BMW GS Trophy 2020: Πρωταθλήτρια η ομάδα της Νότιας Αφρικής!

Ολοκληρώθηκε μετά από 2.500km γεμάτα δράση και διασκέδαση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/2/2020

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε και μετά από οκτώ ημέρες ατελείωτης οδήγησης και προκλήσεων, ολοκληρώθηκε με επιτυχία το φετινό  BMW GS Trophy – ένας θεσμός που έχει δημιουργήσει και πραγματοποιεί εδώ και αρκετά χρόνια ο γερμανικός κολοσσός. Από τις 22 ομάδες που συμμετείχαν νικήτρια στέφθηκε η ομάδα της Νότιας Αφρικής, που τόσο το 2016 στη Ταϊλάνδη όσο και το 2018 στη Μογγολία είχε κερδίσει το τρόπαιο. Ήταν μια νίκη που κρίθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή, καθώς η ομάδα της Γαλλίας ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική καταφέρνοντας τελικά να σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση την όγδοη μέρα.

Την έβδομη μέρα οι αναβάτες θα έπρεπε να διασχίσουν μια διαδρομή μήκους 375 χιλιομέτρων με αφετηρία τη λίμνη Tekapo και τερματισμό τη λίμνη Wakana που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Aspiring. Οι συμμετέχοντες παράλληλα είχαν να λάβουν μέρος σε δυο προκλήσεις.

Μέχρι να φτάσουν στο όρος Aspiring το καραβάνι έπρεπε να διασχίσει πολλά δύσβατα μονοπάτια, ποτάμια και χωματόδρομους. Η περιοχή είναι γνωστή επειδή εκεί πραγματοποιήθηκαν πολλά απ’ τα γυρίσματα της τριλογίας του “Άρχοντα των δαχτυλιδιών”, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα οι Μαορί έσκαβαν για χρόνια δημιουργώντας πολλά ορυχεία, με στόχο την εξόρυξη πολύτιμων πετραδιών και χρυσού. Η πρώτη δοκιμασία, το Akrapovic Challenge”, περίμενε τους αναβάτες μόλις 30 χιλιόμετρα μετά την αφετηρία και δεν είχε να κάνει με την εξάτμιση των F850GS, αλλά ήταν ένας δύσκολος και τεχνικός αγώνας. Η γεμάτη χαλίκια και πέτρες διαδρομή που έπρεπε να ολοκληρώσουν όλοι οι αναβάτες ήταν στην όχθη της λίμνης Wakana, με μεγάλη κλίση, με αποτέλεσμα πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες να πέσουν. Εκεί αναμετρήθηκαν οι ομάδες της Νότιας Αφρικής και της Γαλλίας και το οποιοδήποτε λάθος μετρούσε διπλά, με τόσο μικρή διαφορά που τους χώριζε.

Έπειτα το καραβάνι συνέχισε την πορεία του μέσα προς τη δύση με κατεύθυνση της νοτιότερες Άλπεις της Νέας Ζηλανδίας, όπου σε αυτές περιλαμβάνεται και το ψηλότερο βουνό της χώρας, το Cook, με την υψηλότερη κορυφή του να φτάνει τις 3.724μ. Οι ομάδες πέρασαν από πολλές πεδιάδες, μονοπάτια και χαμηλότερες κορφές, καθώς και μέσα από μικρές πόλεις όπως το Naseby και το Wadderburn που φημίζονται για τους μεταλλωρύχους τους. Το απόγευμα πλέον οι μοτοσυκλέτες και αναβάτες έφτασαν στο φαράγγι Thompson, εκεί όπου τους περίμενε το Gate clutch Start”.

Η δεύτερη πρόκληση της ημέρας ήθελε τους αναβάτες να βάζουν μπροστά του κινητήρες των μοτοσυκλετών τους χωρίς τη χρήση της μίζας, αλλά σπρώχνοντάς τες και αφήνοντας απότομα το συμπλέκτη την ώρα που τις καβαλούσαν. Νικητής θα ήταν αυτός που θα έβαζε μπροστά τη μοτοσυκλέτα του και θα την ακινητοποιούσε διανύοντας τη μικρότερη δυνατή απόσταση. Η ομάδα της Ρωσίας στέφθηκε νικήτρια ολοκληρώνοντας την πρόκληση σε απόσταση μικρότερη από πέντε μέτρα – φαίνεται πως οι σχεδόν πολικές θερμοκρασίες της Ρωσίας έχει κάνει τους Ρώσους master στο να βάζουν μπροστά τις μοτοσυκλέτες τους χωρίς τη μίζα.

Η τελευταία μέρα ήταν και η καλύτερη με τους αναβάτες να ξεκινούν απ’ τη Wakana με προορισμό τη κορυφή του βουνού Coronet, όπου φημίζεται για το χιονοδρομικό του κέντρο. Η διαδρομή αποτέλεσε από μόνη της πρόκληση, καθώς διέσχισαν πάνω από 24 ποταμούς και πολλά τεχνικά και δύσκολα μονοπάτια, μέχρι να φτάσουν στον τερματισμό. Πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες είδαν τις μοτοσυκλέτες τους να βυθίζονται και να γίνονται μούσκεμα στην προσπάθειά τους να περάσουν απ’ τη μια όχθη στην άλλη του ποταμού Arrow, που έφτανε σε βάθος μέχρι και το ένα μέτρο.

Η πρώτη πρόκληση που αντιμετώπισαν ήταν το Jerrycan Challenge”. Σε αυτή τη δοκιμασία ο ένας απ’ τα τρία μέλη της ομάδας καθόταν στη θέση του συνεπιβάτη, έχοντας στα χέρια του δύο άδεια μεγάλα δοχεία για νερό. Ο αναβάτης έπρεπε με ασφάλεια να διασχίσει ένα τεχνικό μονοπάτι δίπλα από ένα ρυάκι και μόλις έφταναν στο τέρμα του θα συναντούσαν το τρίτο μέλος της ομάδας. Εκεί, ο συνεπιβάτης με τον τρίτο έπρεπε να γεμίσουν τα δοχεία με νερό όσο ο αναβάτης ξεκουραζόταν για να ξανακάνει την ίδια διαδρομή – αυτή τη φορά με περισσότερο βάρος απ’ τα γεμάτα δοχεία με νερό- και να τερματίσει σημειώνοντας το ταχύτερο χρόνο.

Η τελευταία δοκιμασία, το Final parcour”, πραγματοποιήθηκε στην κορυφή του Coronet, χαρίζοντας στο καραβάνι μια καθηλωτική θέα απ’ τη πεδιάδα που ξεδιπλωνόταν μπροστά τους, ενώ φαινόταν και η λίμνη Wakatipu. Οι άνθρωποι της διοργάνωσης είχαν σχεδιάσει μια διαδρομή με κώνους και διάφορα εμπόδια, την οποία οι αναβάτες θα έπρεπε να την ολοκληρώσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, χωρίς να σβήσει η μοτοσυκλέτα τους και χωρίς να πέσουν. Ακόμη, η δοκιμασία έδινε διπλούς βαθμούς και με τις ομάδες να έχουν μικρή βαθμολογική διαφορά μεταξύ τους, η ένταση κορυφώθηκε. Ωστόσο, η εμπειρία των αναβατών της Νότιας Αφρικής απ’ τις προηγούμενες επιτυχίες τους, τους βοήθησε στο να ξαναστεφθούν νικητές για άλλη μια φορά.

“Στο ξεκίνημα της ημέρας μας χώριζαν μόλις πέντε βαθμοί απ’ τη δεύτερη ομάδα και ήμασταν πολύ στρεσαρισμένοι και νευρικοί. Υπεραναλύαμε τα πάντα! Για αυτό και αντιμετωπίσαμε μερικά προβλήματα στο Jerrycan αλλά δεν πτοηθήκαμε. Ο Brandon Grimsted της ομάδας της Νότιας Αφρικής συνέχισε λέγοντας: “Το Final parcour ήταν μια απ’ τις πιο τρομακτικές προκλήσεις που έχω λάβει μέρος ποτέ. Αλλά ήταν υπέροχη και καταφέραμε να σημειώσουμε τον ταχύτερο χρόνο χωρίς λάθη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που κερδίσαμε το τρίτο BMW GS Trophy!”

Τελική κατάταξη:

1 South Africa 394

2 France 382

3 Italy 380

4 Netherlands 375

5 South Korea 361

6 Latin America 355

7 Brazil 335

8 Russia 316

9 Mexico 295

10 Argentina 278

11 Middle East 268

12 Australia 264

13 USA 254

14 Nordic 246

15 UK 238

16 Thailand 222

17 Japan 218

18 Malaysia 208

19 India 200

20 Int. Female Team I 169

21 North Africa 146

22 Int. Female Team II 118

 

Ετικέτες

David Alonso: Ο rookie-αστέρι των MotoGP

Ο Κολομβιανός David Alonso ετοιμάζεται για το μεγάλο βήμα στο MotoGP με τη Honda, έχοντας ήδη γράψει ιστορία στις μικρότερες κατηγορίες
David Alonso
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/8/2026

Από πρωταθλητής του Red Bull Rookies Cup και της Moto3 μέχρι διεκδικητής του τίτλου στη Moto2, ο 20χρονος αναβάτης έχει ήδη εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της νέας γενιάς αναβατών.

Ο David Alonso είναι ένα από τα ονόματα που αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν στη νέα εποχή των MotoGP. Ο Κολομβιανός έχει υπογράψει πολυετές συμβόλαιο με τη Honda και το 2027 θα κάνει το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία, οδηγώντας για πρώτη φορά μοτοσυκλέτα 850cc.

Ο Alonso θα γίνει ο δεύτερος Κολομβιανός στο grid του MotoGP μετά τον Yonny Hernandez, ο οποίος αγωνίστηκε για τελευταία φορά στην κορυφαία κατηγορία το 2016.

Η πορεία προς τα Grand Prix

Η πορεία του Alonso προς την κορυφή ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Το 2019 ανέβηκε τέσσερις φορές στο βάθρο του European Talent Cup, ενώ το 2020 κατέκτησε τον τίτλο, κερδίζοντας τους πρώτους τέσσερις αγώνες και ακόμη έναν στη Valencia.

Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στο Red Bull Rookies Cup και ολοκλήρωσε τη σεζόν στην τέταρτη θέση, έχοντας ήδη πανηγυρίσει την πρώτη του νίκη.

Το 2021 πέρασε στο Moto3 Junior World Championship, ενώ παράλληλα πρωταγωνίστησε στο Red Bull Rookies Cup. Εκεί κατέκτησε το πρωτάθλημα με έξι νίκες, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερο ταλέντο.

Το 2022 ήρθε η πρώτη του νίκη στο Moto3 Junior World Championship στη Valencia και αμέσως μετά έγινε γνωστό ότι θα ανέβαινε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 με την Aspar για τη σεζόν του 2023.

Ρεκόρ και τίτλος σε δύο σεζόν στην Moto3

Η πρώτη του πλήρης σεζόν στην Moto3 ήταν εντυπωσιακή. Ο Alonso πήρε το πρώτο του βάθρο στη Jerez και στη συνέχεια πανηγύρισε την πρώτη του νίκη στο Silverstone. Στους τελευταίους δέκα αγώνες της σεζόν ανέβηκε έξι φορές στο βάθρο, με τέσσερις νίκες.

Το 2024, όμως, ήταν η χρονιά που πέρασε σε άλλο επίπεδο.

Ο Alonso κατέκτησε 14 νίκες, ανέβηκε στο βάθρο στο 75% των αγώνων και συγκέντρωσε 421 βαθμούς, καταρρίπτοντας το ρεκόρ για τις περισσότερες νίκες σε μία σεζόν σε οποιαδήποτε κατηγορία των Grand Prix.

Παράλληλα, ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ των 11 νικών σε μία σεζόν στις μικρές κατηγορίες, που ανήκε στον Valentino Rossi και έγινε ο πρώτος Κολομβιανός παγκόσμιος πρωταθλητής στα Grand Prix.

Από εκεί προέκυψε και το παρατσούκλι "BabyGΟΑΤ" (Greatest Of All Time).

Η μετάβαση στη Moto2

Η μετάβαση στη Moto2 το 2025 ήταν φυσικά πιο απαιτητική. Ο Alonso χρειάστηκε χρόνο για να προσαρμοστεί στη μεγαλύτερη και ισχυρότερη μοτοσυκλέτα, παίρνοντας βαθμούς σε τρεις από τους έξι πρώτους αγώνες.

Στο Silverstone ήρθε το πρώτο του βάθρο στη Moto2, ενώ στην Ουγγαρία πανηγύρισε την πρώτη του νίκη στην κατηγορία. Ακολούθησαν ακόμη βάθρα στην Αυστραλία, στη Μαλαισία και στην Πορτογαλία.

Το 2026 έχει εμφανιστεί ακόμη πιο σταθερός. Στους πρώτους πέντε γύρους βρέθηκε τέσσερις φορές μέσα στην πρώτη πεντάδα, ενώ πήρε το πρώτο του βάθρο στη Brno και την πρώτη του νίκη της σεζόν στο Assen. Με τα αποτελέσματα αυτά βρέθηκε στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας της Moto2.

Επόμενος σταθμός MotoGP

Το επόμενο βήμα είναι πλέον δεδομένο. Ο Alonso έχει υπογράψει πολυετές συμβόλαιο με τη HRC και θα κάνει την πρώτη του δοκιμή με MotoGP μοτοσυκλέτα στο μεταβατικό τεστ της Valencia μετά το τέλος της σεζόν.

Το 2027 θα βρεθεί στο grid μαζί με ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον γκρουπ αναβατών της Honda. Ο Diogo Moreira θα συνεχίσει επίσης με τη HRC, ενώ ο Fabio Quartararo θα ενταχθεί στην εργοστασιακή ομάδα, έχοντας τον ρόλο του έμπειρου σημείου αναφοράς για το project. Ο Johann Zarco συμπληρώνει το έμπειρο κομμάτι της σύνθεσης.

Για τον Alonso, η πρόκληση είναι πλέον η μεγαλύτερη της καριέρας του. Από πρωταθλητής Moto3 και διεκδικητής του τίτλου στη Moto2, θα βρεθεί απέναντι στους κορυφαίους αναβάτες του κόσμου, στην πρώτη σεζόν των νέων MotoGP των 850 κυβικών εκατοστών.