BMW: Αλλάζει λογότυπο μετά από 23 χρόνια!

Μόνο για τις πλατφόρμες επικοινωνίας!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/3/2020

Το λογότυπο της πιο διάσημης βαυαρικής εταιρείας μοτοσυκλετών, της BMW αλλάζει μετά από 23 ολόκληρα χρόνια. Αρχικά, το νέο λογότυπο θα εμφανίζεται μονάχα στις on & off line επικοινωνίες της εταιρείας και όχι σε κάποιο αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα της. Στο παρελθόν το λογότυπο ήταν μασίφ, και τρικολόρε (λευκό, γαλάζιο, μαύρο), ενώ πλέον είναι μόνο λευκό και γαλάζιο καθώς όπου υπήρχε μαύρο έχει γίνει διαφανές, με στόχο να προσκαλεί υποσυνείδητα  τον παρατηρητή στον κόσμο της BMW – όπως αναφέρουν οι άνθρωποι που το σχεδίασαν. Προς το παρόν δεν υπάρχουν αναφορές αν το διαφανές λογότυπο θα περάσει και στα οχήματα του γερμανικού κολοσσού.

Με αφορμή την αλλαγή του λογότυπου επικοινωνίας θα κάνουμε μια μικρή ιστορική αναδρομή στο σήμα της BMW και θα ξεκαθαρίσουμε την ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτό. Αρχικά η BMW ονομαζόταν Rapp Motorenwerke και δημιουργούσε αεροσκάφη. Το 1917 μετονομάστηκε σε BMW με τα αρχικά της να προκύπτουν απ’ το μέρος που βρισκόταν του εργοστάσιό της, στη Βαυαρία στη Νότια Γερμανία και τα άλλα δύο απ’ τα προϊόντα που κατασκεύαζε, εξ ου και το Bayerische Motoren Werke στα γερμανικά ή στα αγγλικά Bavarian Motor Works.

Σχετικά με το σχήμα του λογότυπου πλανάται ένας μύθος γύρο από αυτό, θέλοντας το γαλάζιο να συμβολίζει τον ουρανό και το λευκό την έλικα ενός αεροσκάφους, συνδέοντας την Ιστορία της με αυτά. Ωστόσο, η έμπνευση για το σχήμα του λογότυπου δεν ήταν αυτή, καθώς τα χρώματα προέρχονται απ’ τη βαυαρική σημαία – αντίθετα τοποθετημένα. Βέβαια, χρειάστηκε να περάσουν αρκετοί μήνες απ’ τη δημιουργία του μέχρι η BMW κατασταλάξει στη μορφή του σήματός της και για αυτό πολλές διαφημίσεις της δεν είχαν το λογότυπο.

Η σύνδεση του σήματος με την έλικα και τον ουρανό από το κοινό προέκυψε από επόμενες διαφημίσεις της BMW. Συγκεκριμένα αυτή η θεωρία ξεκίνησε το 1929 όταν η BMW προωθούσε ένα νέο κινητήρα για αεροσκάφη που είχε ετοιμάσει. Ήταν λογικό και επόμενο απ’ τη στιγμή που στον έλικα ενός αεροσκάφους που υπήρχε στη διαφήμιση, φαινόταν αχνά το λογότυπο της BMW. Μάλιστα, η βαυαρική εταιρεία άφησε το μύθο να πλανάται αντί να διορθώσει τη παραφιλολογία που δημιουργήθηκε, αφού έβλεπε πως όλο και περισσότερος κόσμος μιλούσε για αυτό.

“Για πάρα πολύ καιρό, η BMW δεν έδινε σημασία στο μύθο που είχε δημιουργηθεί γύρο απ’ το λογότυπό της και δεν προσπάθησε να το διορθώσει,” ήταν τα λόγια Fred Jakobs μέλος του BMW Group Classic. Το 1953, ήρθε πιο κοντά στη σημερινή του μορφή, με τη γραμματοσειρά και το χρώμα των περιμέτρων των κύκλων να αποκτούν λευκό χρώμα αντί του χρυσού που υπήρχε.

Με την πάροδο των χρόνων το σήμα της BMW δέχτηκε διακριτικές αλλαγές, διατηρώντας πάντα την αυθεντικότητά του. Η τελευταία αλλαγή ήταν το 1997, ενώ τώρα ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο με την ανανέωση του λογότυπου επικοινωνίας. Όπως είπαμε στην αρχή, η BMW δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα χρησιμοποιηθεί και στα οχήματά της, όμως είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά στο πρωτότυπο BMW i4 concept.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.