Benelli TRK 552 - Μόνο για τις αγορές της Ασίας

Περισσότερα κυβικά και πληρέστερος εξοπλισμός
motomag Benelli TRK 552 – Έρχεται ο διάδοχος του TRK 502
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

27/2/2024

Η Benelli όπως φαίνεται πήρε την απόφαση να αντικαταστήσει το επιτυχημένο εμπορικά μοντέλο της TRK 502, με τον διάδοχο TRK 552 να κάνει ήδη την εμφάνιση του στους dealer της Κίνας. Σημειώστε όμως πως όπως πληροφορηθήκαμε από την ελληνική αντιπροσωπεία, η αντικατάσταση αυτή θα γίνει ΜΟΝΟ στις αγορές της Ασίας.

Στις φωτογραφίες που βλέπουμε από το νέο μοντέλο της Benelli, οι εμφανισιακές αλλαγές είναι μικρές ωστόσο υπάρχουν αλλαγές σε ζωτικά μέρη του TRK 552. Η πιο σημαντική αλλαγή αφορά τον κινητήρα ο οποίος πλέον αυξάνει τον κυβισμό του. Το νέο μοντέλο ανεβαίνει στα 550 κυβικά, με το TRK 552 να επωφελείται από τη μεγαλύτερη ροπή ωστόσο σύμφωνα με τις πληροφορίες η απόδοση θα φτάνει τους 48 ίππους ώστε να πληροί τις προϋποθέσεις των διπλωμάτων κατηγορίας Α2. Στις χώρες στις οποίες δεν ισχύουν οι αυστηρές προδιαγραφές όσον αφορά τον συσχετισμό ίππων - διπλωμάτων η απόδοση θα αγγίζει τους 61 ίππους.

Benelli TRK 552 – Έρχεται ο διάδοχος του TRK 502

Αλλαγές όμως έχουμε και σε άλλα μέρη της μοτοσυκλέτας. Το νέο ψαλίδι είναι αλουμινένιο ενώ οι αναρτήσεις εμπρός και πίσω είναι ρυθμιζόμενες, επιπρόσθετα την πέδηση πλέον αναλαμβάνει η J.Juan (μέχρι πρότινος τα φρένα έγραφαν Benelli, χωρίς να γνωρίζουμε τον προμηθευτή). Όπως και στην περίπτωση του TRK 502, έτσι και στο TRK 552 η Benelli θα παρουσιάσει δύο εκδόσεις, τις TRK 552 και TRK 552X. H πρώτη έκδοση θα είναι με τροχούς 17 ιντσών με ζάντες αλουμινίου ενώ η δεύτερη θα έχει εμπρός τροχό 19 ιντσών με ακτινωτές ζάντες.

Benelli TRK 552 – Έρχεται ο διάδοχος του TRK 502

Αναβάθμιση έχουμε και στον τεχνολογικό εξοπλισμό του TRK 552, καθώς όλα τα φώτα θα είναι LED ενώ θα δούμε και μία TFT έτχρωμη οθόνη μέσω της οποίας ο χρήστης θα έχει τη δυνατότητα να συνδέσει το κινητό του για τηλεφωνία και μουσική -δεν γνωρίζουμε αν θα υπάρχει και δυνατότητα πλοήγησης. Επίσης το νέο Benelli TRK 552 θα εφοδιάζεται με θερμαινόμενα γκριπ και θερμαινόμενη σέλα στον στάνταρ εξοπλισμό ανεβάζοντας με αυτόν τον τρόπο τον πήχη του εξοπλισμού. Αυτά πάντως, όπως αναφέρει η ελληνική αντιπροσωπεία, θα ισχύσουν μόνο στην Ασία.

Benelli TRK 552 – Έρχεται ο διάδοχος του TRK 502Benelli TRK 552 – Έρχεται ο διάδοχος του TRK 502
Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ -το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta- έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood, ενώ ως σύνολο είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρίσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960." Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσικλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιήθηκε από τον μοναδικό στην ιστορία Παγκόσμιο Πρωταθλητή MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία, και ότι την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με την συμπατριώτισσα της Ferrari για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.