BMW GS Trophy 2020: Πρωταθλήτρια η ομάδα της Νότιας Αφρικής!

Ολοκληρώθηκε μετά από 2.500km γεμάτα δράση και διασκέδαση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/2/2020

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε και μετά από οκτώ ημέρες ατελείωτης οδήγησης και προκλήσεων, ολοκληρώθηκε με επιτυχία το φετινό  BMW GS Trophy – ένας θεσμός που έχει δημιουργήσει και πραγματοποιεί εδώ και αρκετά χρόνια ο γερμανικός κολοσσός. Από τις 22 ομάδες που συμμετείχαν νικήτρια στέφθηκε η ομάδα της Νότιας Αφρικής, που τόσο το 2016 στη Ταϊλάνδη όσο και το 2018 στη Μογγολία είχε κερδίσει το τρόπαιο. Ήταν μια νίκη που κρίθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή, καθώς η ομάδα της Γαλλίας ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική καταφέρνοντας τελικά να σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση την όγδοη μέρα.

Την έβδομη μέρα οι αναβάτες θα έπρεπε να διασχίσουν μια διαδρομή μήκους 375 χιλιομέτρων με αφετηρία τη λίμνη Tekapo και τερματισμό τη λίμνη Wakana που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Aspiring. Οι συμμετέχοντες παράλληλα είχαν να λάβουν μέρος σε δυο προκλήσεις.

Μέχρι να φτάσουν στο όρος Aspiring το καραβάνι έπρεπε να διασχίσει πολλά δύσβατα μονοπάτια, ποτάμια και χωματόδρομους. Η περιοχή είναι γνωστή επειδή εκεί πραγματοποιήθηκαν πολλά απ’ τα γυρίσματα της τριλογίας του “Άρχοντα των δαχτυλιδιών”, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα οι Μαορί έσκαβαν για χρόνια δημιουργώντας πολλά ορυχεία, με στόχο την εξόρυξη πολύτιμων πετραδιών και χρυσού. Η πρώτη δοκιμασία, το “Akrapovic Challenge”, περίμενε τους αναβάτες μόλις 30 χιλιόμετρα μετά την αφετηρία και δεν είχε να κάνει με την εξάτμιση των F850GS, αλλά ήταν ένας δύσκολος και τεχνικός αγώνας. Η γεμάτη χαλίκια και πέτρες διαδρομή που έπρεπε να ολοκληρώσουν όλοι οι αναβάτες ήταν στην όχθη της λίμνης Wakana, με μεγάλη κλίση, με αποτέλεσμα πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες να πέσουν. Εκεί αναμετρήθηκαν οι ομάδες της Νότιας Αφρικής και της Γαλλίας και το οποιοδήποτε λάθος μετρούσε διπλά, με τόσο μικρή διαφορά που τους χώριζε.

Έπειτα το καραβάνι συνέχισε την πορεία του μέσα προς τη δύση με κατεύθυνση της νοτιότερες Άλπεις της Νέας Ζηλανδίας, όπου σε αυτές περιλαμβάνεται και το ψηλότερο βουνό της χώρας, το Cook, με την υψηλότερη κορυφή του να φτάνει τις 3.724μ. Οι ομάδες πέρασαν από πολλές πεδιάδες, μονοπάτια και χαμηλότερες κορφές, καθώς και μέσα από μικρές πόλεις όπως το Naseby και το Wadderburn που φημίζονται για τους μεταλλωρύχους τους. Το απόγευμα πλέον οι μοτοσυκλέτες και αναβάτες έφτασαν στο φαράγγι Thompson, εκεί όπου τους περίμενε το “Gate clutch Start”.

Η δεύτερη πρόκληση της ημέρας ήθελε τους αναβάτες να βάζουν μπροστά του κινητήρες των μοτοσυκλετών τους χωρίς τη χρήση της μίζας, αλλά σπρώχνοντάς τες και αφήνοντας απότομα το συμπλέκτη την ώρα που τις καβαλούσαν. Νικητής θα ήταν αυτός που θα έβαζε μπροστά τη μοτοσυκλέτα του και θα την ακινητοποιούσε διανύοντας τη μικρότερη δυνατή απόσταση. Η ομάδα της Ρωσίας στέφθηκε νικήτρια ολοκληρώνοντας την πρόκληση σε απόσταση μικρότερη από πέντε μέτρα – φαίνεται πως οι σχεδόν πολικές θερμοκρασίες της Ρωσίας έχει κάνει τους Ρώσους master στο να βάζουν μπροστά τις μοτοσυκλέτες τους χωρίς τη μίζα.

Η τελευταία μέρα ήταν και η καλύτερη με τους αναβάτες να ξεκινούν απ’ τη Wakana με προορισμό τη κορυφή του βουνού Coronet, όπου φημίζεται για το χιονοδρομικό του κέντρο. Η διαδρομή αποτέλεσε από μόνη της πρόκληση, καθώς διέσχισαν πάνω από 24 ποταμούς και πολλά τεχνικά και δύσκολα μονοπάτια, μέχρι να φτάσουν στον τερματισμό. Πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες είδαν τις μοτοσυκλέτες τους να βυθίζονται και να γίνονται μούσκεμα στην προσπάθειά τους να περάσουν απ’ τη μια όχθη στην άλλη του ποταμού Arrow, που έφτανε σε βάθος μέχρι και το ένα μέτρο.

Η πρώτη πρόκληση που αντιμετώπισαν ήταν το “Jerrycan Challenge”. Σε αυτή τη δοκιμασία ο ένας απ’ τα τρία μέλη της ομάδας καθόταν στη θέση του συνεπιβάτη, έχοντας στα χέρια του δύο άδεια μεγάλα δοχεία για νερό. Ο αναβάτης έπρεπε με ασφάλεια να διασχίσει ένα τεχνικό μονοπάτι δίπλα από ένα ρυάκι και μόλις έφταναν στο τέρμα του θα συναντούσαν το τρίτο μέλος της ομάδας. Εκεί, ο συνεπιβάτης με τον τρίτο έπρεπε να γεμίσουν τα δοχεία με νερό όσο ο αναβάτης ξεκουραζόταν για να ξανακάνει την ίδια διαδρομή – αυτή τη φορά με περισσότερο βάρος απ’ τα γεμάτα δοχεία με νερό- και να τερματίσει σημειώνοντας το ταχύτερο χρόνο.

Η τελευταία δοκιμασία, το “Final parcour”, πραγματοποιήθηκε στην κορυφή του Coronet, χαρίζοντας στο καραβάνι μια καθηλωτική θέα απ’ τη πεδιάδα που ξεδιπλωνόταν μπροστά τους, ενώ φαινόταν και η λίμνη Wakatipu. Οι άνθρωποι της διοργάνωσης είχαν σχεδιάσει μια διαδρομή με κώνους και διάφορα εμπόδια, την οποία οι αναβάτες θα έπρεπε να την ολοκληρώσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, χωρίς να σβήσει η μοτοσυκλέτα τους και χωρίς να πέσουν. Ακόμη, η δοκιμασία έδινε διπλούς βαθμούς και με τις ομάδες να έχουν μικρή βαθμολογική διαφορά μεταξύ τους, η ένταση κορυφώθηκε. Ωστόσο, η εμπειρία των αναβατών της Νότιας Αφρικής απ’ τις προηγούμενες επιτυχίες τους, τους βοήθησε στο να ξαναστεφθούν νικητές για άλλη μια φορά.

“Στο ξεκίνημα της ημέρας μας χώριζαν μόλις πέντε βαθμοί απ’ τη δεύτερη ομάδα και ήμασταν πολύ στρεσαρισμένοι και νευρικοί. Υπεραναλύαμε τα πάντα! Για αυτό και αντιμετωπίσαμε μερικά προβλήματα στο Jerrycan αλλά δεν πτοηθήκαμε. Ο Brandon Grimsted της ομάδας της Νότιας Αφρικής συνέχισε λέγοντας: “Το Final parcour ήταν μια απ’ τις πιο τρομακτικές προκλήσεις που έχω λάβει μέρος ποτέ. Αλλά ήταν υπέροχη και καταφέραμε να σημειώσουμε τον ταχύτερο χρόνο χωρίς λάθη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που κερδίσαμε το τρίτο BMW GS Trophy!”

Τελική κατάταξη:

1 South Africa 394

2 France 382

3 Italy 380

4 Netherlands 375

5 South Korea 361

6 Latin America 355

7 Brazil 335

8 Russia 316

9 Mexico 295

10 Argentina 278

11 Middle East 268

12 Australia 264

13 USA 254

14 Nordic 246

15 UK 238

16 Thailand 222

17 Japan 218

18 Malaysia 208

19 India 200

20 Int. Female Team I 169

21 North Africa 146

22 Int. Female Team II 118

 

Ετικέτες

Maverick Vinales: "Δεν έχω τελειώσει ακόμη με τo MotoGP"

Επιστρέφει στο Motegi μετά τον τραυματισμό, χωρίς θέση για το 2027
Maverick Vinales
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/10/2026

Ο Maverick Vinales εκτιμά ότι ο ώμος του έχει βελτιωθεί κατά 10-15%, ενώ δηλώνει έτοιμος να εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε ευκαιρία επιστροφής στο MotoGP.

Ο Maverick Vinales επιστρέφει στο paddock του MotoGP στο Motegi, έχοντας μείνει εκτός δράσης από τον Ιούλιο και πλέον χωρίς θέση στο grid του 2027. Παρ' όλα αυτά, ο αναβάτης της Tech3 ξεκαθαρίζει ότι δεν θεωρεί πως η καριέρα του στην κορυφαία κατηγορία έχει τελειώσει.

Ο τραυματισμός στον αριστερό ώμο, που τον έχει αναγκάσει να χάσει συνολικά 15 Grand Prix από πέρυσι, δεν έχει αποκατασταθεί πλήρως. Ωστόσο, ο Vinales εκτιμά ότι η δύναμή του έχει βελτιωθεί κατά 10-15% σε σχέση με το Sachsenring.

"Δεν έχει λυθεί ακόμη. Κάθε μήνα υπάρχει μια μικρή βελτίωση", δήλωσε.

Στο πρόσφατο τεστ της Red Bull Ring με τα ελαστικά της Pirelli, ο Vinales δοκίμασε τόσο μια τροποποιημένη μοτοσυκλέτα 1.000cc όσο και το πρωτότυπο της KTM για το 2027, με τον νέο κινητήρα 850cc.

Η πρώτη του εντύπωση από τη νέα μοτοσυκλέτα ήταν ιδιαίτερα θετική.

"Υπάρχει ακόμη δρόμος με τον ώμο, αλλά ίσως είναι αρκετό για να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα. Για την επόμενη χρονιά είναι αρκετό. Την δοκίμασα και είναι τόσο εύκολη στην οδήγηση! Η σημερινή MotoGP, όμως, είναι ένα θηρίο."

Viniales

Ο Vinales εξήγησε ότι οι συνθήκες του τεστ δεν επέτρεψαν άμεση σύγκριση, καθώς χρησιμοποίησε διαφορετικά ελαστικά και χωρίς το πίσω ride-height device.

Για το 2027, οι θέσεις της Tech3 έχουν ήδη καταλήξει στους Luca Marini και Senna Agius, αφήνοντας τον Vinales χωρίς θέση, όπως και άλλους νικητές αγώνων που βρίσκονται εκτός πλάνων για την επόμενη σεζόν. Ο ίδιος, πάντως, δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει την προσπάθεια.

"Είναι καλή ερώτηση, γιατί προφανώς δεν έχω τελειώσει ακόμη εδώ. Έχω πολλούς στόχους που θέλω να πετύχω.

"Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει χώρος. Δυστυχώς, με την αλλαγή της KTM με άφησαν εκτός και ήταν πλέον πολύ αργά. Δεν είχα κάποια ευκαιρία. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει στο μέλλον. Εδώ συμβαίνουν πολλά πράγματα, ίσως ανοίξει μια πόρτα.

"Πρώτος μου στόχος είναι να αναρρώσω, να είμαι σε πλήρη κατάσταση ώστε να μπορώ να πιέζω στο μέγιστο, και μετά θα δούμε. Σίγουρα δεν είμαι έτοιμος να τα παρατήσω."

Σε περίπτωση που προκύψει ευκαιρία για ρόλο δοκιμαστή ή αναβάτη εξέλιξης, ο Vinales δεν την αποκλείει: "Πρέπει να βρω έναν τρόπο και όταν παρουσιαστεί η ευκαιρία, θα την αρπάξω."

Ο 10 φορές νικητής MotoGP παραδέχτηκε, πάντως, ότι πριν από λίγο καιρό δεν ήταν καν βέβαιος πως θα επέστρεφε στη δράση μέσα στη φετινή σεζόν.

Vinales

"Έμεινα εκτός για δύο μήνες. Στο μυαλό μου υπήρχε πραγματικά η σκέψη ότι δεν θα επιστρέψω. Είχα αυτή την αίσθηση."

Ο ίδιος εξήγησε ότι μετά το Sachsenring, όπου η πίστα έχει πολλές αριστερές στροφές, ο ώμος του είχε φτάσει σε δύσκολο σημείο λόγω κόπωσης.

"Στο Sachsenring το πρόβλημα ήταν ότι είχε μόνο αριστερές στροφές, οπότε ο ώμος μου κουράστηκε εντελώς και δεν είχα πλέον δύναμη."

Μια διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση φαίνεται να τον έχει βοηθήσει. "Σε σχέση με το Sachsenring, έκανα κάποιες δοκιμές με ένα μηχάνημα που μετρά Newton και είχα βελτίωση περίπου 10-15%, που είναι πολύ σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα."

Ο Vinales αναφέρθηκε και στη θεραπεία PRP, δηλαδή με πλάσμα αίματος πλούσιο σε αιμοπετάλια, την οποία ακολουθεί σε κύκλους.

"Έκανα μια διαφορετική θεραπεία, PRP λέγεται, και λειτουργεί αρκετά καλά. Κάνεις τρεις φορές, περιμένεις και μετά άλλες τρεις. Θα κάνω τον επόμενο κύκλο ενδιάμεσα ή όταν τελειώσει η σεζόν. Λειτούργησε, οπότε είμαι αρκετά χαρούμενος."

Ο ώμος του πιθανότατα δεν θα επιστρέψει στο επίπεδο ενός απολύτως υγιούς ώμου, όμως ο Vinales θεωρεί ότι αυτό δεν είναι απαραίτητα εμπόδιο για την οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας.

"Προφανώς δεν νομίζω ότι θα είναι ίδιος με τον υγιή ώμο. Αλλά για να οδηγώ μοτοσυκλέτα πιστεύω ότι θα είναι εντάξει. Και ακόμη περισσότερο με τις μοτοσυκλέτες νέας γενιάς των 850cc, που είναι πολύ πιο εύκολες σωματικά."

Η δοκιμή της KTM του 2027 φαίνεται να επιβεβαίωσε αυτή την άποψη. Ο Vinales έκανε 11 συνεχόμενους γύρους χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία και εντυπωσιάστηκε από την αίσθηση.

"Έκανα μερικούς γύρους... Έκανα 11 συνεχόμενους χωρίς κανένα πρόβλημα! Τόσο ωραία ήταν η αίσθηση στη μοτοσυκλέτα. Είναι σαν Moto2 με καλό κινητήρα, με αυτό το 'μπαμ, μπαμ'. Ήταν υπέροχη."

Για τον Vinales, λοιπόν, το Motegi δεν είναι απλώς η επιστροφή του μετά από δύο μήνες εκτός. Είναι και μια δοκιμή για το αν ο ώμος του μπορεί να αντέξει ξανά τους αγώνες, την ώρα που η θέση του στο grid του 2027 έχει ήδη χαθεί. Και ο ίδιος αφήνει ξεκάθαρα ανοιχτό το ενδεχόμενο να ξαναβρεί έναν τρόπο να παραμείνει στα MotoGP.