Βεβαιώθηκε κλήση για διήθηση – Στη Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή ΚΟΚ το θέμα

Πάντα παράνομη ήταν η πρακτική – Οι κλήσεις ήταν σπάνιες
διήθηση - παράβαση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/1/2023

Βεβαιώθηκε στα τέλη του 2022 στην Αττική, κλήση για κίνηση "ιππαστί στη διαχωριστική γραμμή", που όπως έχουμε ζητήσει ήδη στο ΜΟΤΟ από διάφορους γλωσσολόγους θα θέλαμε να αρχίσουν να προβαίνουν σταδιακά στις απαραίτητες ενημερώσεις ώστε να αποδοθεί ο όρος διήθηση, απλοποιώντας την ζωή μας. Δεν θα είναι και το πρώτο δάνειο όρων της ελληνικής γλώσσας, υπάρχουν ήδη χιλιάδες παραδείγματα εσωτερικού δανεισμού.

Έχουμε στην διάθεσή μας τα στοιχεία του παραβάτη όπως και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βεβαιώθηκε η κλήση και φαίνεται να έγινε προσπέραση σε όχημα της αστυνομίας από τον εν λόγω αναβάτη, με τους αστυνομικούς που επέβαιναν σε αυτό να αισθάνονται πως προκλήθηκαν, ανάβοντας τον φάρο, σταματώντας τον αναβάτη και βεβαιώνοντας την παράβαση. Στην κλήση δεν υπάρχει άλλο παράπτωμα, για αντικανονική οδήγηση ή για παράβαση του ορίου ταχύτητας -η διήθηση ήταν με λίγα λόγια ο μόνος λόγος που άναψε ο φάρος και δόθηκε σήμα να σταματήσει ο αναβάτης.

Για να μην υπάρχει ουδεμία παρανόηση, η πρακτική της διήθησης είναι παράνομη και σωστά έπραξαν οι αστυνομικοί βεβαιώνοντας την κλήση. Το ζήτημα του νόμου το έχουμε αποσαφηνίσει πολλές φορές, κυρίως για τους νέους οδηγούς, ώστε να γνωρίζουν πως σε περίπτωση ατυχήματος -και όχι μόνο- θα έχουν τον νόμο απέναντί τους. Ταυτόχρονα όμως είναι και μία τακτική που ακολουθούν όλοι στην Ελλάδα, ενώ στο ΜΟΤΟ έχουμε ξεκάθαρη άποψη για το ζήτημα που πολλές φορές την έχουμε μεταφέρει και στους αρμόδιους:

Η διήθηση θα πρέπει να οριστεί με βασικούς και πολύ συγκεκριμένους κανόνες από τον ΚΟΚ και θα πρέπει έπειτα να αρχίσει η εκπαίδευση των οδηγών και των αναβατών, έτσι ώστε να δοθεί ένα τέλος στην αναρχία που υπάρχει αυτή τη στιγμή. Αναφερόμαστε επιγραμματικά για να μην πλατειάσουμε σε έναν άρθρο που σχολιάζει την επικαιρότητα, αλλά έχουμε μακρά λίστα τεκμηρίωσης για το πώς μπορούν να γίνουν σωστά τα πράγματα.

Όπως επίσης υπάρχουν και παραδείγματα υπέρ, με βασικό όλων τη δουλειά που κάνει η Γαλλία στην οποία η διήθηση επιτρέπεται υπό συνθήκες (δεν τηρούνται ούτε εκεί) ενώ ταυτόχρονα διεξάγουν και το μεγαλύτερο πείραμα που γίνεται παγκοσμίως για το θέμα αυτό, έχοντας συλλέξει δεδομένα ατυχημάτων μοτοσυκλετών από συγκεκριμένο δρόμο χωρίς να πραγματοποιείται διήθηση και έπειτα επιτρέποντας την διήθηση και καταγράφοντας την αύξηση ή την μείωση. Το πείραμα αυτό συνεχίζεται.

Να τονίσουμε επίσης πως ο ΚΟΚ πρέπει να τηρείται από όλους ανεξαιρέτως εκτός κι αν έχουν κάποιον φάρο αναμμένο και είναι δεδομένο πως στην πρακτική της διήθησης καταφεύγουν όλοι, της αστυνομίας συμπεριλαμβανομένης.

Πολλά πράγματα στην Ελλάδα δεν διώκονται επαρκώς, η μη χρήση κράνους είναι ένα από αυτά, αλλά συγκεκριμένα για τη διήθηση ισχύει το ανάποδο, δεν διώκεται ποτέ εκτός από λίγα παραδείγματα, όπως εδώ, ή σε περίπτωση τροχαίου.

Από εκεί και πέρα ας ξαναπούμε κάτι που έχουμε τονίσει πολλές φορές, να μην αιφνιδιάζουμε τους οδηγούς αυτοκινήτων, να μην θεωρούμε δεδομένο πως θα κάνουν και χώρο για να περάσουμε πατώντας τη διαχωριστική, και να ενεργούμε με σεβασμό απέναντί τους καθώς είναι μία παραχώρηση που έχουμε κερδίσει / συνηθίσει / επιβάλλει, όπως θέλετε πείτε το αλλά δεν είναι δικαίωμα.

Στη συνέχεια της συγκεκριμένης περίπτωσης τώρα, ο παραβάτης απέστειλε μήνυμα στο Υπουργείο Μεταφορών όπου πήρε την απάντηση πως το θέμα εξετάζει η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή του ΚΟΚ.

Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως πράγματι αυτό συζητείται εντός των επιτροπών του Υπ. Μεταφορών εδώ και χρόνια, και εντονότερα τα τελευταία δύο με συγκεκριμένες προτάσεις για τον τρόπο που θα επιτραπεί η διήθηση να έχουν περάσει σε δεύτερο στάδιο, ξεχωρίζοντας από τις υπόλοιπες. Προφανώς όμως δεν μπορεί κανείς να ξέρει, πότε και αν, θα το δούμε στην πράξη.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.