Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.

Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.

Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…

Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_681

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/3/2026

Γεννημένος στην πόλη Maser της επαρχίας Treviso στον ιταλικό βορρά το 1935, ο Dino Signori ξεκίνησε ως αθλητής ποδηλασίας, αλλά πριν καν κλείσει τα 30 του χρόνια είχε στρέψει το ενδιαφέρον του στην κατασκευή τεχνικών παπουτσιών για το άθλημα αυτό.

Η περιοχή στην οποία γεννήθηκε και πέρασε τη ζωή του, άλλωστε, είχε μακρά ιστορία στην υποδηματοποιία της Ιταλίας από την 14ο αιώνα υπό τη διοίκηση της Βενετίας, στην οποία ανήκε.

Ο Signiori ίδρυσε τη Sidi το 1960, ονομάζοντάς τη από τα αρχικά του ονοματεπώνυμού του – SIgniori DIno – και ξεκίνησε από ένα μικρό εργαστήρι για να εξελιχθεί σε έναν πρωτοπόρο της τεχνικής υπόδησης, δημιουργώντας προϊόντα που έντυσαν τα πόδια πολλών σπουδαίων αθλητών της Μοτοσυκλέτας και του Ποδηλάτου.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Sidi, Davide Rossetti, αποχαιρέτησε τον ιδρυτή της Sidi με τα παρακάτω λόγια: “Ο Dino Signori δεν ίδρυσε απλώς μια εταιρεία, αλλά άνοιξε έναν νέο δρόμο. Μας δίδαξε πως η πρόοδος έρχεται από την καθημερινή δέσμευση, τον σεβασμό προς τους ανθρώπους και την ικανότητα να χτίσεις ένα καλύτερο αύριο μέσω της σκληρής δουλειάς. Η κληρονομιά του ζει στις αξίες που καθοδηγούν σήμερα τη Sidi: πάθος, έρευνα και αφοσίωση, με την επιθυμία για καθημερινή πρόοδο.

“Απευθύνοντας τα συλλυπητήρια προς τον ιδρυτή Dino Signori, όλη η Sidi συγκεντρώνεται γύρω από την οικογένειά του και όλους όσους τον ήξεραν και αγαπούσαν, τιμώντας έναν πρωτοπόρο, έναν εφευρέτη που έχει πια καταστεί σημείο αναφοράς στον τομέα μας.”