BMW R9T Zillers cucstom: το boxer των αιθέρων! [video]

Με ρίζες βαθιά χωμένες στην Ιστορία της BMW
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/4/2020

Η νέα custom που βγήκε από τις πόρτες των Zillers Garage είναι μια απ’ τις πιο εντυπωσιακές κατασκευές που έχουμε δει τελευταία και θα μπορούσαμε κάλλιστα να ξεκινήσουμε υμνώντας τη, λέγοντας ότι είναι σαν να το έχει σκάσει απ’ το σύμπαν του Mad Max ή από κάποιο σενάριο μεταποκαλυπτικής ταινίας. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα ήταν τελείως αντίθετο από την πραγματική ιστορία που κρύβεται πίσω απ’ τη δημιουργία της. Η παραγγελία δόθηκε στη Zilllers Garage απευθείας απ’ την BMW Ρωσίας και το τελεσίγραφο που έφτασε στις εγκαταστάσεις της μαζί με την R9T του 2016 έλεγε πως θέλουν μια custom με εμφάνιση εμπνευσμένη απ’ τα αεροσκάφη.

Προφανώς η επιλογή δεν ήταν τυχαία αλλά είχε να κάνει με το αεροπορικό παρελθόν της BMW. Και όταν ξεκινάς με ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορείς παρά να απευθυνθείς σε έναν απ’ τους καλύτερους custom builders παγκοσμίως! Σε αυτό δεν χωρά αμφιβολία, καθώς ο ιδιοκτήτης της Zillers Garage, Dmitry Golubchikov, έχει αναδειχθεί παγκόσμιος πρωταθλητής AMD (παγκόσμιος διαγωνισμός custom μοτοσυκλετών) το 2016. Ένας τίτλος που κέρδισε επιλέγοντας όχι κάποια μεγάλου κυβισμού ή σπάνια μοτοσυκλέτα για βάση, ώστε να εντυπωσιάσει πιο εύκολα, αλλά ένα σχεδιαστικά αδιάφορο Yamaha SR400, το οποίο μετά το extreme makeover ξεχώρισε ανάμεσα σε πάρα πολλές συμμετοχές.

Ωστόσο, οι άνθρωποι της BMW δεν έψαχναν με μοναδικό κριτήριο τις “περγαμηνές” των custom builders, αλλά ήθελαν έναν συνεργάτη που να τα συνδυάζει όλα: υψηλό επίπεδο γνώσεων στη μηχανολογία, στα ηλεκτρολογικά, να είναι τελειομανής, να έχει μεγάλη εμπειρία στο χώρο και πραγματικό πάθος για τις μοτοσυκλέτες, ούτως ώστε να ενστερνιστεί πλήρως τη φιλοσοφία της. Στόχος δεν ήταν δημιουργήσει απλώς μια trailer-queen, αλλά μια πλήρως λειτουργική μοτοσυκλέτα, η οποία θα φέρει αυτούσιο το DNA της BMW. Το πάθος του Golubchikov για τις μοτοσυκλέτες αποδεικνύεται και απ’ τη συμμετοχή του στους αγώνες, καθώς πρόσφατα έλαβε μέρος στο Baikal Ice Speed Festival με την Jawa 2.0, εκεί όπου ήταν παρούσα και η Indian με την Appaloosa.

Τους περασμένους μήνες, ο Golubchikov πέρασε ατελείωτες ώρες δουλεύοντας υπό τον ρυθμό των Black Keys με στόχο να δημιουργήσει μια custom μοτοσυκλέτα στα πρότυπα της BMW, η οποία παράλληλα θα ξεφεύγει τελείως απ’ τη σχεδιαστική φιλοσοφία των νεορετρό μοντέλων της βαυαρικής εταιρείας. Έτσι, το μοναδικό πράγμα που έμεινε αναλλοίωτο από την R9T ήταν ο κινητήρας με το σύστημα μετάδοσης και μέρος του σωληνωτού πλαισίου.

Για τη δημιουργία του φαίρινγκ, των υπόλοιπων μερών καθώς και του ρεζερβουάρ, η Zillers Garage χρησιμοποίησε φύλλα αλουμινίου επενδύοντας αμέτρητες ώρες στις κολλήσεις και στη διαμόρφωσή τους, όχι μόνο για επιτευχθεί το ζητούμενο σχέδιο αλλά και η το επιθυμητό επίπεδο συναρμογής τους!

Το χειροποίητο ρεζερβουάρ φιλοξενεί τα μινιμαλιστικά όργανα που αποτελούνται από δύο μικρές οθόνες – η μια στο ρόλο του ταχύμετρου – αλλά και μερικούς διακόπτες. Στα πλαίσια της δημιουργίας μιας compact και δυναμικής εμφάνισης, όλα τα LED φωτιστικά σώματα της μοτοσυκλέτας είναι ενσωματωμένα στα φαίρινγκ, ενώ όσο απίστευτο και αν ακούγεται, ο Golubchikov μας διαβεβαιώνει ότι η θέση οδήγησης είναι αναλλοίωτη και παραμένει ίδια με αυτή του R9T.

Η δήλωση είναι προκλητική από μόνη της, αν αναλογιστούμε πως η μοτοσυκλέτα έχει clip-ons αντί για το κανονικό τιμόνι της R9T, διαφορετική σέλα και διαφορετικό υποπλαίσιο - κοινώς τρία απ’ τα βασικά σημεία που καθορίζουν την εργονομία! Όσοι έχουν μελετήσει μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια της R9T θα είναι εύκολο να εντοπίσουν ότι τα μαρσπιέ δεν έχουν αντικατασταθεί, ενώ δεν έχουν αλλάξει θέση - μόνο χρώμα.

Άλλο ένα απ’ τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της μοτοσυκλέτας και ταυτόχρονα αυτό που αποτέλεσε τη μεγαλύτερη πρόκληση για τον Golubchikov, ήταν οι αναρτήσεις. Όπως είπαμε ο στόχος ήταν να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα που θα μπορεί να κυκλοφορεί κανονικά στο δρόμο – εξ ου και η βάση για πινακίδα – και να μην μεταφέρεται απλώς απ’ τη μια έκθεση στην άλλη με trailer. Το πιρούνι και το αμορτισέρ έχουν περάσει απ’ το χειρουργικό τραπέζι, ώστε να εγκατασταθεί στο εσωτερικό τους ένα χειροποίητο κύκλωμα αέρα, το οποίο αυξομειώνει τη διαδρομή τους και ελέγχεται από δύο διακόπτες.

 

Δημοσιεύτηκε από Дима Голубчиков στις Δευτέρα, 6 Απριλίου 2020

 

Μάλιστα, όταν οι αναρτήσεις έχουν τη μικρότερη δυνατή διαδρομή η καρίνα παίρνει το ρόλο του σταντ καθώς έχει καταργηθεί αυτό που είχε. Ωστόσο, μέχρι ο Golubchikov να δημιουργήσει το κύκλωμα αέρα, πέρασε πολλές φορές απ’ το μυαλό του να τα παρατήσει και να μην προχωρήσει στη μετατροπή των αναρτήσεων, όμως το αποτέλεσμα τον δικαίωσε και αναφέρει πως λειτουργεί τέλεια.

Από την αλλαγή θέσης των διακοπτών μέχρι την προσθήκη των νέων φωτιστικών σωμάτων αλλά και της εγκατάστασης τους κυκλώματος αέρα στις αναρτήσεις, ο Golubchikov είχε μπει για τα καλά στο μονόδρομο του να κατασκευαστεί μια καινούργια καλωδίωση. Μάλιστα, φρόντισε να την εξοπλίσει και με θύρα USB μέσα στο χώρο του μονόσελου, για όσους θέλουν να φορτίσουν το κινητό τους. Τα clip-ons, η αντλία του φρένου και οι μανέτες είναι φυσικά χειροποίητα, ώστε απ’ το τιμόνι να απορρέει μια κλασσική αύρα.

Οι ζάντες αλουμινίου είναι 18 ιντσών και είναι και αυτές μια πονεμένη ιστορία, καθώς για να θυμίζουν τη φτερωτή απ’ τις τουρμπίνες των αεροσκαφών, χρειάστηκε περίπου μισή ώρα για το φινίρισμα της κάθε πλευράς της ακτίνας…. Όμως το αποτέλεσμα είναι πέρα για πέρα εντυπωσιακό. Τα καπάκια του συστήματος της τροφοδοσίας ήταν πιο εύκολα να δημιουργηθούν, αφού σχεδιάστηκαν στον υπολογιστή και έπειτα εκτυπώθηκαν σε 3D printer.

Το σύστημα εξαγωγής δεν φαίνεται καθόλου παρά μόνο λίγα εκατοστά απ’ την εξαγωγή της κεφαλής μέχρι οι σωλήνες του να κρυφτούν πίσω απ’ τα φαίρινγκ χωρίς να αναδεικνύονται πλήρως οι κολλήσεις της Zillers Garage, ενώ καταλήγουν σε ένα τελικό στην αριστερή πλευρά της μοτοσυκλέτας.

Μπορεί οι δυσκολίες με τις οποίες ήρθε αντιμέτωπος ο παγκόσμιος πρωταθλητής του AMD να ήταν πάρα πολλές, όμως το αποτέλεσμα έχει όλα τα φόντα να φτάσει στην κορυφή αν συμμετάσχει σε έναν αντίστοιχο διαγωνισμό.

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.