BMW - Πατέντα για ρυθμιζόμενα μαρσπιέ χωρίς εργαλεία

Πρώτη εφαρμογή πιθανόν σε κάποιο νέο ηλεκτρικό μοντέλο της εταιρείας
motomag BMW – Πατέντα για ρυθμιζόμενα μαρσπιέ χωρίς εργαλεία
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

28/2/2024

Η BMW εργάζεται πάνω σε έναν νέο τύπο ρυθμιζόμενων μαρσπιέ, ο οποίος θα επιτρέπει στον αναβάτη να αλλάξει τη θέση τους χωρίς να χρησιμοποιήσει εργαλεία.

Τα ρυθμιζόμενα μαρσπιέ δεν είναι κάτι καινούργιο στον χώρο της μοτοσυκλέτας, ωστόσο αυτά για να ρυθμιστούν χρειάζονται εργαλεία και χρόνο. Η πατέντα της γερμανικής εταιρείας η οποία αφορά τα ρυθμιζόμενα μαρσπιέ έρχεται όμως τώρα να τα αλλάξει όλα αυτά, αν και απ' ότι φαίνεται μάλλον θα αφορά αποκλειστικά ηλεκτρικά δίκυκλα.

Στο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που κατέθεσε η BMW βλέπουμε ένα σύστημα το οποίο σε κάνει να αναρωτιέσαι για την απλότητα του και γιατί μέχρι πρότινος κανείς δεν το είχε σκεφτεί. Στις φωτογραφίες απεικονίζονται τα μαρσπιέ τα οποία είναι τοποθετημένα σε μία βάση ολίσθησης ενώ στο κάτω μέρος τους υπάρχουν εγκοπές στις οποίες κουμπώνουν μέσω ενός πίρου.

BMW – Πατέντα για ρυθμιζόμενα μαρσπιέ χωρίς εργαλεία

Η αναδίπλωση των μαρσπιέ γίνεται προς τα πάνω όπως σε όλα τα συμβατικά μαρσπιέ που συναντάμε στις μοτοσυκλέτες ωστόσο με το νέο σύστημα της BMW έχουμε τώρα κάποια σημαντικά πλεονεκτήματα. Μόλις ο πίρος απεμπλακεί από τις εγκοπές τα μαρσπιέ τα οποία βρίσκονται στην βάση ολίσθησης μπορούν να μετακινηθούν με ευκολία είτε προς τα εμπρός είτε προς τα πίσω με μία απλή κίνηση.

Επίσης σύμφωνα με την BMW η βάση ολίσθησης μπορεί να είναι είτε σε ευθεία γραμμή είτε σε καμπύλη κάτι που σημαίνει πως η εφαρμογή του συγκεκριμένου συστήματος θα μπορεί να γίνει σε διάφορα δίκυκλα της εταιρείας. Παρολαυτά η γερμανική εταιρεία αναφέρει πως η πρώτη εφαρμογή θα γίνει πιθανότατα σε κάποια μελλοντικό ηλεκτρικό μοντέλο καθώς εκεί δεν έχουμε μοχλό ταχυτήτων αλλά και το φρενάρισμα μπορεί να γίνει από τις μανέτες.

BMW – Πατέντα για ρυθμιζόμενα μαρσπιέ χωρίς εργαλεία

Στις φωτογραφίες που βλέπουμε επιπρόσθετα δεν υπάρχει μοχλός ταχυτήτων ή πεντάλ φρένου καθώς η εφαρμογή του συγκεκριμένου συστήματος σε μοτοσυκλέτες με κινητήρα εσωτερικής καύσης είναι πιο περίπλοκη καθώς θα πρέπει με κάποιο τρόπο να ρυθμίζονται ταυτόχρονα και αυτά μαζί με τα μαρσπιέ.

Με το νέο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας η BMW αναζητά έναν τρόπο να κάνει την ρύθμιση των μαρσπιέ πιο εύκολη, ωστόσο το συγκεκριμένο σύστημα κατά πάσα πιθανότατα θα μπορέσει να εφαρμοστεί μόνο σε ηλεκτρικά μελλοντικά μοντέλα της εταιρείας.

BMW – Πατέντα για ρυθμιζόμενα μαρσπιέ χωρίς εργαλεία

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.