Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

Malle Mile 2026: Η διαφορετική γιορτή της μοτοσυκλέτας επέστρεψε ανανεωμένη και μεγαλύτερη από ποτέ

Τον Ιούλιο στο Grimsthorpe Castle με πάνω από 5.000 συμμέτοχες και δραστηριότητες για κάθε είδους μοτοσυκλέτα
Malle Mile
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/7/2026

Το Malle Mile συνεχίζει να αποδεικνύει ότι η μοτοσυκλέτα δεν είναι μόνο αγώνας ή ταξίδι, αλλά και μια μεγάλη γιορτή με τη δωδέκατη διοργάνωση του αντισυμβατικού φεστιβάλ να συγκεντρώνει χιλιάδες αναβάτες και επισκέπτες, παρουσιάζοντας το πιο πλούσιο πρόγραμμα που έχει φιλοξενήσει μέχρι σήμερα.

Από τις 16 έως τις 19 Ιουλίου, οι χώροι του ιστορικού Grimsthorpe Castle στην Αγγλία γέμισαν με 2.543 μοτοσυκλέτες και περισσότερους από 5.000 αναβάτες, φίλους της μοτοσυκλέτας και θεατές ηλικίας από 3 έως 84 ετών, που κατασκήνωσαν για ένα τριήμερο γεμάτο δράση.

Για το 2026, οι διοργανωτές εμπλούτισαν το πρόγραμμα, δίνοντας έμφαση στη συμπερίληψη σε όλους τους τύπους μοτοσυκλετών και όλα τα επίπεδα εμπειρίας.

Malle Mile

Ανάμεσα στις σημαντικότερες νέες προσθήκες ήταν το Adventure Trail, μια διαδρομή περίπου 20 χιλιομέτρων μέσα σε έκταση 10.000 στρεμμάτων του Grimsthorpe Castle, σε δρόμο με γαρμπίλι, χώμα, και φυσικά εμπόδια, καθώς και μια ειδική enduro διαδρομή για όσους αναζητούσαν πιο απαιτητική οδήγηση εκτός δρόμου.

Νέα ήταν και η 30 Mile Road Rally, μια ομαδική βόλτα περίπου 48 χιλιομέτρων στους επαρχιακούς δρόμους της περιοχής, με επικεφαλής το Σάββατο τον γνωστό ταξιδευτή και παρουσιαστή Charley Boorman. Παράλληλα, παρουσιάστηκε και το πρώτο 4×4 Safari Scramble, απευθυνόμενο στους φίλους των τετρακίνητων οχημάτων.

Όπως εξήγησε ο συνιδρυτής του θεσμού, Robert Nightingale, στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια εμπειρία που να ταιριάζει σε κάθε είδος μοτοσυκλέτας.

Malle Mile

"Πολλές μοτοσυκλέτες δεν είναι ιδανικές ούτε για flat track ούτε για enduro. Θέλαμε να δημιουργήσουμε δραστηριότητες που να μπορούν να απολαύσουν όλοι οι αναβάτες."

Το Malle Mile δημιουργήθηκε πριν από δώδεκα χρόνια από τους Robert Nightingale και Jonny Cazzola ως μια οικονομικότερη και πιο χαλαρή εναλλακτική στα ακριβά track days και στους αγώνες υψηλού ανταγωνισμού.

Malle Mile

Η πρώτη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Νότιο Λονδίνο με μόλις 37 μοτοσυκλέτες, ενώ ελλείψει άδεια πώλησης αλκοόλ, τα ποτά μοιράζονταν μέσω λοταρίας, με κάθε λαχνό αξίας 5 λιρών να είναι κερδισμένος.

Παρά τις πολλές νέες δραστηριότητες, δεν έλειψαν και οι καθιερωμένες εκδηλώσεις του φεστιβάλ, όπως τα scramble για κάθε τύπο μοτοσυκλέτας, το Moto Polo, τα uphills, οι αγώνες σε γρασίδι και άσφαλτο, καθώς και οι εκπαιδεύσεις εκτός δρόμου της σχολής Desert Rose, που ίδρυσε η πρώτη γυναίκα που ολοκλήρωσε το Rally Dakar, Patsy Quick.

Malle Mile

Το πρόγραμμα δεν περιοριζόταν μόνο στην οδήγηση. Οι επισκέπτες μπορούσαν να συμμετάσχουν σε πρωινό κολύμπι, yoga, συνεδρίες μασάζ και ηχοθεραπείας, ενώ στη σκηνή του Lost Club μίλησαν άνθρωποι όπως ο Charley Boorman, η εικαστικός Racheal Clegg και η αγωνιζόμενη Stephanie Bolam.

Τα βράδια τη σκυτάλη έπαιρνε η μουσική, με εμφανίσεις DJ και συγκροτημάτων που διατηρούν τον ιδιαίτερο, εναλλακτικό χαρακτήρα του Malle Mile.

Malle Mile

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της διοργάνωσης είναι και τα δημογραφικά της δεδομένα. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 35 ετών, μακριά από τον μέσο όρο των μοτοσυκλετιστών στη Βρετανία, που υπολογίζεται στα 54 χρόνια. Παράλληλα, το 31% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες, ποσοστό υπερτριπλάσιο από το αντίστοιχο 7-10% που καταγράφεται συνολικά στη βρετανική μοτοσυκλετιστική κοινότητα.

Με τη συνεχή προσθήκη νέων δραστηριοτήτων και τη φιλοσοφία ότι κάθε μοτοσυκλέτα και κάθε αναβάτης έχουν θέση στη διοργάνωση, το Malle Mile παραμένει ένα από τα πιο ξεχωριστά φεστιβάλ μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη.