Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Πιο βόρεια δεν γίνεται!

9/7/2015

Από τον μονολιθικό βράχο Uluru–Ayers Rock ως την πόλη Darwin της βόρειας Αυστραλίας (Top End) με χώριζαν περίπου 1.900 χιλιόμετρα. Πεδίο ταξιδιωτικής δράσης για την μαύρη ΚΤΜ 1050 και τον ταλαίπωρο αναβάτη της η Outback, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει το… απόλυτο κενό! Πρόκειται  για εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα άνυδρης, επίπεδης απεραντοσύνης που καταλαμβάνουν το εσωτερικό της μικρότερης ηπείρου του πλανήτη μας (ή του μεγαλύτερου νησιού στον κόσμο, αν το προτιμάτε κι έτσι).
Και φυσικά, μιλάμε για τρομακτική μοναξιά. Με έκταση λίγο μικρότερη από την Ευρώπη, η Αυστραλία έχει μόλις 22.000.000 κατοίκους. Από αυτούς, οι 21.850.000 βρίσκονται εγκατεστημένοι στις παράκτιες περιοχές (όπου είναι κτισμένα όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας), ενώ  μόνο 150.000 τολμηροί κατοικούν στα αχανή όρια της Outback.


Στην πορεία μου για τον μακρινό βορά της Αυστραλίας είχα για "οδηγό" την αρτηρία Stuart Hwy, ενώ σταθμοί στο μονότονο ταξίδι της κόκκινης ερήμου αποτέλεσαν οι μικρές πόλεις Alice Springs, Tennant Creek, και Katherine. Ποια ήταν τα highlights της διαδρομής; Η υπέρβαση της νοητής γραμμής του Τροπικού του Αιγόκερου (40 χλμ. βόρεια της Alice Springs), τα μοναδικά Devil’s Marbles (πρόκειται για κόκκινους γρανιτένιους ογκόλιθους σε ακανόνιστους σωρούς, που απλώνονταν σε μεγάλη έκταση, 80 χιλιόμετρα νότια της Tennant Creek) και τα τεράστια Road Trains, οι κλασικές νταλίκες της Outback με τις τρεις συρόμενες ρυμούλκες, που ξεπερνούσαν σε μήκος τα 50 μέτρα -η μοτοσυκλέτα μπροστά τους έμοιαζε με μύγα…


Φτάνοντας στην Alice Springs, δεν μπορούσα να μην υποκύψω στον πειρασμό για μια μικρή περιπλάνηση τριών ημερών σε χωμάτινες διαδρομές μέσα στην αγκαλιά της κόκκινης ερήμου. Νερό, βενζίνη, σκηνή, τρόφιμα και πολύ όρεξη για παιχνίδια, ήταν τα εφόδια που πήρα μαζί για να ζήσω ολομόναχος την δική μου outback-περιπέτεια.
Έξι μέρες αργότερα, αντικρίζοντας τα πρώτα σπίτια της Darwin, το κοντέρ της σκονισμένης ΚΤΜ έγραφε 5.850 χιλιόμετρα, ενώ η ιαχή "Θάλαττα, Θάλαττα" που φώναζα με ενθουσιασμό σηματοδοτούσε την λήξη των δεινών της ερήμου. Στις τροπικές θάλασσες του αυστραλιανού βορρά θα έμενα λίγο, προκειμένου να ξεκουραστώ και ν’ ανασυνταχτώ για την συνέχεια του "Australian tour 2015" στην δυτική πλευρά της Αυστραλίας…
Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

 

Η Ιταλία μόλις κατάργησε τα Τέλη Κυκλοφορίας για όλα τα δίκυκλα!

Ο νέος νόμος αφορά κάθε λογής δίκυκλο, καθώς και αυτοκίνητα μέχρι ένα όριο ισχύος
bollo-moto
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/9/2026

“Σήμερα η κυβέρνηση καταργεί έναν από τους πιο μισητούς φόρους για τους Ιταλούς.” Με αυτή τη δήλωση η πρωθυπουργός της χώρας, Giorgia Meloni, ανακοίνωσε την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026 την κατάργηση των ετήσιων τελών κυκλοφορίας για όλα τα δίκυκλα και για τα ΙΧ αυτοκίνητα ονομαστικής ισχύος έως 80 kW, δηλαδή 107 hp.

Ο νέος νόμος θα εφαρμοστεί από το 2027 και θα αφορά μόνο ένα όχημα ανά πολίτη, ωστόσο έχει ήδη συγκεντρώσει τα πυρά της αντιπολίτευσης ως “προεκλογική παροχή”, η οποία παράλληλα μιλά και για μια τρύπα στα κρατικά έσοδα που υπολογίζεται μεταξύ 6 και 7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Oι επόμενες βουλευτικές εκλογές στην Ιταλία θα γίνουν μέσα στο 2027, πιθανότερα από το Φθινόπωρο και μετά.

Ο δεύτερος στην ιεραρχία της κυβέρνησης, Antonio Tajani, υπερασπίστηκε την απόφαση ως ένα λαϊκό μέτρο, δηλώνοντας πως, "σήμερα καταργούμε έναν άδικο και δυσβάσταχτο φόρο, ξεκινώντας από τα αυτοκίνητα και τα σκούτερ με τα οποία μετακινούνται κάθε μέρα οι οικογένειες."

H ουσία είναι πως το μέτρο δεν έχει προσωρινό χαρακτήρα αλλά μόνιμο, ανατρέποντας αυτό που στην Ιταλία θεσπίστηκε το 1953 ως “φόρος κυκλοφορίας” και από τη δεκαετία του 1980 μετασχηματίστηκε λογιστικά ως φόρος στην περιουσία.

Η κατάργηση των τελών αυτών εκτιμάται πως θα ευεργετήσει περίπου 13 εκατομμύρια ιδιοκτήτες αυτοκινήτων και 7 εκατομμύρια ιδιοκτήτες δικύκλων στην Ιταλία.

Για τα δίκυκλα ο φόρος αυτός – αποκαλούμενος bollo moto – υπολογίζεται βάσει διαφόρων παραμέτρων. Η βασική του χρέωση ξεκινά από την περιβαλλοντική κατάταξη του οχήματος ανάλογα με τις Euro προδιαγραφές που ικανοποιεί, με μικρότερο κόστος για τα πιο σύγχρονα και μεγαλύτερο για τα παλιότερα.

Στη συνέχεια προστίθεται ένας κλιμακούμενος φόρος που προκύπτει από μια πάγια χρέωση ανά kW πάνω από τα 11 kW, δηλαδή την ονομαστική απόδοση ενός α1 δικύκλου, ενώ η τιμή αυτή είναι διαφορετική ανάλογα με τις προδιαγραφές Euro του οχήματος, ξεκινώντας από 0,88 ευρώ ανά kW (από Euro 3 και μετά) και φτάνει ως 1,70 ευρώ ανά kW για τα μοντέλα Euro 0 (έτος 2000) και πίσω. Έτσι τα ακριβότερα τέλη για μια μοτοσυκλέτα θα είναι σε μοντέλα με μεγάλη ισχύ και ηλικία. Εκείνο που δεν έχει διευκρινιστεί, είναι το πώς θα πληρώνει τέλη κυκλοφορίας κάποιος με περισσότερα από ένα δίκυκλα στο όνομά του. Βάση του τρόπου που εξηγούμε παραπάνω, αν έχει ένα σκούτερ και μία μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα, πράγμα πολύ συνηθισμένο στην Ιταλία, συμφέρει να απαγκιστρωθεί από το δεύτερο αντί για το πρώτο. Κι αυτό είναι το θέμα συζήτησης αυτή την στιγμή μεταξύ των Ιταλών συναδέλφων. Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά είναι πολύ μακρινά με το τι συμβαίνει εδώ πέρα.