BMW Εργοστάσιο Βερολίνου: Εκτενές ντοκιμαντέρ από την γραμμή παραγωγής!

Ένα από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/2/2020

Πρεμιέρα έκανε πριν λίγες ημέρες ένα νέο ντοκιμαντέρ από την γραμμή παραγωγής του εργοστασίου της BMW Motorrad. Για την ακρίβεια όμως, το ντοκιμαντέρ αυτό δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά. Η Γερμανική εταιρεία παραγωγής, είχε πωλήσει τα δικαιώματα για διάθεση σε τηλεόραση και online πλατφόρμες και τώρα το επανακυκλοφόρησε κάνοντας προσθήκες, μέσα από το δικό της κανάλι.

Το ντοκιμαντέρ είναι άκρως ενδιαφέρον γιατί δείχνει την γραμμή παραγωγής του προηγούμενης γενιάς S1000RR, που δεν διαφέρει πολύ από αυτά που ξέρουμε για το νέο μοντέλο. Διακρίνεται πλέον και η σχετικά πρόσφατη αλλαγή στις πλατφόρμες συναρμολόγησης που εδώ και σχεδόν δεκαπέντε χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο εργοστάσιο του Βερολίνο. Μέχρι τώρα οι πλατφόρμες αυτές που αυτόνομα κινούνται στο επίπεδο έδαφος του  εργοστασίου, ήταν γερανοί κανονικοί. Δεν υπάρχουν δηλαδή ράγες ούτε ευθείες, αλλά ρομποτικές πλατφόρμες που κινούνται κυκλικά στο εργοστάσιο ρυθμίζοντας το ύψος τους ανάλογα με το ιδανικό για κάθε μηχανικό που εργάζεται εκείνη την στιγμή στην συναρμολόγηση. Οι περισσότεροι μηχανικοί στην συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας εργάζονται περπατώντας ταυτόχρονα αλλά μπορούν να διακόψουν την κίνηση αν χρειαστεί. Παράλληλα σε άλλα σημεία η πλατφόρμα απαιτείται να είναι σταματημένη κι έτσι όλα τα σημεία συνεργάζονται απόλυτα δίχως προβλήματα, μένοντας συνδεδεμένα ως στάδια συναρμολόγησης, αλλά όχι και δεμένα μεταξύ τους. Είναι μία διαδικασία που διαφέρει σε αρκετά σημεία από άλλα εργοστάσια στην Ευρώπη, όπως της Ducati για παράδειγμα. Αν η συναρμολόγηση που στην συγκεκριμένη περίπτωση διαρκεί δύο ώρες, γινόταν σε ευθεία γραμμή τότε θα ξεπερνούσε τα 130 μέτρα. Όπως και σε άλλα εργοστάσια όμως, κάθε σταθμός εργασίας θα ολοκληρώσει διαφορετικές μοτοσυκλέτες μέσα στην ημέρα και δεν υπάρχει ξεχωριστή γραμμή για συγκεκριμένο μοντέλο.

Το ντοκιμαντέρ δείχνει αρκετά πράγματα από το εργοστάσιο που σημαίνει πως ήδη υπάρχουν αλλαγές, διαφορετικά η BMW δεν θα έδινε την άδειά της. Τα βασικά όμως παραμένουν ίδια. Η παραγωγή ξεκινά με τον κινητήρα που χρησιμοποιεί εξελιγμένα ρομποτικά συστήματα για την συναρμολόγησή του με τον τελικό έλεγχο να ανήκει σε άνθρωπο. Αντίστοιχα και οι κολλήσεις στο πλαίσιο γίνονται με τον ίδιο τρόπο, αναλαμβάνει ένα μηχάνημα και τα πολύπλοκα κομμάτια ολοκληρώνονται από άνθρωπο κάτι που συμβαίνει και αλλού, η Akrapovic είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.

Το ντοκιμαντέρ κάνει βέβαια και αρκετά λάθη μιας και ξεκάθαρα δεν υπάρχει το τεχνικό υπόβαθρο στην περιγραφή του, ο χαρακηρισμός του τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα ως On-Line αντί για In-Line είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, ενώ και κάπως άστοχα παρουσιάζεται περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε η νίκη της Yamaha (!) στο πρωτάθλημα Endurance. Σε κάθε περίπτωση όμως η εικόνα μετράει και η εμφάνιση της γραμμής παραγωγής του προηγούμενου S1000RR έρχεται στο κατάλληλο χρονικό σημείο: Όταν η BMW ετοιμάζεται να επαναλανσάρει το νέο μοντέλο με τον Shift-Cam κινητήρα έχοντας επιλύσει τα ζητήματα που ανέκυψαν το τελευταίο χρόνο.

Ετικέτες

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S