BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

ZXMΟΤΟ: Εξελίσσει νέο V5 κινητήρα για superbike

Σε πρώιμο στάδιο εξέλιξης, χωρίς επιβεβαιωμένα τεχνικά χαρακτηριστικά και στόχο τους αγώνες
ΖΧΜΟΤΟ V5
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/9/2026

Ο CEO της ZXMOTO, Zhang Xue, επιβεβαίωσε ότι η κινεζική εταιρεία εξελίσσει έναν πεντακύλινδρο V κινητήρα περίπου 1.000 κυβικών για αγωνιστική χρήση και ορίζοντα το 2028.

Η ZXMΟΤΟ θέλει να κάνει ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο βήμα στην κατηγορία των superbikes. Ο ιδρυτής και CEO της εταιρείας, Zhang Xue, αποκάλυψε μέσω social media ότι εργάζεται για έναν νέο πεντακύλινδρο κινητήρα διάταξης V, με κυβισμό γύρω στα 1.000 κυβικά. Ο τελικός στόχος είναι ο κινητήρας να χρησιμοποιηθεί σε μια μοτοσυκλέτα παραγωγής υψηλών επιδόσεων, όμως πριν από αυτό ο Zhang Xue θέλει να τον δει στην πίστα. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η ZXMΟΤΟ στοχεύει σε αγωνιστική παρουσία το 2028.

Προς το παρόν υπάρχουν ελάχιστες επίσημες πληροφορίες. Δεν έχουν ανακοινωθεί στοιχεία για την ισχύ, τις διαστάσεις ή ακόμη και το όνομα της μελλοντικής μοτοσυκλέτας. Δημοσιεύματα από την Κίνα κάνουν λόγο για κυβισμό περίπου 1.100 κ.εκ. και ισχύ άνω των 210 ίππων, ωστόσο τα στοιχεία αυτά δεν έχουν επιβεβαιωθεί από τη ZXMΟΤΟ και δεν θα ήταν η πρώτη φορά που βλέπουμε υπερβάλλοντα ενθουσιασμό σε σχέση με επερχόμενα μοντέλα της εταιρείας.

Ένας V5 για έναν κόσμο γεμάτο τετρακύλινδρους

Η ιδέα ενός πεντακύλινδρου V κινητήρα δεν είναι η προφανής επιλογή για τη δημιουργία μιας superbike. Οι σύγχρονοι τετρακύλινδροι κινητήρες μπορούν ήδη να ξεπεράσουν τους 200 ίππους, ενώ οι V4 έχουν αποδείξει την αξία τους τόσο στον δρόμο όσο και στους αγώνες.

Η Ducati στηρίζει τις superbike της σε V4 κινητήρες, ενώ BMW και Kawasaki συνεχίζουν να αποσπούν πολύ υψηλές επιδόσεις από τετρακύλινδρους σε σειρά.

Ένας πέμπτος κύλινδρος, ωστόσο, δίνει περισσότερες δυνατότητες στον σχεδιασμό όσον αφορά τα διαστήματα ανάφλεξης, την απόδοση της ισχύος, τη διαχείριση των κραδασμών και τη συνολική αρχιτεκτονική του κινητήρα.

Φυσικά η πολυπλοκότητα αυξάνεται σημαντικά. Ένας V5 απαιτεί περισσότερα εξαρτήματα, πιο σύνθετο μπλοκ κινητήρα, στροφαλοφόρο, σχεδίαση των συστημάτων ψύξης, εισαγωγής, εξαγωγής και βαλβίδων.

Για τη ZXMΟΤΟ όμως η περίπτωση του V5 είναι προς το παρόν περισσότερο ένα μεγάλο τεχνολογικό στοίχημα. Χωρίς να υπάρχει ακόμη μοτοσυκλέτα παραγωγής, τεχνικά χαρακτηριστικά ή ημερομηνία παρουσίασης.

Το πρώτο μεγάλο ορόσημο φαίνεται πως είναι το 2028 και η προσπάθεια να φτάσει ο νέος V5 στην πίστα. Μέχρι τότε, η ZXMΟΤΟ έχει αρκετή δουλειά μπροστά της, όχι μόνο για να δημιουργήσει έναν ισχυρό κινητήρα, αλλά και για να τον κάνει αξιόπιστο και συμβατό με τις ολοένα αυστηρότερες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων.

 

Ετικέτες