BMW GS Trophy 2020: Πρωταθλήτρια η ομάδα της Νότιας Αφρικής!

Ολοκληρώθηκε μετά από 2.500km γεμάτα δράση και διασκέδαση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/2/2020

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε και μετά από οκτώ ημέρες ατελείωτης οδήγησης και προκλήσεων, ολοκληρώθηκε με επιτυχία το φετινό  BMW GS Trophy – ένας θεσμός που έχει δημιουργήσει και πραγματοποιεί εδώ και αρκετά χρόνια ο γερμανικός κολοσσός. Από τις 22 ομάδες που συμμετείχαν νικήτρια στέφθηκε η ομάδα της Νότιας Αφρικής, που τόσο το 2016 στη Ταϊλάνδη όσο και το 2018 στη Μογγολία είχε κερδίσει το τρόπαιο. Ήταν μια νίκη που κρίθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή, καθώς η ομάδα της Γαλλίας ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική καταφέρνοντας τελικά να σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση την όγδοη μέρα.

Την έβδομη μέρα οι αναβάτες θα έπρεπε να διασχίσουν μια διαδρομή μήκους 375 χιλιομέτρων με αφετηρία τη λίμνη Tekapo και τερματισμό τη λίμνη Wakana που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Aspiring. Οι συμμετέχοντες παράλληλα είχαν να λάβουν μέρος σε δυο προκλήσεις.

Μέχρι να φτάσουν στο όρος Aspiring το καραβάνι έπρεπε να διασχίσει πολλά δύσβατα μονοπάτια, ποτάμια και χωματόδρομους. Η περιοχή είναι γνωστή επειδή εκεί πραγματοποιήθηκαν πολλά απ’ τα γυρίσματα της τριλογίας του “Άρχοντα των δαχτυλιδιών”, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα οι Μαορί έσκαβαν για χρόνια δημιουργώντας πολλά ορυχεία, με στόχο την εξόρυξη πολύτιμων πετραδιών και χρυσού. Η πρώτη δοκιμασία, το Akrapovic Challenge”, περίμενε τους αναβάτες μόλις 30 χιλιόμετρα μετά την αφετηρία και δεν είχε να κάνει με την εξάτμιση των F850GS, αλλά ήταν ένας δύσκολος και τεχνικός αγώνας. Η γεμάτη χαλίκια και πέτρες διαδρομή που έπρεπε να ολοκληρώσουν όλοι οι αναβάτες ήταν στην όχθη της λίμνης Wakana, με μεγάλη κλίση, με αποτέλεσμα πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες να πέσουν. Εκεί αναμετρήθηκαν οι ομάδες της Νότιας Αφρικής και της Γαλλίας και το οποιοδήποτε λάθος μετρούσε διπλά, με τόσο μικρή διαφορά που τους χώριζε.

Έπειτα το καραβάνι συνέχισε την πορεία του μέσα προς τη δύση με κατεύθυνση της νοτιότερες Άλπεις της Νέας Ζηλανδίας, όπου σε αυτές περιλαμβάνεται και το ψηλότερο βουνό της χώρας, το Cook, με την υψηλότερη κορυφή του να φτάνει τις 3.724μ. Οι ομάδες πέρασαν από πολλές πεδιάδες, μονοπάτια και χαμηλότερες κορφές, καθώς και μέσα από μικρές πόλεις όπως το Naseby και το Wadderburn που φημίζονται για τους μεταλλωρύχους τους. Το απόγευμα πλέον οι μοτοσυκλέτες και αναβάτες έφτασαν στο φαράγγι Thompson, εκεί όπου τους περίμενε το Gate clutch Start”.

Η δεύτερη πρόκληση της ημέρας ήθελε τους αναβάτες να βάζουν μπροστά του κινητήρες των μοτοσυκλετών τους χωρίς τη χρήση της μίζας, αλλά σπρώχνοντάς τες και αφήνοντας απότομα το συμπλέκτη την ώρα που τις καβαλούσαν. Νικητής θα ήταν αυτός που θα έβαζε μπροστά τη μοτοσυκλέτα του και θα την ακινητοποιούσε διανύοντας τη μικρότερη δυνατή απόσταση. Η ομάδα της Ρωσίας στέφθηκε νικήτρια ολοκληρώνοντας την πρόκληση σε απόσταση μικρότερη από πέντε μέτρα – φαίνεται πως οι σχεδόν πολικές θερμοκρασίες της Ρωσίας έχει κάνει τους Ρώσους master στο να βάζουν μπροστά τις μοτοσυκλέτες τους χωρίς τη μίζα.

Η τελευταία μέρα ήταν και η καλύτερη με τους αναβάτες να ξεκινούν απ’ τη Wakana με προορισμό τη κορυφή του βουνού Coronet, όπου φημίζεται για το χιονοδρομικό του κέντρο. Η διαδρομή αποτέλεσε από μόνη της πρόκληση, καθώς διέσχισαν πάνω από 24 ποταμούς και πολλά τεχνικά και δύσκολα μονοπάτια, μέχρι να φτάσουν στον τερματισμό. Πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες είδαν τις μοτοσυκλέτες τους να βυθίζονται και να γίνονται μούσκεμα στην προσπάθειά τους να περάσουν απ’ τη μια όχθη στην άλλη του ποταμού Arrow, που έφτανε σε βάθος μέχρι και το ένα μέτρο.

Η πρώτη πρόκληση που αντιμετώπισαν ήταν το Jerrycan Challenge”. Σε αυτή τη δοκιμασία ο ένας απ’ τα τρία μέλη της ομάδας καθόταν στη θέση του συνεπιβάτη, έχοντας στα χέρια του δύο άδεια μεγάλα δοχεία για νερό. Ο αναβάτης έπρεπε με ασφάλεια να διασχίσει ένα τεχνικό μονοπάτι δίπλα από ένα ρυάκι και μόλις έφταναν στο τέρμα του θα συναντούσαν το τρίτο μέλος της ομάδας. Εκεί, ο συνεπιβάτης με τον τρίτο έπρεπε να γεμίσουν τα δοχεία με νερό όσο ο αναβάτης ξεκουραζόταν για να ξανακάνει την ίδια διαδρομή – αυτή τη φορά με περισσότερο βάρος απ’ τα γεμάτα δοχεία με νερό- και να τερματίσει σημειώνοντας το ταχύτερο χρόνο.

Η τελευταία δοκιμασία, το Final parcour”, πραγματοποιήθηκε στην κορυφή του Coronet, χαρίζοντας στο καραβάνι μια καθηλωτική θέα απ’ τη πεδιάδα που ξεδιπλωνόταν μπροστά τους, ενώ φαινόταν και η λίμνη Wakatipu. Οι άνθρωποι της διοργάνωσης είχαν σχεδιάσει μια διαδρομή με κώνους και διάφορα εμπόδια, την οποία οι αναβάτες θα έπρεπε να την ολοκληρώσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, χωρίς να σβήσει η μοτοσυκλέτα τους και χωρίς να πέσουν. Ακόμη, η δοκιμασία έδινε διπλούς βαθμούς και με τις ομάδες να έχουν μικρή βαθμολογική διαφορά μεταξύ τους, η ένταση κορυφώθηκε. Ωστόσο, η εμπειρία των αναβατών της Νότιας Αφρικής απ’ τις προηγούμενες επιτυχίες τους, τους βοήθησε στο να ξαναστεφθούν νικητές για άλλη μια φορά.

“Στο ξεκίνημα της ημέρας μας χώριζαν μόλις πέντε βαθμοί απ’ τη δεύτερη ομάδα και ήμασταν πολύ στρεσαρισμένοι και νευρικοί. Υπεραναλύαμε τα πάντα! Για αυτό και αντιμετωπίσαμε μερικά προβλήματα στο Jerrycan αλλά δεν πτοηθήκαμε. Ο Brandon Grimsted της ομάδας της Νότιας Αφρικής συνέχισε λέγοντας: “Το Final parcour ήταν μια απ’ τις πιο τρομακτικές προκλήσεις που έχω λάβει μέρος ποτέ. Αλλά ήταν υπέροχη και καταφέραμε να σημειώσουμε τον ταχύτερο χρόνο χωρίς λάθη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που κερδίσαμε το τρίτο BMW GS Trophy!”

Τελική κατάταξη:

1 South Africa 394

2 France 382

3 Italy 380

4 Netherlands 375

5 South Korea 361

6 Latin America 355

7 Brazil 335

8 Russia 316

9 Mexico 295

10 Argentina 278

11 Middle East 268

12 Australia 264

13 USA 254

14 Nordic 246

15 UK 238

16 Thailand 222

17 Japan 218

18 Malaysia 208

19 India 200

20 Int. Female Team I 169

21 North Africa 146

22 Int. Female Team II 118

 

Ετικέτες

INTERMOT 2027 - Άλλαξε ξανά ημερομηνίες διεξαγωγής

Αφού έχασε τη μάχη με το Μιλάνο, χάνει και απέναντι στη Λιόν - Αντίπαλος πλέον το σαλόνι του Ντόρτμουντ
Intermot 2027
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/3/2026

Όπως σας είχαμε γράψει στις 11/2, η Intermot του 2026 ακυρώθηκε, με το γερμανικό σαλόνι μοτοσυκλέτας να μεταφέρεται έναν χρόνο αργότερα, για τις 12-14 Φεβρουαρίου 2027. Λίγο αργότερα, οι ημερομηνίες άλλαξαν και πάλι, για τις 19-21 Φεβρουαρίου του 27, με την έκθεση να πλησιάζει έτσι χρονικά ακόμα πιο κοντά σε μια ακόμα γερμανική έκθεση, με τη μάχη μεταξύ τους να εντείνεται.

Όπως αναφέρει το γερμανικό Motorrad, η αλλαγή των ημερομηνιών διεξαγωγής της Intermot δεν είναι τυχαία, καθώς ηθελημένα οι διοργανωτές του σαλονιού μοτοσυκλέτας της Κολωνίας ήθελαν να έρθουν όσο πιο κοντά γίνεται στις ημερομηνίες του σαλονιού του Ντόρτμουντ, γνωστό ως Motorrader Dortmund, ώστε να κόψουν εισιτήρια από τον αντίπαλο.

Παράλληλα η Intermot μειώνει και τις ημέρες διεξαγωγής της από τέσσερις σε τρεις (παλαιότερα διαρκούσε έως και έξι ημέρες με τις μέρες δημοσιογράφων και dealer), όμως μεγαλώνει την έκτασή της από δύο εκθεσιακές αίθουσες σε τέσσερις.

Intermot

Εδώ και χρόνια η Κολωνία έχει χάσει κατά κράτος από την EICMA που πραγματοποιείται στο Μιλάνο κάθε Νοέμβριο, με τη γερμανική διοργάνωση να παλεύει πλέον για την επιβίωσή της σε τοπική βάση, χωρίς να έχει σχεδόν καμία αποκλειστικότητα νέου μοντέλου (στην τελευταία έκδοση του 2024 μόνο η Ducati έδειξε ένα MY25 μοντέλο για πρώτη φορά εκεί), αφού οι κατασκευαστές ψηφίζουν “ιταλικά” πλέον στο σύνολό τους.

Intermot

Η μετακίνηση της Intermot στον Φεβρουάριο αλλάζει ουσιαστικά και τον χαρακτήρα της. Από μια διεθνή έκθεση με έμφαση στις πρεμιέρες νέων μοντέλων, μετατρέπεται πλέον σε μια διοργάνωση που ανοίγει τη σεζόν της μοτοσυκλέτας, λίγο πριν την έναρξη της άνοιξης, ένα σαλόνι στο οποίο οι υποψήφιοι αγοραστές μπορούν να δουν μαζεμένα τα μοντέλα που ίσως αγοράσουν, μοντέλα που έχουν όλα παρουσιαστεί μήνες πριν για πρώτη φορά, στο Μιλάνο.

Intermot

Αυτή όμως η επιλογή δημιουργεί έντονο ανταγωνισμό στο εσωτερικό της Γερμανίας, καθώς οι νέες ημερομηνίες τοπθετούν την Intermot μόλις δύο εβδομάδες πριν από την έκθεση του Ντόρτμουντ και σε απόσταση μικρότερη των 100 χιλιομέτρων, μέσα στο ίδιο ομόσπονδο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.

Έτσι, οι δύο διοργανώσεις αναμένεται να απευθύνονται πλέον σχεδόν στο ίδιο κοινό, κάτι που αρκετοί στον χώρο θεωρούν ευθεία πρόκληση της Κολωνίας προς την παραδοσιακή ανοιξιάτικη έκθεση του Ντόρτμουντ.

Lyon

Το ΜΟΤΟ παραδοσιακά έδινε το παρών τόσο στο Μιλάνο όσο και στην INTERMOT, όμως από φέτος η έκθεση της Λυών δείχνει να παίρνει εκείνη τα σκήπτρα από τους Γερμανούς -κι εμείς βρεθήκαμε και εκεί για να δούμε το γαλλικό σαλόνι από κοντά-, με μια πολύ αξιόλογη και ολοκληρωμένη διοργάνωση, με επιδείξεις δεξιοτεχνίας, dragster, βαρέλι θανάτου, πολλές λέσχες, ιστορικά, vintage και custom μοντέλα, αξεσουάρ, κάποιες μοτοσυκλέτες προπαραγωγής και όλα τα μοντέλα της εκάστοτε χρονιάς, πριν αυτά ξεκινήσουν την καριέρα τους στα καταστήματα.

Lyon

Μιλώντας με ανθρώπους της Ducati, της BMW, της Triumph, της Yamaha, εκείνοι είχαν όλοι την ίδια άποψη, πως επιθυμούν δηλαδή μεγαλύτερο χρονικό εύρος στην παρουσίαση των μοντέλων τους, κάτι που θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί η έκθεση της Λυών, για να έχει και εκείνη εκτός του Μιλάνου κάποιες πρώτες παρουσιάσεις μοντέλων.

Περιμένουμε να δούμε τις εξελίξεις στη γαλλό-γερμανική μάχη, με το επόμενο γαλλικό σαλόνι να πραγματοποιείται στις 11-14 Φεβρουαρίου του 2027, λίγες ημέρες πριν το σαλόνι της Intermot.

Ετικέτες