BMW S1000RR: Παρουσίαση των "Μ" αξεσουάρ της!

Βελτιώνουν την αναλογία κιλών ανά ίππο!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/3/2020

Από την εποχή που παρουσιάστηκε η BMW S1000RR το 2009, βρέθηκε στην κορυφή του ανταγωνισμού χάρη στην προηγμένη τεχνολογία και τις υψηλές επιδόσεις. Για πάνω από μια δεκαετία η BMW συνέχισε αδιάκοπτα την εξέλιξή της και πέρσι παρουσίασε την τρίτη γενιά της superbike μοτοσυκλέτας της, εξοπλίζοντάς την με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας.

Η σειρά Μ των αυτοκινήτων της BMW συμβόλιζε τις κορυφαίες επιδόσεις, που προέρχονταν από εξαρτήματα τα οποία είχαν εξελιχθεί μέσα απ’ τους αγώνες. Τώρα, η BΜW Motorrad έκανε το ίδιο, δημιουργώντας τη σειρά των αξεσουάρ Μ για την S1000RR, τα οποία έχουν εξελιχθεί μέσα απ’ τη τεχνογνωσία που απέκτησε η βαυαρική εταιρεία στα Motul WSBK.

Στόχος των εξαρτημάτων της σειράς Μ είναι να αυξήσουν τις επιδόσεις της S1000RR, ώστε όταν ο αναβάτης της λάβει μέρος σε ένα track day να αισθάνεται πως οδηγεί μια πραγματική superbike. Η BMW θέλοντας να βελτιώσει την αναλογία κιλών ανά ίππο δημιούργησε πολλά εξαρτήματα από ανθρακονήματα, όπως το εμπρός και πίσω φτερό, το κάλυμμα τη αλυσίδας και του εμπρός γραναζιού της τελικής μετάδοσης. Το ίδιο συμβαίνει και σε διάφορα μέρη του ρεζερβουάρ, που ό,τι πλαστικό υπήρχε έχει αντικατασταθεί από carbon.

Γι' αυτούς που θέλουν να βιώσουν την track day εμπειρία στο έπακρο με την S1000RR, η BMW τους προσφέρει μέχρι και ζάντες κατασκευασμένες από carbon, που μειώνουν σημαντικά το μη αναρτώμενο βάρος και το γυροσκοπικό φαινόμενο, κάνοντας τη μοτοσυκλέτα να αλλάζει πορεία με τη σκέψη. Αντίστοιχα, για όσους θέλουν να απολαύσουν βόλτες με την S1000RR σε δημόσιους δρόμους, η BMW έχει τη λύση με τις χυτές ζάντες αλουμινίου επτά ακτινών.

Μέσα από τα αξεσουάρ της σειράς Μ, ο αναβάτης μπορεί να φέρει ακριβώς στα μέτρα του το τρίγωνο της εργονομίας, χάρη στις τρεις σέλες με διαφορετικό ύψος που μπορεί να επιλέξει και τα πλήρως ρυθμιζόμενα μαρσπιέ και αναδιπλούμενες μανέτες. Μάλιστα, υπάρχουν δύο διαφορετικά είδη ρυθμιζόμενων μανετών, το κλασσικό που ο ρυθμιστής της απόστασης της μανέτας από το γκριπ βρίσκεται πάνω της και ένα με απομακρυσμένη ρύθμιση μέσω ενός περιστροφικού διακόπτη που βγαίνει πάνω από το τιμόνι, προσφέροντας ταχύτερη και ευκολότερη ρύθμιση. Την ώρα που περιστρέφεις τον διακόπτη, μια ντίζα μεταφέρει την κίνηση στη μανέτα και ρυθμίζει την απόστασή της απ’ το γκριπ.

Είναι ένα εξάρτημα που προτιμά ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και το είδαμε να το χρησιμοποιεί λίγο πριν την εκκίνηση του Tissot Superpole Race στην Αυστραλία, ενώ χρησιμοποιείται και από αναβάτες των MotoGP. Επίσης, ο αναβάτης μπορεί να επιλέξει με βάση το ύψος του μια από τις τρεις ζελατίνες που διαθέτει η BMW για καλύτερη προστασία απ’ τον αέρα.

Στη λίστα συμπεριλαμβάνεται μια σειρά από πολλά εξαρτήματα που εστιάζουν στην προφύλαξη της S1000RR, όπως οι σίτες για τα ψυγεία νερού και λαδιού, ενώ σε περίπτωση πτώσης μπορεί να αποφευχθούν μεγάλες υλικές ζημιές χάρη στα προστατευτικά καπάκια του κινητήρα και τα προστατευτικά των αξόνων για τους τροχούς. Το φινίρισμα όλων των εξαρτημάτων βρίσκεται σε κορυφαίο επίπεδο, αφού όσα είναι μεταλλικά έχουν κατασκευαστεί σε εργαλειομηχανές CNC, ενώ σε αυτά που είναι από carbon έχει δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην πλέξη τους. Απ’ τη λίστα των αξεσουάρ της σειράς M δεν θα μπορούσε να λείπει και η μπαταρία λιθίου, που χάρη στο χαμηλότερο βάρος της συγκριτικά με τις απλές μπαταρίες αποτελεί ιδανική επιλογή για όσους θα οδηγούν την S1000RR μόνο στη πίστα.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.