BMW GS Trophy 2020: Πρωταθλήτρια η ομάδα της Νότιας Αφρικής!

Ολοκληρώθηκε μετά από 2.500km γεμάτα δράση και διασκέδαση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/2/2020

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε και μετά από οκτώ ημέρες ατελείωτης οδήγησης και προκλήσεων, ολοκληρώθηκε με επιτυχία το φετινό  BMW GS Trophy – ένας θεσμός που έχει δημιουργήσει και πραγματοποιεί εδώ και αρκετά χρόνια ο γερμανικός κολοσσός. Από τις 22 ομάδες που συμμετείχαν νικήτρια στέφθηκε η ομάδα της Νότιας Αφρικής, που τόσο το 2016 στη Ταϊλάνδη όσο και το 2018 στη Μογγολία είχε κερδίσει το τρόπαιο. Ήταν μια νίκη που κρίθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή, καθώς η ομάδα της Γαλλίας ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική καταφέρνοντας τελικά να σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση την όγδοη μέρα.

Την έβδομη μέρα οι αναβάτες θα έπρεπε να διασχίσουν μια διαδρομή μήκους 375 χιλιομέτρων με αφετηρία τη λίμνη Tekapo και τερματισμό τη λίμνη Wakana που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Aspiring. Οι συμμετέχοντες παράλληλα είχαν να λάβουν μέρος σε δυο προκλήσεις.

Μέχρι να φτάσουν στο όρος Aspiring το καραβάνι έπρεπε να διασχίσει πολλά δύσβατα μονοπάτια, ποτάμια και χωματόδρομους. Η περιοχή είναι γνωστή επειδή εκεί πραγματοποιήθηκαν πολλά απ’ τα γυρίσματα της τριλογίας του “Άρχοντα των δαχτυλιδιών”, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα οι Μαορί έσκαβαν για χρόνια δημιουργώντας πολλά ορυχεία, με στόχο την εξόρυξη πολύτιμων πετραδιών και χρυσού. Η πρώτη δοκιμασία, το Akrapovic Challenge”, περίμενε τους αναβάτες μόλις 30 χιλιόμετρα μετά την αφετηρία και δεν είχε να κάνει με την εξάτμιση των F850GS, αλλά ήταν ένας δύσκολος και τεχνικός αγώνας. Η γεμάτη χαλίκια και πέτρες διαδρομή που έπρεπε να ολοκληρώσουν όλοι οι αναβάτες ήταν στην όχθη της λίμνης Wakana, με μεγάλη κλίση, με αποτέλεσμα πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες να πέσουν. Εκεί αναμετρήθηκαν οι ομάδες της Νότιας Αφρικής και της Γαλλίας και το οποιοδήποτε λάθος μετρούσε διπλά, με τόσο μικρή διαφορά που τους χώριζε.

Έπειτα το καραβάνι συνέχισε την πορεία του μέσα προς τη δύση με κατεύθυνση της νοτιότερες Άλπεις της Νέας Ζηλανδίας, όπου σε αυτές περιλαμβάνεται και το ψηλότερο βουνό της χώρας, το Cook, με την υψηλότερη κορυφή του να φτάνει τις 3.724μ. Οι ομάδες πέρασαν από πολλές πεδιάδες, μονοπάτια και χαμηλότερες κορφές, καθώς και μέσα από μικρές πόλεις όπως το Naseby και το Wadderburn που φημίζονται για τους μεταλλωρύχους τους. Το απόγευμα πλέον οι μοτοσυκλέτες και αναβάτες έφτασαν στο φαράγγι Thompson, εκεί όπου τους περίμενε το Gate clutch Start”.

Η δεύτερη πρόκληση της ημέρας ήθελε τους αναβάτες να βάζουν μπροστά του κινητήρες των μοτοσυκλετών τους χωρίς τη χρήση της μίζας, αλλά σπρώχνοντάς τες και αφήνοντας απότομα το συμπλέκτη την ώρα που τις καβαλούσαν. Νικητής θα ήταν αυτός που θα έβαζε μπροστά τη μοτοσυκλέτα του και θα την ακινητοποιούσε διανύοντας τη μικρότερη δυνατή απόσταση. Η ομάδα της Ρωσίας στέφθηκε νικήτρια ολοκληρώνοντας την πρόκληση σε απόσταση μικρότερη από πέντε μέτρα – φαίνεται πως οι σχεδόν πολικές θερμοκρασίες της Ρωσίας έχει κάνει τους Ρώσους master στο να βάζουν μπροστά τις μοτοσυκλέτες τους χωρίς τη μίζα.

Η τελευταία μέρα ήταν και η καλύτερη με τους αναβάτες να ξεκινούν απ’ τη Wakana με προορισμό τη κορυφή του βουνού Coronet, όπου φημίζεται για το χιονοδρομικό του κέντρο. Η διαδρομή αποτέλεσε από μόνη της πρόκληση, καθώς διέσχισαν πάνω από 24 ποταμούς και πολλά τεχνικά και δύσκολα μονοπάτια, μέχρι να φτάσουν στον τερματισμό. Πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες είδαν τις μοτοσυκλέτες τους να βυθίζονται και να γίνονται μούσκεμα στην προσπάθειά τους να περάσουν απ’ τη μια όχθη στην άλλη του ποταμού Arrow, που έφτανε σε βάθος μέχρι και το ένα μέτρο.

Η πρώτη πρόκληση που αντιμετώπισαν ήταν το Jerrycan Challenge”. Σε αυτή τη δοκιμασία ο ένας απ’ τα τρία μέλη της ομάδας καθόταν στη θέση του συνεπιβάτη, έχοντας στα χέρια του δύο άδεια μεγάλα δοχεία για νερό. Ο αναβάτης έπρεπε με ασφάλεια να διασχίσει ένα τεχνικό μονοπάτι δίπλα από ένα ρυάκι και μόλις έφταναν στο τέρμα του θα συναντούσαν το τρίτο μέλος της ομάδας. Εκεί, ο συνεπιβάτης με τον τρίτο έπρεπε να γεμίσουν τα δοχεία με νερό όσο ο αναβάτης ξεκουραζόταν για να ξανακάνει την ίδια διαδρομή – αυτή τη φορά με περισσότερο βάρος απ’ τα γεμάτα δοχεία με νερό- και να τερματίσει σημειώνοντας το ταχύτερο χρόνο.

Η τελευταία δοκιμασία, το Final parcour”, πραγματοποιήθηκε στην κορυφή του Coronet, χαρίζοντας στο καραβάνι μια καθηλωτική θέα απ’ τη πεδιάδα που ξεδιπλωνόταν μπροστά τους, ενώ φαινόταν και η λίμνη Wakatipu. Οι άνθρωποι της διοργάνωσης είχαν σχεδιάσει μια διαδρομή με κώνους και διάφορα εμπόδια, την οποία οι αναβάτες θα έπρεπε να την ολοκληρώσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, χωρίς να σβήσει η μοτοσυκλέτα τους και χωρίς να πέσουν. Ακόμη, η δοκιμασία έδινε διπλούς βαθμούς και με τις ομάδες να έχουν μικρή βαθμολογική διαφορά μεταξύ τους, η ένταση κορυφώθηκε. Ωστόσο, η εμπειρία των αναβατών της Νότιας Αφρικής απ’ τις προηγούμενες επιτυχίες τους, τους βοήθησε στο να ξαναστεφθούν νικητές για άλλη μια φορά.

“Στο ξεκίνημα της ημέρας μας χώριζαν μόλις πέντε βαθμοί απ’ τη δεύτερη ομάδα και ήμασταν πολύ στρεσαρισμένοι και νευρικοί. Υπεραναλύαμε τα πάντα! Για αυτό και αντιμετωπίσαμε μερικά προβλήματα στο Jerrycan αλλά δεν πτοηθήκαμε. Ο Brandon Grimsted της ομάδας της Νότιας Αφρικής συνέχισε λέγοντας: “Το Final parcour ήταν μια απ’ τις πιο τρομακτικές προκλήσεις που έχω λάβει μέρος ποτέ. Αλλά ήταν υπέροχη και καταφέραμε να σημειώσουμε τον ταχύτερο χρόνο χωρίς λάθη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που κερδίσαμε το τρίτο BMW GS Trophy!”

Τελική κατάταξη:

1 South Africa 394

2 France 382

3 Italy 380

4 Netherlands 375

5 South Korea 361

6 Latin America 355

7 Brazil 335

8 Russia 316

9 Mexico 295

10 Argentina 278

11 Middle East 268

12 Australia 264

13 USA 254

14 Nordic 246

15 UK 238

16 Thailand 222

17 Japan 218

18 Malaysia 208

19 India 200

20 Int. Female Team I 169

21 North Africa 146

22 Int. Female Team II 118

 

Ετικέτες

IoM TT: "Προτεραιότητα μου η ασφάλεια" απαντά στις επικρίσεις ο υπεύθυνος ασφαλείας

Ο ιθύνων της διαδρομής του Isle of Man TT απέναντι στην κριτική για το προγραμματισμό του 2026 - Με κόντρα τον καιρό
Gary Thompson
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/8/2026

Ο Gary Thompson, που βρίσκεται στη θέση του Clerk of the Course τα τελευταία 14 χρόνια, επιμένει εμφατικά ότι η ασφάλεια των αναβατών είναι αδιαπραγμάτευτη, ακόμη κι αν οι αποφάσεις του προκαλούν αντιδράσεις στα social media.

Το Isle of Man TT του 2026 δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το πλήρες αγωνιστικό του πρόγραμμα, καθώς οι άστατες καιρικές συνθήκες περιόρισαν σημαντικά τα διαθέσιμα χρονικά παράθυρα για αγώνες.

Ο Senior TT, ο κορυφαίος αγώνας της διοργάνωσης, αναβλήθηκε και μεταφέρθηκε στο πρόγραμμα σε μια προσπάθεια να διεξαχθεί, όμως ένα ατύχημα στον δεύτερο γύρο προκάλεσε κόκκινη σημαία. Η επιδείνωση του καιρού και το περιορισμένο φως οδήγησαν στη συνέχεια σε νέα αλλαγή του προγράμματος.

IoMTT

Τελικά, η τελευταία αγωνιστική ημέρα ακυρώθηκε, ξανά λόγω των συνθηκών, ενώ ο αγώνας Senior TT ανακηρύχθηκε ολοκληρωμένος μετά από μόλις έναν γύρο.

Οι αποφάσεις του Thompson προκάλεσαν αντιδράσεις στα social media, με τον ίδιο να υποστηρίζει ότι βρίσκεται σε μια κατάσταση που κάθε απόφαση, μπορεί να προκαλέσει κριτική.

"Πρώτα και πάνω απ' όλα, η απόλυτη προτεραιότητά μου σε οτιδήποτε κάνω είναι η ασφάλεια, η ασφάλεια των αγωνιζόμενων. Δεν έχω βγάλει, δεν θα βγάλω και δεν έχω σκοπό να βγάλω αναβάτες σε συνθήκες που δεν είναι ικανοποιητικές," δήλωσε στο Manx Radio.

IoMTT

"Αν αυτό σημαίνει καθυστέρηση, τότε έτσι πρέπει να γίνει. Αν σημαίνει ακύρωση μιας ημέρας αγώνων, τότε έτσι πρέπει να γίνει."

Ο Thompson αναφέρθηκε και στην κριτική που δέχεται μέσω Facebook, σημειώνοντας ότι δεν τον επηρεάζει ιδιαίτερα.

"Αν όμως έβαζα έναν αγώνα ή μια περίοδο δοκιμών σε μη ικανοποιητικές συνθήκες και ένας αναβάτης τραυματιζόταν, οι ίδιοι άνθρωποι θα ήταν πολύ επικριτικοί επειδή ξεκίνησα τον αγώνα ή τις δοκιμές", πρόσθεσε.

"Είμαι λίγο σε κατάσταση no-win, αλλά αυτό πληρώνομαι να κάνω. Αυτό είναι μέρος της δουλειάς μου. Κάνουμε αυτό που κάνουμε για την ασφάλεια των αγωνιζόμενων και αν κάποιοι δεν το αποδέχονται, τότε έτσι είναι."

Η θέση του Thompson αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα δεδομένου του ιδιαίτερα δύσκολου TT του 2026. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών ένας αναβάτης έχασε τη ζωή του έπειτα από ατύχημα, ενώ στην κατηγορία των sidecar σημειώθηκαν δύο σοβαρά περιστατικά που οδήγησαν στην αναστολή της κατηγορίας.

Οι διοργανωτές ανακοίνωσαν ήδη και τα πρώτα πορίσματα της σχετικής μελέτης που ξεκίνησε μετά την αναστολή της κατηγορίας που καταλήγει ότι υπάρχει μια "ρεαλιστική πορεία" για την επιστροφή των Sidecar ακόμα από το 2027, αρκεί να προηγηθεί ένα εκτεταμένο πακέτο τεχνικών και αγωνιστικών μεταρρυθμίσεων.

Ένα από αυτά αφορούσε τη Maria Costello, η οποία υπέστη σοβαρό τραυματισμό με αποτέλεσμα να μείνει παράλυτη, ενώ μόνιμους τραυματισμούς, υπέστη και ο συνοδηγός της Shaun Parker .

Σε έναν αγώνα όπως το Isle of Man TT, όπου οι ταχύτητες είναι εξαιρετικά υψηλές και το περιθώριο λάθους ελάχιστο, οι αποφάσεις για το αν οι συνθήκες επιτρέπουν την έξοδο των αναβατών στην ορεινή διαδρομή αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες ευθύνες της διοργάνωσης. Για τον Thompson, η ασφάλεια παραμένει πάνω από την ολοκλήρωση του προγράμματος.