BLADE: Εν σειρά τρίκυκλο με υπογραφή «Marabese»! - Σχεδιαστές των Piaggio MP3, Tiger 1050 και πολλών ακόμη

Μία περίεργη λύση που την εξετάζουν σοβαρά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/1/2020

Οι δύο γιοί του διάσημου σχεδιαστή και εφευρέτη, Luciano Marabese που πέθανε το 2016, πιάνουν και συνεχίζουν ένα από τα πιο παράξενα σχέδιά του. Το τρίκυκλο εν σειρά που είχε φτάσει μάλιστα στο στάδιο του πρωτότυπου κάνοντας δοκιμές στο δρόμο.

Για να καταλάβουμε πως δεν είναι ένα τυχαίο σχέδιο, να θυμίσουμε πως το Studio Marabese που ξεκίνησε ο Luciano και επάξια συνεχίζουν οι γιοι του, έχει σχεδιάσει το εμπρός σύστημα του Piaggio MP3 αλλά και το τρίκυκλο σκούτερ της Quadro - για το οποίο μάλιστα εμείς είχαμε γράψει πως δεν πέφτεις. Είχαμε βέβαια γράψει επίσης πως θα ήταν το καλύτερο τρίκυκλο αν είχε άλλο κινητήρα, άλλες αναρτήσεις, ποιότητα κατασκευής, αν δηλαδή παίρναμε το εμπρός σύστημα και το προσαρμόζαμε σε ένα άλλο, λίγο πιο καλοφτιαγμένο μάλιστα MP3! (από τότε τα Quadro έχουν αλλάξει, ευτυχώς κρατώντας το φανταστικό εμπρός σύστημα).

Το Studio Marabese έχει επίσης σχεδιάσει το Yamaha Tesseract, την περίεργη τετράτροχη μοτοσυκλέτα της Yamaha, (πλαγιάζει πάνω στους τροχούς – όχι σαν ATV) αποδεικνύοντας έτσι, πως έχουν ασχοληθεί ιδιαιτέρως σοβαρά με τους τρεις και τέσσερις τροχούς σε μία μοτοσυκλέτα. Κυρίως γιατί γνωρίζουν πολύ καλά την μοτοσυκλέτα όπως ακριβώς είναι και η έννοιά της, με δύο τροχούς δηλαδή.

Οι βασικότερες μοτοσυκλέτες που έχει σχεδιάσει ο Luciano, έπειτα ο Luciano με τους γιους του και πλέον μόνοι τους οι Riccardo και Roberto, περιλαμβάνουν τις παρακάτω:

Aprilia Atlantic
Aprilia Pegaso 650
Gilera Runner
Gilera Nexus
Gilera Typhoon / NRG
Gilera KZ
Gilera RC
Moto Guzzi V11
Moto Guzzi V10 Centauro
Moto Guzzi Breva 750 - Breva V1100
Moto Guzzi Griso
Moto Guzzi Norge
Moto Morini Corsaro 1200
Moto Morini 9​1⁄2
Moto Morini Granpasso
Piaggio Vespa Gran Turismo 200
Piaggio X8
Piaggio MP3
Piaggio Zip
Piaggio Sfera
Piaggio Exagon
Quadro 350D/S
Triumph Urban Daytona
Triumph Tiger 1050
Triumph Speed Triple
Yamaha MT-03

 

Ας υποθέσουμε λοιπόν πως με ένα τόσο διευρυμένο πελατολόγιο και αρκετές μοτοσυκλέτες και σκούτερ στο ενεργητικό τους, πως ξέρουν αρκετά καλά το τί κάνουν.

Το πρωτότυπο που τελευταία φορά εργάστηκε ο πατέρας τους το 2006, προηγείται σχεδιαστικά του Piaggio MP3, πάνω σε αυτό εξέλιξαν την ιδέα για δύο τροχούς που στην στροφή θα μεταβάλλουν οριακά την ακτίνα που διαγράφουν, ώστε στην πράξη να πατούν το ίδιο καλά και οι δύο.

Ο αρχικός τους προβληματισμός, αυτό που όλοι σκέπτονται μόλις το βλέπουν για το βάρος εμπρός, την αδράνεια, την αντίσταση στο γυροσκοπικό κτλ, απλά… επιβεβαιώθηκε αρχικά! Αντί να παρατήσει την ιδέα όμως, ο Luciano – μία δεκαετία πριν φύγει από την ζωή – πειραματίστηκε αρκετά και βρήκε λύση στα παραπάνω.

Το πρόβλημα είναι πως ο σχεδιασμός του δούλευε άψογα με τροχούς 10 ιντσών, και εξαιρετικά δύσκολα με μεγαλύτερους, αφήνοντας τελικά το πρωτότυπο στην άκρη για να ασχοληθεί με το Piaggio MP3, όπως του ζήτησε ένας από τους βασικούς του πελάτες. Κράτησε όλα όσα είχε μάθει και μαζί με τα τους γιους του ανά τακτά χρονικά διαστήματα το εξέταζαν ως μία άσκηση κυρίως και τίποτε περισσότερο.

Αυτό που αλλάζει τώρα, είναι πως η δεύτερη γενιά του Marabese Design Studio αποφάσισε να το βγάλει στην παραγωγή για την αγορά της Ασίας αρχικά. Εκεί δηλαδή που χρειάζονται μία μικρή μοτοσυκλέτα με εξαιρετική πρόσφυση στους γλιστερούς δρόμους, αλλά έχουν και εξαιρετική ευαισθησία με το συνολικό πλάτος. Κι εμείς εδώ στην Ελλάδα μπορούμε καλύτερα να καταλάβουμε το γιατί.

Ισχύει και κάτι ακόμη, πολύ πιο σοβαρό, ώστε το τρίκυκλο αυτό να φτιαχτεί από Ιταλούς στην Ασία πρώτα, χωρίς το αρχικό πλάνο να περιλαμβάνει την Ευρώπη: Το μοτοσυκλετιστικό κοινό στην Ασία, είναι πολύ πιο ανοιχτόμυαλο μπροστά στο καινούριο και το διαφορετικό, συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη. Κι αυτό δεν είναι απλά μία άποψη που την ασπαζόμαστε κι εμείς στο περιοδικό, αλλά έχει επίσης μετρηθεί και τεκμηριωθεί, είναι λοιπόν πραγματικότητα.

Αυτή την στιγμή έχουν ήδη καταφέρει να εξελίξουν το σχέδιο με τροχούς 12 ιντσών εμπρός και εξαιρετική πρόσφυση - όπως λένε. Για κινητήρα χρησιμοποιούν έναν τριακοσίων κυβικών που δεν αποκαλύπτουν την προέλευσή του, αλλά είναι με βεβαιότητα από την Κίνα, ενώ έχουν ήδη στο μυαλό τους δικύλινδρους των πεντακοσίων και πεντακοσίων πενήντα κυβικών που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν χωρίς να απαιτούνται μεγάλες παραχωρήσεις στο πλαίσιο ή το εμπρός σύστημα. Αυτό, σε περίπτωση που κάποτε έρθει και προς Ευρώπη μεριά...

Προς το παρόν, οι δύο τροχοί με την διαφορετική ακτίνα που διαγράφουν στην στροφή, περιγράφονται από τους σχεδιαστές σαν να είναι ράγες τρένου που ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο πτώσης, την ίδια στιγμή που παραμένει πιο ευέλικτο από κάθε άλλο γνωστό τρίκυκλο. Πάντα κατά δήλωσή τους.

Το BLADE αν και προηγείται σχεδιαστικά του MP3, όπως είπαμε, κρίθηκε πως δεν ήταν η κατάλληλη ώρα να συστηθεί στο ευρύ κοινό. Εξακολουθούν να πιστεύουν πως δεν έχει έρθει αυτή η στιγμή, για αυτό και το προετοιμάζουν για την αγορά της Ασίας.

 

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”