BMW ieCall. Αυτόματα φώτα κινδύνου φέτος, τηλεειδοποίηση από το ’17 – για πρώτη φορά σε μοτοσυκλέτα

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/5/2016

Πέρσι τον Απρίλιο ψηφίστηκε ένας νόμος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν έτυχε ιδιαίτερα μεγάλης προβολής και αφορά τα αυτοκίνητα, αλλά έχει άμεση σχέση και με τις μοτοσυκλέτες. Από το 2018 είναι υποχρεωτικό για τα αυτοκίνητα να είναι εξοπλισμένα με σύστημα τηλεειδοποίησης του ευρωπαϊκού αριθμού έκτακτης ανάγκης (112) που αυτόματα θα ενεργοποιείται σε περίπτωση ατυχήματος. Ιδιαίτερα έτοιμη για αυτό το βήμα είναι η BMW, καθώς έχει εισάγει στην Ευρώπη, πίσω στο 1999, μια πρωτοποριακή υπηρεσία για την εποχή, σύνδεσης του αυτοκινήτου με δικό της τηλεφωνικό κέντρο. Από το 2007 το σύστημα της BMW εργάζεται με μεγάλο βαθμό αυτονομίας, μέσα από μία σειρά αισθητήρων που εκτός από το ατύχημα, αναγνωρίζουν και την κατάσταση του οχήματος, επιτηρώντας τον κινητήρα και τα ελαστικά, ειδοποιώντας αυτομάτως το κοντινότερο τμήμα service, σε περίπτωση προβλήματος. Με την εξέλιξη των ηλεκτρονικών, που απαιτούν την ύπαρξη όλων αυτών των αισθητήρων, το σύστημα της αυτόματης τηλεειδοποίησης, ήταν πολύ πιο εύκολο στης υλοποίησή του, καθώς το “hardware” υπήρχε ήδη στο όχημα.

Τώρα που οι μοτοσυκλέτες άρχισαν να εξοπλίζονται με αισθητήρες κλίσης για την λειτουργία των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων, του Cornerning ABS και του τελευταίας γενιάς traction control, το υλικό για ένα σύστημα τηλεειδοποίησης άρχισε να υπάρχει ήδη εγκατεστημένο. Στην περίπτωση της BMW πιο συγκεκριμένα, υπάρχει επιπρόσθετα το τηλεφωνικό κέντρο και όλη η απαραίτητη υποδομή, οπότε δεν είναι καθόλου περίεργο που η παρθενική εμφάνιση ενός τέτοιου συστήματος στην μοτοσυκλέτα ξεκινά από αυτή την εταιρία.

Νωρίτερα από αυτό όμως, η BMW έχει φέρει ήδη στις μοτοσυκλέτες την αυτόματη ειδοποίηση των οδηγών που ακολουθούν, μέσα από την αυτόματη ενεργοποίηση των φώτων της μοτοσυκλέτας. Είναι τμήμα πρόσθετου πακέτου εξοπλισμού και απαιτεί να υπάρχει cornering ABS. Τα αυτόματα φώτα έχουν δύο επίπεδα λειτουργίας, το πρώτο ενεργοποιείται όταν η μοτοσυκλέτα φρενάρει ενώ κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη από 50km και αναβοσβήνει το πίσω φως με ρυθμό πέντε φορές το δευτερόλεπτο. Το δεύτερο επίπεδο λειτουργίας, ενεργοποιείται όταν η ταχύτητα πέσει κάτω από 14km όπου ανάβουν αυτόματα και τα φλας και παραμένουν αναμμένα μέχρι η ταχύτητα να ανέβει ξανά πάνα από τα 20km.

Το σύστημα διατίθεται για διάφορα μοντέλα της BMW και η λειτουργία του φαίνεται στο παρακάτω video:

 

Η ειδοποίηση με τα φώτα, των οδηγών που ακολουθούν, είναι κάτι που χρόνια υπάρχει στα αυτοκίνητα και τώρα το επόμενο που εισάγει στις μοτοσυκλέτες η BMW, είναι το σύστημα τηλεειδοποίησης του κέντρου άμεση βοήθειας.

Η αυτόματη τηλεειδοποίηση, θα μπει σε εφαρμογή από το 2017 αρχικά στη Γερμανία, και πολύ σύντομα θα ακολουθήσουν η Ολλανδία και το Βέλγιο, μαζί με τις υπόλοιπες χώρες. Το μόνο σίγουρο για την Ελλάδα, είναι ότι το σύστημα θα αργήσει πολύ περισσότερο, αν κρίνουμε από την εμπειρία των αυτοκινήτων.

Το ζητούμενο του συστήματος είναι η όσο το δυνατόν πιο άμεση ενημέρωση σε περίπτωση ατυχήματος, ακόμα και χωρίς την επιβεβαίωση από τον αναβάτη. Με αυτό τον τρόπο σκοπεύουν να μειώσουν την θνησιμότητα των ατυχημάτων, έχοντας υπολογίσει ότι ένα μεγάλο ποσοστό αναβατών, θα είχε καλύτερη ιατρική αντιμετώπιση αν υπήρχε άμεση ενημέρωση των υπηρεσιών. Όλα αυτά τα ποσοστά βέβαια, έχουν κάπως μικρότερη σημασία για την δική μας πραγματικότητα και είναι υπολογισμένα για τις ταχύτητες αντιμετώπισης των υπηρεσιών της Γερμανίας. Πέρα από την αναμφίβολη βοήθεια σε περίπτωση ατυχήματος, η εισαγωγή του συστήματος στις μοτοσυκλέτες, εγείρει ορισμένα σοβαρά ερωτήματα, ιδιαίτερα στην περίπτωση που ο αναβάτης έχει διάθεση για παιχνίδι και αρχίσει τις σούζες ή τα endo στα φανάρια. Θα αρχίσει να καλεί σε βοήθεια η μοτοσυκλέτα του, μόλις την προσγειώσει ή όχι; Σε περίπτωση που πέσει σε κάποια από τις αμέτρητες λακκούβες - αυτής της πλευράς της Ευρώπης- θα αντιληφθεί η BMW ότι το μόνο πρόβλημα είναι στους εγκεφάλους του κρατικού μηχανισμού και δεν κινδυνεύει ο αναβάτης;

Η εταιρία λέει πως το σύστημά της, είναι σε θέση να ξεχωρίσει ακόμα και την οδήγηση σε χωματόδρομο, χωρίς άσκοπους συναγερμούς μετά από μικρά άλματα της μοτοσυκλέτας. Εκεί, στην λέξη «μικρά» κρύβεται και η ουσία της καλής του λειτουργίας, όταν κι αν έρθει κάποτε στην Ελλάδα. Γιατί με τις κακοτεχνίες των δρόμων, υπάρχει πάντοτε η περίπτωση να καλέσει η μοτοσυκλέτα το ασθενοφόρο, χωρίς να υπάρχει πράγματι πτώση.

Η BMW προετοιμάστηκε ώστε να αποφύγει τέτοιες περιπτώσεις, δημιουργώντας τρία σενάρια που διέπουν την λειτουργία του συστήματος. Στο πρώτο σενάριο το σύστημα επεμβαίνει αμετάκλητα, χωρίς δηλαδή δυνατότητα ακύρωσης, όταν υπολογίσει πως υπάρχει πτώση με μεγάλη ταχύτητα ή βίαιη πρόσκρουση. Η μοτοσυκλέτα ενημερώνει μέσω ηχητικού σήματος αλλά και με ένδειξη στα όργανα, ότι έχει ενεργοποιηθεί η υπηρεσία eCall, ενώ από το ενσωματωμένο μεγάφωνο ένας εκπρόσωπος του κέντρου προσπαθεί να καθησυχάσει τον αναβάτη.

Στο δεύτερο σενάριο, όταν η πτώση είναι με μικρότερη ταχύτητα ή η σύγκρουση ομαλότερη, η φωτεινή ένδειξη του συστήματος αναβοσβήνει για 25 δευτερόλεπτα πριν καλέσει το κέντρο, δίνοντας χρόνο στον αναβάτη να μην χρησιμοποιήσει την υπηρεσία, ακυρώνοντας την διαδικασία αν το κρίνει σκόπιμο. Αν δεν το κάνει αυτό, ενεργοποιείται το πρώτο σενάριο και σε σημείο που δεν απαντήσει στο κέντρο, στέλνεται βοήθεια χωρίς δυνατότητα ακύρωσης από εκείνη την ώρα και μετά.

Στην τρίτη περίπτωση, ο αναβάτης μόνος του μπορεί να ενεργοποιήσει την υπηρεσία, πατώντας το αντίστοιχο κουμπί. Αποστέλλεται μήνυμα στο κέντρο που καλεί έπειτα τον αναβάτη της μοτοσυκλέτας, και δεν λαμβάνει κανένα άλλο μέτρο πριν συνομιλήσει μαζί του. Αν ο αναβάτης σβήσει την μοτοσυκλέτα ή ξανά πατήσει το κουμπί πριν την κλίση του κέντρου προς την μοτοσυκλέτα, το αίτημα προς την υπηρεσία ακυρώνεται.

Πέρα από τα παραπάνω σενάρια, η BMW έχει υπολογίσει ένα μεγάλο εύρος ανοχής, για να αποφύγει τις άστοχες παρεμβάσεις, όπως την πτώση της μοτοσυκλέτας από το σταντ, ή την πτώση με πολύ λίγα χιλιόμετρα, χωρίς να διαπιστώνεται βίαιη τελική επιβράδυνση, πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον δεν υπήρχε σύγκρουση και ο αναβάτης απλά γλίστρησε με πολύ λίγα χιλιόμετρα - τόσα που κατά πάσα πιθανότητα δεν χρειάζεται καμία βοήθεια. Όλα αυτά όμως, δεν αποτυπώνονται αυτή την στιγμή με νούμερα.

Το eCall λαμβάνει πληροφορίες από τον αισθητήρα κλίσης που περιλαμβάνει και επιταχυνσιόμετρο και χρησιμοποιείται για την λειτουργία του traction control νέας γενιάς, του ABS και των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων, καθώς και την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας αλλά και την σχετική ταχύτητα των τροχών. Υλοποιείται από μία μόνιμα εγκατεστημένη μονάδα, που πέρα από την σύνδεση στο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας, έχει και GPS για να δηλώνει την θέση της μοτοσυκλέτας στο κέντρο, πράγμα απαραίτητο για τις περιπτώσεις που ενεργοποιούν το πρώτο σενάριο παρέμβασης.

Το ecall της BMW, όπως και η αυτόματη ενεργοποίηση των φώτων, πηγάζουν μέσα από ένα πεδίο δράσης του τμήματος μάρκετινγκ της εταιρίας για την ασφάλεια του αναβάτη, με την ονομασία «Safety 360». Η υλοποίηση γίνεται σε τρεις άξονες, την τεχνολογία της μοτοσυκλέτας, τον εξοπλισμό και έπειτα την εκπαίδευση του αναβάτη.

Πέρα από το μάρκετινγκ όμως, παραμένει το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή ένωση έχει νομοθετήσει  το σύστημα τηλεειδοποίησης ως απαραίτητο για τα νέα αυτοκίνητα με αρχή τον Απρίλιο του 2018. Σίγουρα θα αργήσει πολύ μέχρι να καθιερωθεί κάτι τέτοιο και στις μοτοσυκλέτες, όμως η εφαρμογή της BMW θα αποτελέσει το πρώτο πρακτικό στοιχείο, προς την γνωμοδότηση της καθολικής εφαρμογής του συστήματος…

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.