BMW Heritage στο BMW Motorrad Βαγιανέλης!

Μαζί με τα νέα πρώτα R18 B / Transcontinental στην Ελλάδα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/10/2021

Το BMW Motorrad  Βαγιανέλης στην Αθήνα, με μεγάλη παράδοση και Ιστορία, αποτελεί εδώ και πολλές δεκαετίες ένα σημείο αναφοράς για το δίκτυο της BMW Motorrad στην Ελλάδα. Ακολουθώντας και σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνώντας τα διεθνή πρότυπα, o Τάσος Βαγιανέλης και οι συνεργάτες του έχουν καταφέρει να προσφέρουν κάτι παραπάνω από ένα σημείο εξυπηρέτησης και πώλησης μοτοσυκλετών BMW. Προσφέρουν μια ολοκληρωμένη εμπειρία BMW στους υποψήφιους πελάτες και όχι μόνο, εκπροσωπώντας τα υψηλά στάνταρ της φίρμας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Αυτό το αποτέλεσμα μόνο τυχαίο δεν είναι, καθώς η διαρκής αναζήτηση νέων τρόπων βελτίωσης των παρεχόμενων υπηρεσιών, αλλά και η σταθερή επένδυση χρόνου και πόρου πάνω σε αυτό τον σκοπό, καθιστούν την BMW Motorrad Βαγιανέλης πρωτοπόρο στο χώρο.

Η πιο πρόσφατη καινοτομία της, είναι η δημιουργία ενός ξεχωριστού χώρου μέσα στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης, που αποτελεί το πρώτο Heritage shop in shop στην Ελλάδα. Εκεί φιλοξενούνται τα μοντέλα της BMW που ανήκουν στην γκάμα των Heritage, όπως τα R18 και όλη η οικογένεια των R nineT, αλλά και προϊόντα για τον αναβάτη και την μοτοσυκλέτα που ανήκουν στην ίδια κατηγορία. Η διακόσμηση και το στήσιμο του χώρου συμβαδίζει απόλυτα με την Heritage φιλοσοφία της BMW, και αυτός είναι και ο λόγος που η BMW Motorrad Hellas επέλεξε να κάνει εκεί μια μίνι παρουσίαση των πρώτων R18 B και R18 Transcontinental που ήρθαν στην Ελλάδα (στο ΜΟΤΟ που κυκλοφορεί τώρα στα περίπτερα μπορείτε να διαβάσετε την πλήρη και αναλυτική παρουσίαση μαζί με τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις του R18 B First Edition).

Οι δύο μοτοσυκλέτες βασίζονται πάνω στην πλατφόρμα του μεγαλύτερου boxer των 1.802cc που έχει φτιάξει ποτέ το εργοστάσιο, με σημαντικές αλλαγές όμως στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά και φυσικά στον πλούσιο στάνταρ εξοπλισμό τους. Την παρουσίαση των δύο νέων μοντέλων έκανε ο Γιάννης Δουλγερίδης Διευθυντής Δικύκλων της BMW Group Hellas, δίνοντας το στίγμα και την φιλοσοφία πίσω από την κατασκευή τους, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε και ο Andreas Sieben, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του BMW Group Hellas. Ο κ. Sieben είναι φανατικός μοτοσυκλετιστής, κάτοχος ενός BMW R nineT Scrambler, αλλά και λάτρης του customizing και του neoretro στιλ, όπως μας αποκάλυψε στην κουβέντα που είχαμε μαζί του.

Δεν θα μπορούσε λοιπόν να υπάρξει καταλληλότερος για να συνοδέψει τον Τάσο Βαγιανέλη στην δεύτερη αποκάλυψη και έκπληξη της εκδήλωσης. Αυτή ήταν ένα R18 First Edition Bobber Custom Built που φτιάχτηκε με την προσωπική φροντίδα και το μεράκι του Τάσου Βαγιανέλη και της ομάδας του. Κάθε στοιχείο πάνω του, από το χειροποίητο πίσω φτερό μέχρι την σέλα που έχει δική της ανάρτηση με σινεμπλόκ από R51 (!), είναι τοποθετημένο με γνώμονα όχι μόνο την εμφάνιση, αλλά και την λειτουργικότητα με στόχο την απόλαυση στην οδήγηση. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Βαγιανέλης, το customizing είναι κάτι που αξίζει να επενδύσει κανείς πάνω του καθώς το ρεύμα που έχει δημιουργηθεί γύρω από αυτό σε παγκόσμιο επίπεδο, δείχνει μια ξεκάθαρη τάση μεγαλύτερης εμπλοκής των αναβατών με τις μοτοσυκλέτες τους, που αποτελεί και κατά την δική μας γνώμη, την πεμπτουσία του μοτοσυκλετισμού. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα είναι η πρώτη custom R18 First Edition στην Ελλάδα και σύντομα θα ψάξει τον επόμενο ιδιοκτήτη της…

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.