BMW R9T Zillers cucstom: το boxer των αιθέρων! [video]

Με ρίζες βαθιά χωμένες στην Ιστορία της BMW
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/4/2020

Η νέα custom που βγήκε από τις πόρτες των Zillers Garage είναι μια απ’ τις πιο εντυπωσιακές κατασκευές που έχουμε δει τελευταία και θα μπορούσαμε κάλλιστα να ξεκινήσουμε υμνώντας τη, λέγοντας ότι είναι σαν να το έχει σκάσει απ’ το σύμπαν του Mad Max ή από κάποιο σενάριο μεταποκαλυπτικής ταινίας. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα ήταν τελείως αντίθετο από την πραγματική ιστορία που κρύβεται πίσω απ’ τη δημιουργία της. Η παραγγελία δόθηκε στη Zilllers Garage απευθείας απ’ την BMW Ρωσίας και το τελεσίγραφο που έφτασε στις εγκαταστάσεις της μαζί με την R9T του 2016 έλεγε πως θέλουν μια custom με εμφάνιση εμπνευσμένη απ’ τα αεροσκάφη.

Προφανώς η επιλογή δεν ήταν τυχαία αλλά είχε να κάνει με το αεροπορικό παρελθόν της BMW. Και όταν ξεκινάς με ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορείς παρά να απευθυνθείς σε έναν απ’ τους καλύτερους custom builders παγκοσμίως! Σε αυτό δεν χωρά αμφιβολία, καθώς ο ιδιοκτήτης της Zillers Garage, Dmitry Golubchikov, έχει αναδειχθεί παγκόσμιος πρωταθλητής AMD (παγκόσμιος διαγωνισμός custom μοτοσυκλετών) το 2016. Ένας τίτλος που κέρδισε επιλέγοντας όχι κάποια μεγάλου κυβισμού ή σπάνια μοτοσυκλέτα για βάση, ώστε να εντυπωσιάσει πιο εύκολα, αλλά ένα σχεδιαστικά αδιάφορο Yamaha SR400, το οποίο μετά το extreme makeover ξεχώρισε ανάμεσα σε πάρα πολλές συμμετοχές.

Ωστόσο, οι άνθρωποι της BMW δεν έψαχναν με μοναδικό κριτήριο τις “περγαμηνές” των custom builders, αλλά ήθελαν έναν συνεργάτη που να τα συνδυάζει όλα: υψηλό επίπεδο γνώσεων στη μηχανολογία, στα ηλεκτρολογικά, να είναι τελειομανής, να έχει μεγάλη εμπειρία στο χώρο και πραγματικό πάθος για τις μοτοσυκλέτες, ούτως ώστε να ενστερνιστεί πλήρως τη φιλοσοφία της. Στόχος δεν ήταν δημιουργήσει απλώς μια trailer-queen, αλλά μια πλήρως λειτουργική μοτοσυκλέτα, η οποία θα φέρει αυτούσιο το DNA της BMW. Το πάθος του Golubchikov για τις μοτοσυκλέτες αποδεικνύεται και απ’ τη συμμετοχή του στους αγώνες, καθώς πρόσφατα έλαβε μέρος στο Baikal Ice Speed Festival με την Jawa 2.0, εκεί όπου ήταν παρούσα και η Indian με την Appaloosa.

Τους περασμένους μήνες, ο Golubchikov πέρασε ατελείωτες ώρες δουλεύοντας υπό τον ρυθμό των Black Keys με στόχο να δημιουργήσει μια custom μοτοσυκλέτα στα πρότυπα της BMW, η οποία παράλληλα θα ξεφεύγει τελείως απ’ τη σχεδιαστική φιλοσοφία των νεορετρό μοντέλων της βαυαρικής εταιρείας. Έτσι, το μοναδικό πράγμα που έμεινε αναλλοίωτο από την R9T ήταν ο κινητήρας με το σύστημα μετάδοσης και μέρος του σωληνωτού πλαισίου.

Για τη δημιουργία του φαίρινγκ, των υπόλοιπων μερών καθώς και του ρεζερβουάρ, η Zillers Garage χρησιμοποίησε φύλλα αλουμινίου επενδύοντας αμέτρητες ώρες στις κολλήσεις και στη διαμόρφωσή τους, όχι μόνο για επιτευχθεί το ζητούμενο σχέδιο αλλά και η το επιθυμητό επίπεδο συναρμογής τους!

Το χειροποίητο ρεζερβουάρ φιλοξενεί τα μινιμαλιστικά όργανα που αποτελούνται από δύο μικρές οθόνες – η μια στο ρόλο του ταχύμετρου – αλλά και μερικούς διακόπτες. Στα πλαίσια της δημιουργίας μιας compact και δυναμικής εμφάνισης, όλα τα LED φωτιστικά σώματα της μοτοσυκλέτας είναι ενσωματωμένα στα φαίρινγκ, ενώ όσο απίστευτο και αν ακούγεται, ο Golubchikov μας διαβεβαιώνει ότι η θέση οδήγησης είναι αναλλοίωτη και παραμένει ίδια με αυτή του R9T.

Η δήλωση είναι προκλητική από μόνη της, αν αναλογιστούμε πως η μοτοσυκλέτα έχει clip-ons αντί για το κανονικό τιμόνι της R9T, διαφορετική σέλα και διαφορετικό υποπλαίσιο - κοινώς τρία απ’ τα βασικά σημεία που καθορίζουν την εργονομία! Όσοι έχουν μελετήσει μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια της R9T θα είναι εύκολο να εντοπίσουν ότι τα μαρσπιέ δεν έχουν αντικατασταθεί, ενώ δεν έχουν αλλάξει θέση - μόνο χρώμα.

Άλλο ένα απ’ τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της μοτοσυκλέτας και ταυτόχρονα αυτό που αποτέλεσε τη μεγαλύτερη πρόκληση για τον Golubchikov, ήταν οι αναρτήσεις. Όπως είπαμε ο στόχος ήταν να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα που θα μπορεί να κυκλοφορεί κανονικά στο δρόμο – εξ ου και η βάση για πινακίδα – και να μην μεταφέρεται απλώς απ’ τη μια έκθεση στην άλλη με trailer. Το πιρούνι και το αμορτισέρ έχουν περάσει απ’ το χειρουργικό τραπέζι, ώστε να εγκατασταθεί στο εσωτερικό τους ένα χειροποίητο κύκλωμα αέρα, το οποίο αυξομειώνει τη διαδρομή τους και ελέγχεται από δύο διακόπτες.

 

Δημοσιεύτηκε από Дима Голубчиков στις Δευτέρα, 6 Απριλίου 2020

 

Μάλιστα, όταν οι αναρτήσεις έχουν τη μικρότερη δυνατή διαδρομή η καρίνα παίρνει το ρόλο του σταντ καθώς έχει καταργηθεί αυτό που είχε. Ωστόσο, μέχρι ο Golubchikov να δημιουργήσει το κύκλωμα αέρα, πέρασε πολλές φορές απ’ το μυαλό του να τα παρατήσει και να μην προχωρήσει στη μετατροπή των αναρτήσεων, όμως το αποτέλεσμα τον δικαίωσε και αναφέρει πως λειτουργεί τέλεια.

Από την αλλαγή θέσης των διακοπτών μέχρι την προσθήκη των νέων φωτιστικών σωμάτων αλλά και της εγκατάστασης τους κυκλώματος αέρα στις αναρτήσεις, ο Golubchikov είχε μπει για τα καλά στο μονόδρομο του να κατασκευαστεί μια καινούργια καλωδίωση. Μάλιστα, φρόντισε να την εξοπλίσει και με θύρα USB μέσα στο χώρο του μονόσελου, για όσους θέλουν να φορτίσουν το κινητό τους. Τα clip-ons, η αντλία του φρένου και οι μανέτες είναι φυσικά χειροποίητα, ώστε απ’ το τιμόνι να απορρέει μια κλασσική αύρα.

Οι ζάντες αλουμινίου είναι 18 ιντσών και είναι και αυτές μια πονεμένη ιστορία, καθώς για να θυμίζουν τη φτερωτή απ’ τις τουρμπίνες των αεροσκαφών, χρειάστηκε περίπου μισή ώρα για το φινίρισμα της κάθε πλευράς της ακτίνας…. Όμως το αποτέλεσμα είναι πέρα για πέρα εντυπωσιακό. Τα καπάκια του συστήματος της τροφοδοσίας ήταν πιο εύκολα να δημιουργηθούν, αφού σχεδιάστηκαν στον υπολογιστή και έπειτα εκτυπώθηκαν σε 3D printer.

Το σύστημα εξαγωγής δεν φαίνεται καθόλου παρά μόνο λίγα εκατοστά απ’ την εξαγωγή της κεφαλής μέχρι οι σωλήνες του να κρυφτούν πίσω απ’ τα φαίρινγκ χωρίς να αναδεικνύονται πλήρως οι κολλήσεις της Zillers Garage, ενώ καταλήγουν σε ένα τελικό στην αριστερή πλευρά της μοτοσυκλέτας.

Μπορεί οι δυσκολίες με τις οποίες ήρθε αντιμέτωπος ο παγκόσμιος πρωταθλητής του AMD να ήταν πάρα πολλές, όμως το αποτέλεσμα έχει όλα τα φόντα να φτάσει στην κορυφή αν συμμετάσχει σε έναν αντίστοιχο διαγωνισμό.

Ετικέτες

MotoGP Βαλένθια, FP1: Jack Miller και Yamaha στη κορυφή

Αναμενόμενες "εκπλήξεις" στα ελεύθερα λόγω επιλογών στα ελαστικά
Jack Miller Valencia FP1 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/11/2025

Ο Jack Miller ήταν ο αναβάτης που έγραψε τον καλύτερο χρόνο στα τελευταία ελεύθερα δοκιμαστικά της σεζόν, βάζοντας στο τέλος ένα φρέσκο ζευγάρι ελαστικών.

Οι αναβάτες που είναι συνήθως πιο αργοί άλλαξαν τα ελαστικά τους με φρέσκα ελαστικά και οι ταχύτεροι κράτησαν αυτά που χρησιμοποιούσαν από την αρχή και αυτός ήταν ο λόγος που ο Miller βρέθηκε στην κορυφή του session με χρόνο 1:30,382 που πέτυχε προς το τέλος του, ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα των ελεύθερων δοκιμαστικών -μέχρι περίπου τα μισά- ταχύτερος όλων ήταν ο Alex Marquez που έκανε τελικά τον 6ο χρόνο, κρατώντας τα ίδια ελαστικά.

Ο χρόνος του Miller ήταν μακριά από το απόλυτο ρεκόρ γύρου στη Βαλένθια που πέτυχε το 2023 ο Maverick Vinales (1:28,931), ο οποίος επέστρεψε στη δράση μετά τον τραυματισμό του για βρεθεί στη 19η θέση. Το ρεκόρ του Ισπανού δεν αναμένεται να κρατήσει για πολύ ακόμη.

Ο Αυστραλός της Prima Pramac Yamaha Team ήταν 3,2 δέκατα πιο γρήγορος από τον δεύτερο Ai Ogura (Trackhouse MotoGP Team), ενώ στην τρίτη θέση βρέθηκε ο Aleix Espargaro (Honda HRC Test Team) για να συμπληρώσει αυτή την μοναδική για φέτος τριάδα σε FP1.

Ο Raul Fernandez (Trackhouse MotoGP Team) έφερε μία ακόμη Aprilia στις πρώτες θέσεις με τον Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) να κλείνει την πρώτη πεντάδα -ούτε αυτός άλλαξε ελαστικά.

Η V4 Yamaha YZR-M1 του Augusto Fernandez (Yamaha Factory Racing Team) ήταν 10η, ίσως στην πιο ελπιδοφόρα εμφάνισή της μέχρι τώρα, με το session βέβαια να μην έχει και ιδιαίτερη βαρύτητα για τον λόγο που σας αναφέραμε και αυτό φαίνεται και από τον χρόνο του Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP) που βρέθηκε 14ος, ενώ στη 18η θέση βρέθηκε ο Marco Bezzecchi. 

Ο Pecco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) είχε τον 21ο χρόνο και ήταν 2,5 δέκατα πιο γρήγορος από τον Nicolo Bulega που ζει το όνειρό του με την ευκαιρία που του έχει δοθεί -ήταν και ο μόνος που δοκίμασε σκληρό εμπρός ελαστικό-, ενώ 24ος και τελευταίος, 1,541 δλ. από την κορυφή, ήταν ο Jorge Martin επίσης στην επιστροφή του στη δράση.
 

 

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Jack MILLER

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'30.382

2

Ai OGURA

Trackhouse MotoGP Team

1'30.705

3

Aleix ESPARGARO

Honda HRC Test Team

1'30.707

4

Raul FERNANDEZ

Trackhouse MotoGP Team

1'30.800

5

Franco MORBIDELLI

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1'30.860

6

Alex MARQUEZ

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'30.884

7

Joan MIR

Honda HRC Castrol

1'30.926

8

Pedro ACOSTA

Red Bull KTM Factory Racing

1'30.998

9

Fabio DI GIANNANTONIO

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1'31.033

10

Augusto FERNANDEZ

Yamaha Factory Racing Team

1'31.035

11

Fermin ALDEGUER

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'31.113

12

Luca MARINI

Honda HRC Castrol

1'31.146

13

Johann ZARCO

CASTROL Honda LCR

1'31.171

14

Fabio QUARTARARO

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1'31.204

15

Alex RINS

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1'31.301

16

Brad BINDER

Red Bull KTM Factory Racing

1'31.319

17

Enea BASTIANINI

Red Bull KTM Tech3

1'31.326

18

Marco BEZZECCHI

Aprilia Racing

1'31.364

19

Maverick VIÑALES

Red Bull KTM Tech3

1'31.430

20

Somkiat CHANTRA

IDEMITSU Honda LCR

1'31.454

21

Francesco BAGNAIA

Ducati Lenovo Team

1'31.528

22

Miguel OLIVEIRA

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'31.715

23

Nicolo BULEGA

Ducati Lenovo Team

1'31.766

24

Jorge MARTIN

Aprilia Racing

1'31.923