BMW Εργοστάσιο Βερολίνου: Εκτενές ντοκιμαντέρ από την γραμμή παραγωγής!

Ένα από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/2/2020

Πρεμιέρα έκανε πριν λίγες ημέρες ένα νέο ντοκιμαντέρ από την γραμμή παραγωγής του εργοστασίου της BMW Motorrad. Για την ακρίβεια όμως, το ντοκιμαντέρ αυτό δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά. Η Γερμανική εταιρεία παραγωγής, είχε πωλήσει τα δικαιώματα για διάθεση σε τηλεόραση και online πλατφόρμες και τώρα το επανακυκλοφόρησε κάνοντας προσθήκες, μέσα από το δικό της κανάλι.

Το ντοκιμαντέρ είναι άκρως ενδιαφέρον γιατί δείχνει την γραμμή παραγωγής του προηγούμενης γενιάς S1000RR, που δεν διαφέρει πολύ από αυτά που ξέρουμε για το νέο μοντέλο. Διακρίνεται πλέον και η σχετικά πρόσφατη αλλαγή στις πλατφόρμες συναρμολόγησης που εδώ και σχεδόν δεκαπέντε χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο εργοστάσιο του Βερολίνο. Μέχρι τώρα οι πλατφόρμες αυτές που αυτόνομα κινούνται στο επίπεδο έδαφος του  εργοστασίου, ήταν γερανοί κανονικοί. Δεν υπάρχουν δηλαδή ράγες ούτε ευθείες, αλλά ρομποτικές πλατφόρμες που κινούνται κυκλικά στο εργοστάσιο ρυθμίζοντας το ύψος τους ανάλογα με το ιδανικό για κάθε μηχανικό που εργάζεται εκείνη την στιγμή στην συναρμολόγηση. Οι περισσότεροι μηχανικοί στην συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας εργάζονται περπατώντας ταυτόχρονα αλλά μπορούν να διακόψουν την κίνηση αν χρειαστεί. Παράλληλα σε άλλα σημεία η πλατφόρμα απαιτείται να είναι σταματημένη κι έτσι όλα τα σημεία συνεργάζονται απόλυτα δίχως προβλήματα, μένοντας συνδεδεμένα ως στάδια συναρμολόγησης, αλλά όχι και δεμένα μεταξύ τους. Είναι μία διαδικασία που διαφέρει σε αρκετά σημεία από άλλα εργοστάσια στην Ευρώπη, όπως της Ducati για παράδειγμα. Αν η συναρμολόγηση που στην συγκεκριμένη περίπτωση διαρκεί δύο ώρες, γινόταν σε ευθεία γραμμή τότε θα ξεπερνούσε τα 130 μέτρα. Όπως και σε άλλα εργοστάσια όμως, κάθε σταθμός εργασίας θα ολοκληρώσει διαφορετικές μοτοσυκλέτες μέσα στην ημέρα και δεν υπάρχει ξεχωριστή γραμμή για συγκεκριμένο μοντέλο.

Το ντοκιμαντέρ δείχνει αρκετά πράγματα από το εργοστάσιο που σημαίνει πως ήδη υπάρχουν αλλαγές, διαφορετικά η BMW δεν θα έδινε την άδειά της. Τα βασικά όμως παραμένουν ίδια. Η παραγωγή ξεκινά με τον κινητήρα που χρησιμοποιεί εξελιγμένα ρομποτικά συστήματα για την συναρμολόγησή του με τον τελικό έλεγχο να ανήκει σε άνθρωπο. Αντίστοιχα και οι κολλήσεις στο πλαίσιο γίνονται με τον ίδιο τρόπο, αναλαμβάνει ένα μηχάνημα και τα πολύπλοκα κομμάτια ολοκληρώνονται από άνθρωπο κάτι που συμβαίνει και αλλού, η Akrapovic είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.

Το ντοκιμαντέρ κάνει βέβαια και αρκετά λάθη μιας και ξεκάθαρα δεν υπάρχει το τεχνικό υπόβαθρο στην περιγραφή του, ο χαρακηρισμός του τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα ως On-Line αντί για In-Line είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, ενώ και κάπως άστοχα παρουσιάζεται περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε η νίκη της Yamaha (!) στο πρωτάθλημα Endurance. Σε κάθε περίπτωση όμως η εικόνα μετράει και η εμφάνιση της γραμμής παραγωγής του προηγούμενου S1000RR έρχεται στο κατάλληλο χρονικό σημείο: Όταν η BMW ετοιμάζεται να επαναλανσάρει το νέο μοντέλο με τον Shift-Cam κινητήρα έχοντας επιλύσει τα ζητήματα που ανέκυψαν το τελευταίο χρόνο.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.