Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

29/6/2015

Στην Αυστραλία έχω ταξιδέψει με μοτοσυκλέτα δυο φορές, το 1995 και το 2004. Περισσότερο θυμάμαι όμως την πρώτη φορά, όταν θέλησα να υλοποιήσω ένα απίστευτο όνειρο ζωής: να επιστρέψω στη γενέτειρά μου, στο μακρινό νησί του Νότου, οδικώς! Το τόλμησα και τελικά τα κατάφερα. Αφού διέσχισα όλη την Ασία (από την Αθήνα στην Σιγκαπούρη), στη συνέχεια αποβιβάστηκα στο Darwin της Βόρειας Αυστραλίας, για να καταλήξω πανηγυρικά μετά από 40 ημέρες ταξιδιού στο Σίδνεϋ.
Αυτήν την φορά όμως (όπως και το 2004), η μοτοσυκλέτα στάλθηκε ατμοπλοϊκώς από την Ελλάδα, προκειμένου να ταξιδέψει τα όνειρα και τις ανησυχίες μου. Πάνω λοιπόν στην σέλα μιας ΚΤΜ 1050 Adventure, είχα σχεδιάσει -με αφετηρία και τερματισμό το κοσμοπολίτικο Σύδνεϋ- να περιπλανηθώ σε έξι πολιτείες και να σταματήσω το κοντέρ στα 18.000 χιλιόμετρα. Δεν είναι και άσχημα για δυο μήνες στους δρόμους της Αυστραλίας…


Έχοντας αρκετούς συγγενείς στο Σίδνεϋ, η φιλοξενία που μου πρόσφεραν ήταν ευπρόσδεκτη, όπως και η βοήθειά τους στον εκτελωνισμό της μοτοσυκλέτας. Αφού τελείωσα λοιπόν με την τελωνειακή γραφειοκρατία και η μαύρη Adventure πάτησε τις ρόδες της στο αυστραλέζικο έδαφος, ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την εκκίνηση του “Australian Tour 2015”.
Εκτός όμως από τα μοναδικά αξιοθέατά του, το φουτουριστικό Σίδνεϋ, το σημαντικότερο αστικό, οικονομικό και πνευματικό κέντρο της χώρας, με συγκλόνισε και με τους Έλληνες του. Τιμώντας την παρουσία μου στην πόλη τους, οι ομογενείς του Παναρκαδικού Συλλόγου Νέας Νότιας Ουαλίας (Panarcadian Association of N.S.W) οργάνωσαν μια συγκινητική τελετή αναχώρησης μπροστά από τα γραφεία του συλλόγου. Αυτό ήταν κάτι που θα το θυμάμαι για πάντα…


Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησα για την τρίτη μοτοσυκλετιστική περιήγησή μου στην Αυστραλία. Πρώτος σταθμός η μικρή κωμόπολη Katoomba (95 χλμ. δυτικά του Σίδνεϋ), όπου απαθανάτισα τις "Τρεις Αδελφές" (Three Sisters), έναν βραχώδη μνημείο των ορέων Blue Mountains. Η δεύτερη διανυκτέρευσή μου on the road έγινε στην πόλη Broken Hill (1.130 χλμ. δυτικά του Σίδνεϋ). Ήμουν πλέον στις παρυφές της αυστραλιανής ενδοχώρας Outback. Η έρημος της Αυστραλίας με περιμένει…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.