Αυτόνομη οδήγηση από την BMW!

Τεχνολογικό άλμα από τους Βαυαρούς
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/9/2018

Πριν από μερικά χρόνια, η Yamaha είχε ταράξει για τα καλά τα νερά της τεχνολογικής εξέλιξης παρουσιάζοντας το Motobot. Ήταν το πρώτο σύστημα αυτόνομης οδήγησης μοτοσυκλέτας παγκοσμίως με εμφάνιση μάλιστα που παρέπεμπε σε avatar κανονικού αναβάτη, ενώ πέρσι και η Honda είχε παρουσιάσει το "Honda Riding Assist" σε μια ηλεκτρική έκδοση. Τώρα, είναι η σειρά της BMW που παρουσίασε την δική της εκδοχή κατά τη διάρκεια του BMW Motorrad Techday στις εγκαταστάσεις δοκιμών της εταιρείας στο Miramas της Νότιας Γαλλίας. Εκεί, ο μηχανολόγος Stefan Hans και η ομάδα του παρουσίασαν στους δημοσιογράφους μια μοτοσυκλέτα που ξεκινάει μόνη της, επιταχύνει, στρίβει και επιβραδύνει μέχρι να σταματήσει, εντελώς μόνη της.


Το σύστημα εφαρμόστηκε πάνω σε ένα BMW R1200GS, τοποθετημένο μέσα και πάνω στις βαλίτσες της μοτοσυκλέτας, αλλά από το εργοστάσιο τονίζουν ότι αυτή η προσπάθεια δεν στοχεύει σε μια ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα αυτόνομης οδήγησης. Αντιθέτως, η συγκεκριμένη τεχνολογία φιλοδοξούν να λειτουργήσει ως πλατφόρμα για την εξέλιξη συστημάτων που θα συμβάλλουν στην αύξηση του επιπέδου ασφαλείας, άνεσης και απόλαυσης της οδήγησης. Με αυτό το πρωτότυπο, οι άνθρωποι της BMW θέλουν να συλλέξουν στοιχεία και γνώση πάνω στην δυναμική της οδήγησης, έτσι ώστε να μπορούν να εντοπίζουν εγκαίρως επικίνδυνες καταστάσεις παρέχοντας στον αναβάτη τα απαραίτητα βοηθήματα ασφαλείας όταν στρίβει, για παράδειγμα, σε κάποια διασταύρωση ή όταν χρειαστεί να προβεί σε απότομα φρεναρίσματα.


Πέρα από την συγκεκριμένη τεχνολογία, η BMW παρουσίασε ταυτόχρονα και άλλες, ιδιαίτερα εντυπωσιακές τεχνολογικά, προτάσεις. Από φώτα που προσαρμόζονται με την κλίση, φώτα laser, μέχρι και κατασκευή πλαισίου και ψαλιδιού εξολοκλήρου από 3D printer. Για την δημιουργία αυτών των πλαισίων –όπως και για την αυτόνομη οδήγηση- η BMW Motorrad συνεργάστηκε με το τμήμα αυτοκινήτων του εργοστασίου, καθώς πρόκειται για μια τεχνολογία που έχει εφαρμοστεί σε πολλά αυτοκίνητα ήδη.
Η παρουσίαση της αυτόνομης μοτοσυκλέτας ήταν μια επίδειξη τεχνολογικής υπεροχής από την BMW και μια σαφής δήλωση ετοιμότητας για τη νέα ψηφιακή εποχή, στην οποία εισέρχεται η μοτοσυκλέτα. Με το σύστημα επικοινωνίας και διασύνδεσης μεταξύ των οχημάτων εξάλλου που έχει εξελίξει η BMW Motorrad (ξανά σε συνεργασία με την BMW Automobiles) έχει αποδείξει ότι αυτό που για τους περισσότερους κατασκευαστές αποτελεί το τεχνολογικό αύριο, για την BMW είναι ήδη παρόν.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»