BMW R1200GS – Προσπάθεια για μέγιστη κλίση καταλήγει άδοξα [VIDEO]

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/12/2020

Για τα όρια στην μοτοσυκλέτα ισχύει αυτούσιο ένα παλιό γνωμικό του θυμόσοφου λαού που το χρησιμοποιεί για άλλο πράγμα, ταιριάζει όμως γάντι: «Αν ψάχνεις συνέχεια το όριο στην μοτοσυκλέτα σου πρόσεχε γιατί μπορεί τελικά να το βρεις».

Δημοσιεύουμε ένα πρόσφατο video με ένα συγκεκριμένο στόχο, μία αφορμή για να πούμε κάτι σημαντικό: Τα όρια στην μοτοσυκλέτα, όσο καλός κι αν είσαι, τα σκαλίζεις στην πίστα με την ασφάλεια που αυτή σου προσφέρει. Διαφορετικά το ρίσκο είναι τεράστιο και παραμένει ανεξάρτητο από τις οδηγικές ικανότητες του αναβάτη. Ο Marquez στην πίστα σώζει εκείνα που δεν μπορούν να σωθούν. Και στο παράδειγμα του video η κατάληξη θα ήταν πολύ διαφορετική αν αντί για χαντάκι είχαμε πολλά μέτρα αμμοπαγίδας.

Η τοποθεσία είναι κάπου στο Μεξικό και όχι, δεν οδηγούν αντίθετα εκεί αλλά ο αναβάτης είχε ήδη κάνει το λάθος στρίβοντας εκεί που δεν θα έπρεπε. Προφανώς επίσης δεν είναι τυχαία μαζεμένοι όλοι αλλά περιμένουν να καταγράψουν την μέγιστη κλίση του GS και δυστυχώς δεν γράφουν μόνο αυτό:

Τα σύγχρονα ελαστικά αυτών των μοτοσυκλετών περνούν προδιαγραφές μέχρι 45^ο μοίρες και δουλεύουν με άνεση έως και τις 50^ο αν η πρόσφυση του δρόμου το επιτρέπει. Όπως και η διάρκεια που έχουν ζήσει πάνω σε μοτοσυκλέτα φυσικά. Από εκεί και πάνω τα πράγματα δυσκολεύουν, για παράδειγμα ένα από τα πιο γνωστά ελαστικά της κατηγορίας αυτής έχει μαθηματικό όριο τις 58^ο και το μαθηματικό όριο δεν επαληθεύεται ποτέ σε συνθήκες δημόσιου δρόμου. Έτσι κι αλλιώς αυτές οι κλίσεις δεν έρχονται γιατοί οι μοτοσυκλέτες αυτές πολύ νωρίτερα έχουν αρχίσει να αφήνουν μέταλλο ξύνοντας μαρπσιέ ή κάγκελα και κυλίνδρους που στην περίπτωση του GS εύκολα μπορεί να γίνει χωρίς να πέσεις. Όχι παντού και πάντα βέβαια, όχι οπουδήποτε και σίγουρα όχι χωρίς ρίσκο. Ούτε πηγαίνοντας υπερβολικά γρήγορα, διότι η μέγιστη κλίση επηρεάζεται και από την ταχύτητα φυσικά. Κι όσο περισσότερο ρισκάρεις σε δημόσιο δρόμο, τόσο πιο σίγουρο είναι πως θα σημειώσεις ατύχημα… Οι προσπάθειες εντυπωσιασμού έχουν τεράστιο ρίσκο και είναι και στην χώρα μας μία βασική αιτία ατυχημάτων. Ας μην το ξεχνάμε…

Ετικέτες

ατύχημα

https://bit.ly/MOTO_675

Από το

motomag

22/1/2026

Το GAS, αυτή η φανταστική παρέα ανθρώπων που φροντίζει για τον εξοπλισμό αναβάτη και μοτοσυκλέτας, έχει καθιερώσει μία ΜΟΤΟβόλτα για παραπάνω από μία δεκαετία, την οποία πραγματοποιεί πάντα στην αρχή της χρονιάς και φυσικά, έχει έρθει η ώρα για την GASpie 2026!

Ακολουθεί η ενημέρωση από το GAS:

COME WITH GAS ΓΙΑ ΝΑ ΤΗ ΒΡΕΙΣ

Εάν λατρεύεις τις μοτοσυκλέτες, τότε τρία πράγματα οφείλεις στον εαυτό σου: α) να παρακολουθήσεις από κοντά έναν αγώνα MotoGP, β) να ακολουθήσεις (έστω και νοητά διαβάζοντας) ένα Mega Test του ΜΟΤΟ και γ) να έρθεις σε ένα GASPIE του GAS MOTOSPORT CULTURE στα Χανιά.

Τι είναι αυτό όμως και γιατί πρέπει να έρθεις αν μπορείς; Ξεκίνησε πριν δεκατέσσερα χρόνια ως μια μάζωξη φίλων του GAS, με αφορμή τάχα μου το κόψιμο της πίτας και με πραγματική αιτία το να σμίξουμε, να κάνουμε μία υπέροχη βόλτα καμιά 200ριά χιλιομέτρων όλοι μαζί παρέα με κατάληξη πάντα, όπως στον Αστερίξ, με ένα τρελό τσιμπούσι σε χασαποταβέρνα. Στην πρώτη βόλτα ήμασταν δεκατέσσερα άτομα, φάγαμε τη βροχή της αρκούδας αλλά ήταν αξέχαστα. Σαν την παρθενιά ένα πράμα. Στην περσινή, τη 13^η, μαζευτήκαμε περισσότερες από 400 μοτοσυκλέτες, όπου μαζί με τις συνεπιβάτριες τα άτομα ήταν πάνω από πεντακόσια. Μούρλια.

«Και καλά», θα πει κάποιος, «γιατί να πάω μαζί με τοοόσους παλλούς και να μην πάω μόνος μου ή με τους κολλητούς μου;» Η αλήθεια είναι ότι μια χαρά περνάμε με τοοόσο κόσμο, διότι υπάρχουν επιλογές: μπορείς να ακολουθήσεις μόνος σου και να απολαύσεις τη μοναχικότητά σου εκ του ασφαλούς. Μπορείς επίσης να κάνεις παρέα με την παρέα σου στο δικό σας πηγαδάκι, ή αυτό που κάνουμε εμείς: γινόμαστε ένα με όλους, γνωρίζοντας νέα πρόσωπα εμπλουτίζοντας τις φιλίες μας. Δεν είναι για κάθε μέρα, αλλά μία φορά το χρόνο είναι συναρπαστικό. Οπότε λοιπόν η παρέα είναι φαντάστικ – κλείσαμε με τον ένα παράγοντα που κάνει τις GASPIE ξακουστές.

Ο άλλος παράγοντας είναι οι διαδρομές, οι οποίες κάθε χρόνο τα σπάνε. Δεν ξέρω πώς το κάνει ο χαρτογράφος μας ο Οικονομάκης αυτό, βρίσκοντας σταθερά τη διαφορετικότητα στα στενά πλαίσια δύο νομών – είναι ο αντίστοιχος Φελούκας για μας. Σε αντίθεση με τον Φελούκα όμως που θα βρει τις πιο ακραίες διαδρομές για να δοκιμαστούν (βασανιστούν) οι αναβάτες και τα On-Off (καλοκαίρι οι μεγάλες, φθινόπωρο οι μικρές), εμείς φροντίζουμε να συνδυάζουμε τη γραφικότητα με την ασφάλεια στις διαδρομές. Και πολύ καλά κάνουμε, διότι δεν έχουμε αναβάτες σαν τον Καράμπελα και τον Κοινωνά αλλά σαν την κυρία Τούλα που μόλις πήρε το δίπλωμα και το 300ράκι στριτάκι της. Δεν ξέρω πώς, αλλά κάθε χρόνο έχουν βουνά, θάλασσες, ατελείωτο στροφιλίκι, ποτάμια, γιοφύρια – φέτος θα έχει και τα κρητικά …Μετέωρα (τύπου), τους αργιλώδεις πυραμοειδείς λόφους στην Ποταμίδα, τους Κομόλιθους. Θα πάθετε κοκομπλόκο από τη διαδρομή (και) φέτος και τέρμα, δεν θα κάνω άλλο spoiler.

Οι ιστορίες που έχουμε μαζέψει γράφουν βιβλίο για πλάκα, και κάθε χρόνο γίνονται ακόμα πιο όμορφα αλλά και τραγελαφικά πράγματα. Εάν έχεις έρθει ξέρεις, εάν όχι μη σε αγχώνει τίποτα. Μπορείς να έρθεις με το σκούτερ ή τη πανάκριβο καμάρι σου. Και να φας μαζί μας στο λουκούλειο τραπέζι (ο τρίτος παράγοντας), ακούγοντάς μας με τη ντουντούκα να σχολιάζουμε τους τυχερούς που θα βρουν τα φλουριά και θα κερδίσουν τα δώρα.

Αν σας βγάλει ο δρόμος, κοπιάστε και δεν θα χάσετε. Ραντεβού την Κυριακή 25 Ιανουαρίου, έξω από το GAS στα Χανιά. GASPIE. Δεν περιγράφεται. Το ζεις.