Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.

Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.

Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…

Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_681

Από τον

Κώστα Γκαζή

20/2/2026

Ο Kirian Mirabet είναι ένας Καταλανός influencer / αγωνιζόμενος που έχει κάνει όνομα για τα εντυπωσιακά του ν βίντεο στα οποία συνήθως οδηγεί πέρα από τα όρια στο χώμα μεγάλες Adventure μοτοσυκλέτες τις οποίες έχει μετασκευάσει για enduro. Παρόλο που συνήθως καβαλά μια μετασκευασμένη Africa Twin, στο τελευταίο (On-Board) βίντεο του τον βλέπουμε να οδηγεί ένα σπέσιαλ Transalp 750 με ψηλό φτερό και τρακτερωτά ελαστικά στον πολυπληθή αγώνα Bassella Race του 2026. Απομακρύνετε τους αγοραφοβικούς από τις οθόνες, και απολαύστε λάσπη, ιδρώτα και “ανθρωπίλα”…

Συνήθως οι άνθρωποι παίρνουν τα βουνά για να απομακρυνθούν από τους ανθρώπους, να απολαύσουν τη φύση και να φιλοσοφήσουν για τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής. Όχι ο Kirian. Ούτε οι 1.200 συμμετέχοντες του Bassella Race, που όπως φαίνεται απολαμβάνουν το αγωνιστικό εντούρο… ο ένας πάνω στον άλλον.

Όπως αναφέρει ο Mirabet, ο ίδιος επέλεξε να ξεκινήσει τελευταίος στον αγώνα, για να έχει τα καλύτερα πλάνα από τη λαοθάλασσα των αγωνιζομένων, που ειδικά στην αρχή μέχρι να καθαρίσει η ήρα από το στάρι, τρώνε ένα μποτιλιάρισμα που θυμίζει τη γνωστή κίνηση στον Κηφισό.

Ο Mirabet έβαλε ένα σωρό κάμερες και μικρόφωνα πάνω του, ώστε να έχει πλάνα για ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα στο μοντάζ, και το βίντεο είναι πραγματικά άριστο.

Μέσα σε καπνούς από τα δίχρονα “καθαρόαιμα”, τις λάσπες και τα βαθιά λούκια, ο Mirabet οδηγεί ακάθεκτος το Transalp του μέχρι τον τερματισμό,

Τέσσερα λεπτά πριν το τέλος του αγώνα, ο Καταλανός έπεσε σε έναν γκρεμό, ευτυχώς χωρίς μεγάλο βάθος, αλλά παρά την εξάντληση κατάφερε να σηκώσει τη μοτοσυκλέτα και να τερματίσει 2ος στην κατηγορία του (Trail Race Media), ανάμεσα σε 30 συμμετοχές.

Αν αναρωτιέστε ποιες μετατροπές έκανε ο Mirabet για να καταφέρει να τερματίσει με το Transalp στον αγώνα Bassella, αυτές αφορούν στα εξής χοντρά -έχει και κάτι άλλα ψιλά που δεν τα αναφέρει: Ρύθμιση αναρτήσεων, ψηλό φτερό, διαφορετική εξάτμιση, και προστασίες για τις πτώσεις.

Απολαύστε παρακάτω τον Καταλανό με τη βαριά Adventure του στον αγώνα επιβίωσης ανάμεσα στους 1.200 συμμετέχοντες του Bassella Race, με τους περισσότερους εξ αυτών να οδηγούν αγωνιστικά enduro 250 και 450 κυβικών, και μαζί και οι κορυφαίοι “Παγκόσμιοι” Josep Garcia (νικητής), Kabakchiev, Gomez, Roman, κ.α.