Η χθεσινή μέρα του GS Trophy περιλάμβανε τη μεταφορά του καραβανιού στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας και δεν είχε μεγάλες διαδρομές, σε αντίθεση με σήμερα που οι αναβάτες είχαν να καλύψουν 360 χιλιόμετρα, ισόποσα μοιρασμένα σε εθνική και στριφτερούς βουνίσιους χωματόδρομους. Δύο προκλήσεις τους περίμεναν κατά τη διάρκεια της πέμπτης μέρας, ενώ η κατάταξη άλλαξε για άλλη μια φορά με την ομάδα της Νότιας Αφρικής να παίρνει τα ηνία.
Οι συμμετέχοντες ξεκίνησαν το πρωί με την ανάβαση του όρους Richmond, μέσα από μια διαδρομή μήκους 20 χιλιομέτρων γεμάτη πέτρες και στενούς χωματόδρομους, όπου μέσα απ’ την πυκνή βλάστηση του δάσους οδήγησε τους αναβάτες στη κορυφή του όρους MaugatapuSaddle. Maugatapu στην αρχαία γλώσσα των Μαορί σημαίνει ιερό και το μέρος είναι γνωστό για τους φόνους που διαπράχτηκαν το 1886. Τότε, η συμμορία του Richard Burgess, ενός περιβόητου Άγγλου εγκληματία, δολοφόνησε πέντε ανθρώπους. Ωστόσο, δεν κατάφερε να ξεφύγει απ’ τα χέρια του νόμου και τα τέσσερα απ’ τα πέντε μέλη κρεμάστηκαν, ενώ στον πέμπτο δόθηκε άφεση επειδή έδωσε πληροφορίες για να πιαστούν οι υπόλοιποι.
Επίσης, το Maugatapu Saddle είναι γνωστός προορισμός για όσους κάνουν downhill με mountain bikes. Εκεί οι άνθρωποι της BMW είχαν ετοιμάσει την πρώτη πρόκληση της ημέρας, το Emirates Challenge. Εκμεταλλευόμενοι το βραχώδες τερέν και τα στενά μονοπάτια, οι διοργανωτές έστησαν μια δύσκολη τεχνικά διαδρομή απ’ την οποία έπρεπε να περάσουν οι συμμετέχοντες, ενώ στο τέλος είχαν να απαντήσουν σωστά στις τρεις ερωτήσεις του κριτή. Οι αναβάτες θα έπρεπε να θυμούνται τον αριθμό της πτήσης, την ώρα επιβίβασης και τον αριθμό της θέσης τους, απ’ το αεροπορικό ταξίδι τους στη Νέα Ζηλανδία για τη συμμετοχή στο BMW GS Trophy.
Έπειτα, οι ομάδες κατέβηκαν απ’ το υψόμετρο των 745 μέτρων και το απόγευμα απόλαυσαν μια χαλαρή διαδρομή στο εθνικό δίκτυο κατευθυνόμενοι στο Gorge για να καταλήξουν στη δυτική ακτή του Tasman. Ο παραλιακός δρόμος προσέφερε στους αναβάτες απίστευτα τοπία με θέα τους γκρεμούς και τα τροπικά δάση που συνορεύει.
Ο τελευταίος προορισμός των αναβατών ήταν η παραλία Punakaiki που φημίζεται για τους λόφους με τους ασβεστόλιθους. Εκεί πραγματοποιήθηκε η δεύτερη και τελευταία πρόκληση, το Rab Challenge. Οι αναβάτες έπρεπε να τρέξουν κατά μήκος της παραλίας, να βγάλουν τις μπότες τους στο τέρμα, να στρώσουν τον υπνόσακό του και να μπουν μέσα. Έπειτα, θα έπρεπε να ξαναδιπλώσουν τον υπνόσακο, να ξαναβάλουν τις μπότες τους και να επιστρέψουν στο σημείο εκκίνησης για να συνεχίσει ο συμπαίκτης τους τον αγώνα κάνοντας το ίδιο.
Η ημέρα ήταν αρκετά δύσκολη για το καραβάνι με πολλούς συμμετέχοντες να έχουν αρκετές πτώσεις, όμως δεν τα παράτησαν και συνέχισαν όλοι την προσπάθειά τους.
H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Δεν είναι στα άμεσα σχέδια της CFMOTO να μπεί στο Enduro
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
21/1/2026
Ο Mario Roman, αναβάτης τους Extreme Enduro και μέχρι τώρα αθλητής με την Sherco, ανακοίνωσε την συνεργασία του με την CFMOTO με στόχο να τρέχει στο Romaniacs με το 450ΜΤ.
Με το Romaniacs να είναι το επίκεντρο της συνεργασίας τους, η CFMOTO κάλεσε τον Mario Roman να γίνει πρεσβευτής τους στις Adventure μοτοσυκλέτες βλέποντας ακόμη μία μεταπήδηση από τον χώρο του Enduro στους αγώνες Rally και συγκεκριμένα στις κατηγορίες που μπορούν να συμμετάσχουν μοτοσυκλέτες του εμπορίου και όχι πανάκριβα αγωνιστικά μονοκύλινδρα.
Οι μάρκες βλέπουν πως δεν υπάρχει απήχηση ευρύτερου κοινού στους εξιδεικευμένους αγώνες μοτοσυκλετών στο χώμα, σε αντίθεση με τις κατηγορίες που μπορούν να πάρουν μέρος οι Adventure μοτοσυκλέτες, όπου ξαφνικά το ενδιαφέρον ξεφεύγει του στενού κύκλου που πάντα παρακολουθούσε αυτές τις διοργανώσεις.
Με λίγα λόγια αγώνες Enduro παρακολουθούν λιγότεροι από όσους κάνουν Enduro, ενώ φωτογραφίες και video από μοτοσυκλέτες του εμπορίου που πηγαίνουν στους αγώνες αυτούς, έχει πολλαπλάσια διασπορά και καταλήγει σε μεγαλύτερο κοινό.
Αυτός είναι και ο λόγος που βλέπουμε συνέχεια περισσότερες τέτοιες συνεργασίες και μάλιστα η CFMOTO είχε καθυστερήσει να κάνει περισσότερα βήματα. Υπήρχαν έτσι και αλλιώς πολλές CFMOTO μοτοσυκλέτες από ιδιώτες σε αυτές τις διοργανώσεις, όπως είδαμε και στο Romaniacs πέρσι που φέτος μία τέτοια κίνηση ήταν επιβεβλημένη σχεδόν και η επιλογή του Mario Roman είναι η κατάλληλη.
Αυτό θέλει η CFMOTO από τον Mario Roman αυτή την στιγμή: Το 450MT σε δράση όπως λίγοι μπορούν να δείξουν!
Το ζήτημα είναι όμως πως η CFMOTO δεν έχει μοτοσυκλέτες Enduro και δεν γίνεται να συνεργαστείς με έναν ενεργό αθλητή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Hard Enduro μόνο για το Adventure κομμάτι.
Για αυτό και επέκτειναν την συνεργασία τους, επιτρέποντας μέσα από γενναία χρηματοδότηση στον Mario Roman να φτιάξει αγωνιστική ομάδα για να μπορέσει να απεμπλακεί από την Sherco με την οποία έτρεχε έως τώρα.
Οπότε η νέα αγωνιστική ομάδα MR74 δεν είχε μοτοσυκλέτες. Επέλεξαν να ξεκινήσουν προπονήσεις με δίχρονα Husqvarna TE300 τα οποία προφανώς ντύθηκαν στα λογότυπα της CFMOTO και η εικόνα αυτή μπέρδεψε ακόμη και επαγγελματίες του χώρου που έκαναν λόγο για είσοδο της CFMOTO στον Enduro!
Η εικόνα αυτή μπέρδεψε ακόμη και επαγγελματίες της μοτοσυκλέτας που θεώρησαν πως η CFMOTO θα μπει στον κόσμο του Enduro!
Αυτη η εικασία είναι ωστόσο πέρα για πέρα λάθος και τελείως μακριά από την πραγματικότητα!
Η ιστορία μας διδάσκει τον τρόπο που γίνονται τα πράγματα. Όποιος την παρακολουθεί ζωντανά δεκαετίες μπορεί να δει τα μονοπάτια που ανοίγονται μπροστά από την MR74. Ο Mario Roman χτίζει την πορεία στους αγώνες ανεξάρτητος πλέον, η CFMOTO τον πλαισιώνει με μηχανολόγους που έχουν στόχο να αποκτήσουν εμπειρία στους αγώνες στο χώμα και βήμα – βήμα ο Roman έχει και συμβουλευτικό χαρακτήρα ώστε να φτάσουμε μετά από χρόνια σε μία πρωτότυπη, έχοντας πρώτα χτίσει πρωτόκολλα επικοινωνίας μεταξύ αγωνιζομένων και R&D με δικλείδες ασφαλείας, που αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν!
Φανταστείτε πως για το concept T7, η Yamaha έπρεπε να κάνει την ίδια διαδικασία, για αυτό και καθυστέρησε άλλα τρία χρόνια, φτάνοντας συνολικά τα πέντε μέχρι να δούμε επιτέλους το Tenere που περιμέναμε. Το ενδεχόμενο να μπει η CFMOTO στο Enduro μπορεί να προχωρήσει μόνο αν θέσει έναν τέτοιο χαρακτήρα στη συνεργασία της με αναβάτες όπως ο Roman, και μόνο αν αυτή η συνεργασία προχωρήσει βάση προγράμματος. Κανείς δεν μπορεί να το εγγυηθεί αυτό, οπότε είναι διπλό λάθος να λέει κανείς πως η CFMOTO μπαίνει στο Enduro!
Αυτό μπορεί να ειπωθεί όταν θα υπάρχει πρωτότυπη μοτοσυκλέτα, μέχρι τότε θα είναι απλά ένα ενδεχόμενο.
Μακάρι να τους δούμε και στο Enduro, όταν και αν έρθει αυτή η ώρα
Ένα καλύτερο ενδεχόμενο είχε με το ηλεκτρικό Motocross, ένα θαύμα της βιομηχανίας κυριολεκτικά και δεν αποτελεί δική μου δήλωση, αλλά μεταφέρω αυτό που μου είπε προσωπικά ο κος Domenicali όταν το είδε για πρώτη φορά στην προ-περσινή EICMA, δηλαδή τον Νοέμβριο του 2024 δ. Δίπλα ήταν ο V4 κινητήρας που τώρα, πριν μήνες, μόλις σε έναν χρόνο, τον είδαμε σε πρωτότυπη Superbike μοτοσυκλέτα. Για αυτό και είναι πιο σημαντικό που ξεχώρισε το ηλεκτρικό Motocross!
Η φωτογραφία που αποδεικνύει τον διάλογο που περιγράφουμε στο άρθρο! Ο CEO της Ducati μιλά με τον Διεθυντή σχεδιασμού της CFMOTO και τον υπεύθυνο παραγωγής!
Διότι το μάτι του έπιασε το tooling που είχε επάνω της αυτή η πρωτότυπη, αναγνώρισε το μέγεθος του βιομηχανικού σχεδιασμού που απαιτείται για να δείξεις κάτι τέτοιο, που με την σειρά του δηλώνει το μηχανολογικό επίπεδο στο οποίο έχουν φτάσει. Οι επιδόσεις είναι για τον πολύ κόσμο και για τις καφετέριες, εκείνος ο άνθρωπος είχε δει κάτι άλλο εκείνη την στιγμή και εκείνο σχολίασε με τον τρόπο που πάντα διατηρεί, ευθέως δηλαδή ενώ ήταν μέσα στο περίπτερο της CFMOTO και συζητούσαμε για τον V4 κινητήρα, θεωρώντας πως εκεί είναι το πρόβλημα για εκείνους! Κι όμως, έβλεπε κάτι άλλο.
Διπλό κρίμα λοιπόν που η CFMOTO τερμάτισε το σχέδιο να βγάλει στην παραγωγή το ηλεκτρικό Motocross βλέποντας πως ακόμη και αν ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικό από την πρώτη στιγμή, πάλι θα έκανε ισχνές πωλήσεις ενώ θα έπρεπε για να το συντηρήσει εκεί έξω, να στρέψει και το δίκτυό της προς το χώμα, κάτι που δεν ήταν ακόμη έτοιμη να το κάνει. Βλέπετε πως τα προβλήματα είναι σύνθετα, ακόμη και αν αναπτύξεις την γκάμα σου σε νέες κατηγορίες δεν είναι αρκετό. Ποιος θα τις διαθέσει αυτές τις μοτοσυκλέτες και ποιος θα τις συντηρήσει; Είναι μία κίνηση που την κάνεις όταν μπορείς να συγκεντρωθείς σε μία κατεύθυνση, όπως η Ducati για παράδειγμα. Αντιθέτως η CFMOTO επεκτείνεται ραγδαία προς κάθε κατεύθυνση, θα ήταν λοιπόν πρόβλημα να προσθέσει ακόμη περισσότερα!
Η κίνηση αυτή, να φτιάξει αγωνιστική ομάδα με έναν κορυφαίο αναβάτη, όπου θα δούμε με τι μοτοσυκλέτες θα μείνει μέχρι να ξεκινήσει το αγωνιστικό πρόγραμμα, είναι στην σωστή κατεύθυνση αυτή την στιγμή, δίνοντας ώθηση στις Adventure μοτοσυκλέτες στις οποίες έχει επενδύσει πάρα πολύ και που η επένδυση αυτή πηγαίνει πολύ καλύτερα από το αναμενόμενο.
Το που θα οδηγήσει η συνεργασία είναι ένα κομμάτι που ούτε οι ίδιοι μπορούν να το έχουν σίγουρο, είναι μία διαδικασία που εξελίσσεται!
