Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

Ducati Panigale V4 - Κέρδισε το βραβείο Good Design Award 2025

To τρίτο βραβείο σχεδιασμού του μοντέλου μετά τα iF Design και Red Dot
Ducati Panigale V4
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/2/2026

Μπορεί το τελευταίας κοπής Ducati Panigale V4 να έχασε το χαρακτηριστικό μονόμπρατσο ψαλίδι-ποίημα, και να κατηγορήθηκε πως στον γενικότερο ανασχεδιασμό του θυμίζει πλέον ιαπωνική Superbike του σωρού -βαρύ-, όμως οι κριτές design στα βραβεία iF, Red Dot και Good Design έχουν διαμετρικά αντίθετη άποψη, φορτώνοντας την ιταλική μοτοσυκλέτα με δάφνες.

Μετά από τα δυο πρώτα βραβεία σχεδιασμού (iF και Red Dot) σειρά είχαν τα Good Design Awards του 2025, όπου το Ducati Panigale V4 κέρδισε το βραβείο αριστείας σχεδιασμού.

Τα συγκεκριμένα βραβεία Καλού Σχεδιασμού διοργανώνονται από το Chicago Athenaeum, το Μουσείο Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού και το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Αρχιτεκτονική, την Τέχνη, το Design και τις Αστικές Σπουδές. Τα Good Design Awards ιδρυθήκαν στο Σικάγο το 1950 από τους Eero Saarinen και τους Charles και Ray Eames, και βραβεύουν σε ετήσια βάση ότι θεωρούν πως ξεχωρίζει σχεδιαστικά.

Good Design Awards Greece

Σημειώστε πως το 2026, τα Good Design Awards έρχονται στην Ελλάδα με το Good Design Show να ξεκινά στις 20 Μαρτίου, στην Αθήνα -Μητροπόλεως 74-, όπου θα εκτεθούν βραβευμένα σχέδια -λέτε να δούμε και το Panigale;

Panigale V4

Το Panigale V4 βρίσκεται τώρα στην 7η γενιά του, και αντιπροσωπεύει τη δίψα της Ducati για νίκες και τίτλους στην πίστα, ενώ αποτελεί και το απόλυτο φαβορί για το Πρωτάθλημα Superbike του 2026. Προχωρημένη αεροδυναμική, ιταλικός σχεδιασμός σε κάθε λεπτομέρεια και κορυφαία εξαρτήματα συνθέτουν την απόλυτη ιταλική Superbike πρόταση, που όπως αναφέρει ο επικεφαλής design της Ducati, Andrea Ferraresi “στοχεύει στη δημιουργία έντονων συναισθημάτων με την πρώτη κιόλας ματιά, και στην εκπλήρωση των υποσχέσεων του design της όταν βρεθεί εν κινήσει.”

Μια μοτοσυκλέτα που έχει ως πρόγονο την εμβληματική 916, σίγουρα έρχεται με ψηλές απαιτήσεις, και η αναζήτηση από την Ducati “τίτλων ευγενείας” για αυτήν περιλαμβάνει πέρα από τις πίστες και τους οίκους βράβευσης του σχεδιασμού της.