BMW – Νέο σύστημα μεταβλητής ροής αέρα στο ψυγείο

Πατέντα που μπορεί να έρθει στο νέο BMW R 1300 GS
BMW – Νέο σύστημα μεταβλητής ροής αέρα στο ψυγείο
Από το

motomag

9/5/2023

Η γερμανική εταιρεία κατέθεσε πατέντες για ένα νέο σύστημα στο ψυγείο μοτοσυκλέτας το οποίο μορφοποιεί την ροή αέρα ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες.

Τα τελευταία χρόνια, η BMW στο τμήμα των αυτοκινήτων της έχει προχωρήσει σε σχεδιαστικές αλλαγές -που δεν έχουν αποσπάσει καθολικά κολακευτικές κριτικές- ιδιαίτερα στην εμπρός μάσκα. Η λειτουργία της οποίας, πέρα από το αισθητικό κομμάτι προσφέρει τεχνολογικά πλεονεκτήματα, όσον αφορά στο κομμάτι της ψύξης αλλά και της αεροδυναμικής, καθώς μορφοποιεί την ροή του αέρα που εισάγεται στο ψυγείο. Αν παρατηρήσει κάποιος καλά, μπορεί να δει πως όλες οι γρίλιες της μάσκας δεν είναι πάντα ανοιχτές και αυτό οφείλεται στο γεγονός πως οι τεχνικοί της γερμανικής εταιρείας έχουν χρησιμοποιήσει μικρά πλαστικά φτερά τα οποία ανοιγοκλείνουν τις γρίλιες ώστε να πετύχουν την καλύτερη ψύξη και την βελτίωση της αεροδυναμικής του οχήματος.

BMW – Νέο σύστημα μεταβλητής ροής αέρα στο ψυγείο

Πάμε να δούμε πως θα προσαρμοστεί κάτι τέτοιο στις μοτοσυκλέτες, με την νέα πατέντα ευρεσιτεχνίας που κατέθεσε πριν από μερικές ημέρες η BMW αξιοποιώντας την παραπάνω τεχνολογία που έχει ήδη αναπτύξει σε παραγωγή. Στα επίσημα έγγραφα που παρουσιάστηκαν βλέπουμε ένα σύστημα με κινητά πτερύγια τα οποία είναι τοποθετημένα μπροστά από το ψυγείο του boxer κινητήρα. Το εν λόγω σύστημα λειτουργεί όπως και αυτό του αυτοκινήτου που σας αναφέραμε πιο πάνω, ωστόσο υπάρχουν κάποιες αλλαγές. Στη μοτοσυκλέτα τα πτερύγια εκτρέπουν τον αέρα απευθείας από το ψυγείο, ενώ στο αυτοκίνητο αυτά κλείνουν τις γρίλιες οι οποίες βρίσκονται στην εμπρός μάσκα. Η γερμανική εταιρεία με αυτόν τον τρόπο θέλει να βελτιώσει την ψύξη κατανέμοντας τον αέρα σε όλη την επιφάνεια του ψυγείου με κατάλληλη κλίση των πτερυγίων η οποία θα μεταβάλλεται αυτόματα ανάλογα με τις συνθήκες. Με αυτό τον τρόπο θα αυξάνεται η απόδοση αλλά και η προστασία του κινητήρα και θα εκμεταλλεύεται πλήρως την διαθέσιμη ροή του αέρα. Από εκεί και πέρα τα ψυγεία των μοτοσυκλετών σχεδιάζονται για την μέγιστη ροή του αέρα και υπάρχουν περιπτώσεις που μπορεί να επηρεάζουν την αεροδυναμική, όπως στις χαμηλές στροφές. Εκεί το σύστημα μπορεί να επέμβει μειώνοντας την ροή του αέρα και ανακατευθύνοντάς τον δεξιά κι αριστερά.

BMW – Νέο σύστημα μεταβλητής ροής αέρα στο ψυγείο

Προφανώς το σχέδιο δεν μπορεί να εξηγήσει πόσο μεγάλο θα μπορούσε να είναι αυτό το αεροδυναμικό όφελος, σε αντίθεση με τα αυτοκίνητα από τα οποία προέρχεται, ωστόσο το γεγονός πως απεικονίζεται στο R 1250 GS, μας βάζει σε σκέψεις. Στο ΜΟΤΟ σας έχουμε ήδη ενημερώσει με αρκετές λεπτομέρειες μάλιστα για το R 1300 GS που θα παρουσιαστεί το Φθινόπωρο, οπότε τα παραπάνω έγγραφα οδηγούν στο συμπέρασμα πως το τεχνολογικό αυτό σύστημα από τον χώρο των αυτοκινήτων μπορεί να βρίσκεται ποιο κοντά σε πρακτική εφαρμογή στις μοτοσυκλέτες. Άλλωστε είναι ήδη σε χρήση σε εκατομμύρια αυτοκίνητα.

BMW – Νέο σύστημα μεταβλητής ροής αέρα στο ψυγείο

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.