Bimota YB6 – Ducati 750 F1 και 916! Καινούριες στην κούτα!
Απίστευτος πλειστηριασμός!
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
15/1/2020
Μία απίστευτη συλλογή βγαίνει σε πλειστηριασμό με 21 σπάνιες μοτοσυκλέτες σε κατάσταση καινούριου, επτά από τις οποίες δεν έχουν ανοιχτεί ποτέ από το κουτί τους!
Μουσείο μοτοσυκλέτας στο Κεμπέκ του Καναδά, κατεβάζει στο Las Vegas μία πανέμορφη και ακριβή συλλογή, για έναν πλειστηριασμό που θα διαρκέσει από τις 21 Ιανουαρίου έως και τις 26 με το αξιοσημείωτο να είναι πως υπάρχουν πολλές μοτοσυκλέτες που βρίσκονται στην αρχική τους συσκευασία, ακριβώς όπως έφυγαν από το εργοστάσιο!
Το Μουσείο είναι ιδιωτικό και ανήκει στα αδέρφια Gagnon με περισσότερες από εκατό μοτοσυκλέτες σε μόνιμη Έκθεση, χωρισμένες σε θεματικές ενότητες. Υπάρχουν όμως άλλες πενήντα αποθηκευμένες καθώς και ένας ευρύς κύκλος επαφών που ο Francois και ο Jean βρίσκουν συνεχώς νέες μοτοσυκλέτες.
Από τις πενήντα που υπάρχουν αυτή την στιγμή αποθηκευμένες, οι εικοσιένα βγαίνουν σε πλειστηριασμό, επτά είναι στον κουτί τους και από τις επτά οι πέντε είναι Bimota: SB4 του 1984, DB1S του 1986, YB4R και YB4 EI του 1988, YB6 EI Tuatara του 1991, καθώς και Laverda FSC1000 του 1986 και Moto Guzzi Le Mans 3 του 1981.
έστω και την αποκτάς... ανοίγεις το κουτί ή όχι;
Υπάρχουν επίσης, Bimota DB1 SR του1988, Bimota DB1 R του 1988, Bimota KB1 του 1978, μία από τις λίγες ιταλικές της συγκεκριμένης συλλογής, Yamaha FZR750RT του 1987, MV Agusta 750 American του 1976, Ducati Mike Hailwood Replica 1981 που ίσως πιάσει το μεγαλύτερο ποσό από όλες, Ducati 750SS Green Flame του 1974, Ducati 916 Corsa του 1996, Ducati Desmo Montjuich Prototype 750 F1 1987, Harley-Davidson XR1000 1984, 1972 Harley-Davidson XR750, 1970 Guzzi V7 Special Moto και δύο Moto Guzzi V7 Sport του 1972.
Βέβαια μία από τις STAR της συλλογής αυτής είναι με βεβαιότητα η Bimota YB6 Tuatara. Μόλις 60 τέτοιες κατασκευάστηκαν και η συγκεκριμένη αποθηκεύτηκε εξ αρχής από τον Francesco Romanelli πριν ανοιχτεί. Αγοράστηκε από το μουσείο και παρέμενε στην συλλογή τους, μέχρι και σήμερα. Ο κινητήρας της Yamaha απέδιδε 145 ίππους στις 9.500 στροφές και όλες οι YB6 κατασκευάστηκαν με απόλυτη προσοχή από μερικούς από τους καλύτερους Ιταλούς μηχανικούς, που δούλευαν τότε στην Bimota.
Η μεγάλη συλλογή φέρνει στο προσκήνιο ορισμένα από τα καλύτερα παραδείγματα όπου η τέχνη συνάντησε την μοτοσυκλέτα…
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.