BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Η επόμενη Honda σου θα μπορούσε να είναι made in India

Οι Ιάπωνες απαντούν στους Κινέζους με... ινδική απόβαση στην Ευρώπη
Honda - Made in India για Ευρώπη
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

10/2/2026

Με τους Κινέζους κατασκευαστές να ανεβάζουν κατακόρυφα τα μερίδιά τους στις αγορές της Ευρώπης τα τελευταία χρόνια, η Honda ετοιμάζει τη δική της απάντηση που αναμένεται να έρθει μέσω Ινδίας, με εξαγωγές μοτοσυκλετών μεσαίου κυβισμού στη Γηραιά Ήπειρο

Η Honda Motorcycle & Scooter India (HMSI) ενισχύει τον ρόλο της ως παγκόσμιου παραγωγικού κόμβου, καθώς από το 2026 θα ξεκινήσει την εξαγωγή μοτοσυκλετών μεσαίου κυβισμού προς την Ευρώπη. Η κίνηση αυτή έχει ήδη προαναγγελθεί από τη Honda (Corporate Update 2025) και αποτελεί μέρος του στρατηγικού της πλάνου που θέλει την Ινδία να εξελίσσεται σε κεντρική βάση παραγωγής για διεθνείς αγορές.

Honda Corporate Update 2025

Η Honda ήδη εξάγει made in India μοτοσυκλέτες σε 62 χώρες, όμως η είσοδος στην Ευρώπη με μοντέλα μεσαίου κυβισμού που έχουν κατασκευαστεί στην Ινδία αποτελεί πρόκληση που πρέπει να συνδυάσει ιδανικά ψηλή ποιότητα κατασκευής, όπως έχουμε συνηθίσει στην Ε.Ε., χωρίς να χαθεί το πλεονέκτημα του χαμηλού κόστους παραγωγής. Η ιαπωνική εταιρεία σκοπεύει να αξιοποιήσει τα R&D κέντρα σε Manesar και Bengaluru, ώστε να εξελίξει μοτοσυκλέτες που θα ανταποκρίνονται στις ευρωπαϊκές προδιαγραφές και απαιτήσεις.

Παράλληλα, η Honda επενδύει σε νέα εργοστάσια και σε πιο αποδοτικές γραμμές παραγωγής, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας σε παγκόσμιο επίπεδο και ένας τομέας ενδιαφέροντος στον οποίο η Ινδία αναμένεται να έχει αυξημένο ρόλο είναι η Ηλεκτροκίνηση, καθώς κατασκευάζει ήδη μια νέα γραμμή παραγωγής αποκλειστικά για ηλεκτρικά μοντέλα που θα είναι λειτουργική το 2028.

honda electric scooters

Αν και η Honda δεν έχει ανακοινώσει επίσημα τα μοντέλα που θα εξαχθούν, οι πληροφορίες από την Ινδία δείχνουν ότι η εταιρεία στοχεύει σε μοτοσυκλέτες μεσαίου κυβισμού που ήδη αναπτύσσονται ή παράγονται στην τοπική αγορά. Με βάση τη σημερινή γκάμα και τις διεθνείς τάσεις, τα πιο πιθανά υποψήφια είναι:

  • Honda CB350 / H’ness CB350 / GB350
  • Honda CB300F και CB300R
  • Honda NX500 / CB500X (μελλοντική ινδική παραγωγή δεν αποκλείεται)
  • Νέα πλατφόρμα 350–500cc που αναπτύσσεται για παγκόσμιες αγορές

Το Honda GB350, που ήδη πωλείται στην Ευρώπη, κατασκευάζεται σήμερα στην Ιαπωνία. Αυτό ανεβάζει το κόστος, βάζοντας ανάλογο φρένο στις πωλήσεις της μοτοσυκλέτας. Με την Ινδία να αναλαμβάνει ρόλο εξαγωγικού κέντρου, είναι πολύ πιθανό το GB350 -ή η ινδική του εκδοχή, H’ness CB350- να περάσει σε made in India παραγωγή για την ευρωπαϊκή αγορά. Αν συμβεί αυτό, το μοντέλο θα μπορούσε να γίνει σημαντικά φθηνότερο, ανοίγοντας τον δρόμο για αύξηση πωλήσεων.

Η είσοδος των “made-in-India” Honda στην Ευρώπη αναμένεται να ανεβάσει την ανταγωνιστικότητα της ιαπωνικής εταιρείας στις χρηστικές και οικονομικές μοτοσυκλέτες μεσαίου κυβισμού, απέναντι σε ανταγωνιστές όπως οι CFMOTO, Royal Enfield, KTM, Yamaha, κ.α.

Ετικέτες