BMW custom "Birdcage": Ξανά ο θηριώδης boxer!

Άλλο ένα custom-προάγγελος
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2019

Η BMW είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά τον νέο δικύλινδρο boxer κινητήρα -πιθανότατα 1.800 κυβικών- μέσω μιας μοτοσυκλέτας που κατασκεύασε ο ιαπωνικός οίκος CUSTOM WORKS ZON. Μάλιστα, η R18 Departed όπως ονομάστηκε δέσποζε στο περίπτερο της BMW στην Motor Bike Expo, που είχατε διαβάσει για την έκθεση στο τεύχος του ΜΟΤΟ 591 τον Φεβρουάριο.

Δείτε την R18 και το τεράστιο gallery με πάνω από 800 φωτογραφίες απ' την MBE

Αυτή τη φορά η BMW έδωσε τον κινητήρα σε έναν custom builder απ’ την ήπειρο των καουμπόηδων και Ινδιάνων, στον Alan Stulberg, που βρίσκεται στο Austin. Δεν είναι η πρώτη φορά που η βαυαρική εταιρεία εμπιστεύεται τον συγκεκριμένο κατασκευαστή, καθώς στο παρελθόν (το 2016) τον είχε χρίσει υπεύθυνο για τη δημιουργία της Landspeeder, μια μοτοσυκλέτα αφιερωμένη στον Ernst Jakob Henne που στο παρελθόν είχε καταρρίψει πολλά ρεκόρ χρησιμοποιώντας τις μοτοσυκλέτες της. Συνεπώς, με την προϋπάρχουσα σχέση, η επιλογή της BMW να του αναθέσει το έργο έγινε εύκολα.

Όπως και στην περίπτωση της R18, έτσι και εδώ ο σκοπός της μοτοσυκλέτας ήταν αφενός μεν να αναδεικνύει τον θηριώδη boxer κινητήρα και αφετέρου να παραπέμπει σχεδιαστικά στις μοτοσυκλέτες της εταιρείες απ’ τη δεκαετία του 30’. Όμως για την κατασκευή του περίτεχνου πλαισίου, ο Stulberg εμπνεύστηκε τη μορφή του απ’ το πλαίσιο της Maserati Birdcage, ενώ μάλιστα η custom μοτοσυκλέτα έχει το ίδιο όνομα με το μοντέλο της εταιρείας των πολυτελών αυτοκινήτων. Παρά το γεγονός ότι μπορεί να δείχνει ιδιαίτερα ασθενικό και εύθραυστο, στην πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο.

Κατά τη δημιουργία της ψηφιακής μορφής του πλαισίου έγινε και ο έλεγχος ώστε να εναρμονίζεται με τους νόμους της φυσικής και η μοτοσυκλέτα να είναι λειτουργική (παρά την απουσία αμορτισέρ πίσω) χωρίς να δημιουργηθούν στρεβλώσεις σ’ αυτό κατά την οδήγηση. Η διαδικασία ήταν ιδιαίτερα χρονοβόρα και χρειάστηκαν έξι μήνες μέχρι να ολοκληρωθεί.

Στο τέλος υπάρχει gallery με όλες τις φωτογραφίες

Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε ώστε να κατσκευαστεί ήταν 134 ράβδοι τιτανίου πάχους 9 χιλιοστών, ενώ κρίνοντας απ’ τις φωτογραφίες το ψαλίδι του Telelever δείχνει να είναι κατασκευασμένο από carbon και kevlar όπως και η σέλα. Ακόμη, στην Birdcage βλέπουμε τον άξονα μετάδοσης πιο γυμνό από ποτέ, λόγω της απουσίας του ψαλιδιού, με το ασύμμετρο πλαίσιο –όπως είναι και οι κύλινδροι του κινητήρα- να δένει πάνω στο κέντρο του πίσω τροχού.

Το μέγεθος και το σχέδιο των ζαντών είχε αποφασιστεί πριν ακόμη κατασκευαστεί το πλαίσιο. Οι διαστάσεις τους ξεπερνούν αρκετά τα συνηθισμένα στάνταρ –ακόμη και των on-off μοτοσυκλετών- φτάνοντας τις 23 ίντσες τόσο μπροστά όσο και πίσω. Αυτό έγινε με γνώμονα η μοτοσυκλέτα να εντυπωσιάζει, όπως και τα υπόλοιπα στοιχεία που υπάρχουν πάνω της. Το τιμόνι είναι κατασκευασμένο απ’ τον ίδιο τον Stulberg, θυμίζοντας κέρατα τράγου σε ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

Οι εξατμίσεις είναι κι φτιαγμένες από τον Stulberg και έχουν κατασκευαστεί στο χέρι κολλώντας μικρά δαχτυλίδια τιτανίου. Ένα απ’ τα πολλά προβλήματα που εμφανίστηκαν κατά τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας ήταν η δυσκολία να βρουν ελαστικά που θα ταιριάζουν σ’ αυτές της ζάντες. Τη λύση όμως έδωσε η Dunlop που χορήγησε στους custom builders δύο πρωτότυπα slick ελαστικά. Συνεπώς λίγη απ’ τη δόξα του πρωτότυπου κινητήρα κλέβουν και τα ελαστικά της Dunlop.

Τον κινητήρα τον αφήσαμε για το τέλος, διότι η BMW φρόντισε να μην αναφέρει απολύτως τίποτα για τα χαρακτηριστικά του, διαιωνίζοντας περισσότερο το μυστήριο γύρω απ’ αυτόν. Μάλιστα, το καπάκια που χρησιμοποιούνται για να καλυφθεί επεκτείνονται στο μεγαλύτερο ποσοστό του κινητήρα προσφέροντας μιας άκρως μινιμαλιστική και λεία εικόνα, αφήνοντας μόνο σε κοινή θέα τους κυλίνδρους. Ακόμη και οι κεφαλές είναι καλυμμένες, ενώ οι ταχύτητες αλλάζουν με το χέρι.

Τα σενάρια για τον boxer κινητήρα της BMW ποικίλουν, αφήνοντας μετέωρη την πορεία του και τι μοντέλα θα εξοπλίσει, όμως το γεγονός πως τον βλέπουμε για δεύτερη φορά να εμφανίζεται πάνω σε μια custom μοτοσυκλέτα ενισχύει περισσότερο το σενάριο να τον δούμε είτε σε κάποιο power cruiser είτε σε κάποιο νεορετρό μοντέλο.

Ετικέτες

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.