Brembo GP4-MS: MotoGP δαγκάνες για όλους, με αντίστοιχο τίμημα

Τα MotoGP πιο κοντά από πότε
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/12/2018

Βρεθήκαμε με τους ανθρώπους της Brembo στην EICMA, στις αρχές Νοεμβρίου, όπου με περηφάνια μας έδειχναν την monobloc, φτιαγμένη σε CNC, δαγκάνα που βγάζουν πλέον σε μαζική παραγωγή. Αν και το μαζική μπορείς να το πεις μονάχα συγκριτικά με το γεγονός πως μέχρι τώρα κατασκεύαζαν κάτι τέτοιο αποκλειστικά για τα MotoGP και τα WSBK. Φυσικά είχαν και monobloc, φυσικά είχαν και CNC, και όχι τώρα πρόσφατα αλλά εδώ και χρόνια, υπάρχει πλέον όμως σημαντική διαφορά.

Η «MS» είναι η νέα προσθήκη στην οικογένεια GP4 και κατασκευάζεται σε CNC εργαλειομηχανή από ένα ενιαίο κομμάτι αλουμινίου, ακριβώς όπως και οι κατά παραγγελία αγωνιστικές δαγκάνες που η Brembo δίνει στις ομάδες που υποστηρίζει. Η διαδικασία είναι φυσικά το ακριβώς αντίθετο από το γρήγορη και άμεση, κι έτσι το αποτέλεσμα είναι να μιλάμε για μία ακριβή λύση που θα την εκτιμήσεις μονάχα όταν την πιάσεις στα χέρια σου πριν ακόμα φρενάρεις μαζί της. Το "εξαιρετικά ελαφριά", δεν μπορεί να περιγράψει την πραγματικότητα μόλις την πιάσεις στα χέρια σου, που θα είναι και η πρώτη στιγμή που πραγματικά θα αντιληφθείς πως το κατώτερο όριο των €2.500, όπου τοποθετείται περίπου η τιμή εκκίνησης, έχει πραγματικό αντίκρισμα.

Η GP4-MS έχει τέσσερα πιστόνια των 30mm για μοτοσυκλέτες με κέντρα των 100mm, και στην πράξη η βασική διαφορά έναντι των υπόλοιπων δαγκανών, είναι το ελάχιστο βάρος της. Αποφεύγοντας την χύτευση η GP4-MS κερδίζει ορισμένα χαρακτηριστικά που διαφορετικά είναι αδύνατο να συνδυαστούν. Από την στιγμή που δεν χύνεται σε καλούπι, το μέταλλο της GP4-MS έχει διαφορετικές μηχανικές ιδιότητες, κι έτσι αντέχει σε υψηλότερες θερμοκρασίες, ενώ παρά το μικρότερο βάρος η αντοχή του είναι σημαντικά αυξημένη. Αυτό σημαίνει πως αφαιρείται μη-αναρτώμενο βάρος ελαχιστοποιώντας την αδράνεια της μοτοσυκλέτας σε κομβικό σημείο για τις επιδόσεις της στην πίστα.

Έχοντας ξοδέψει ήδη μία περιουσία για ελαφρύτερες ζάντες, προσπαθώντας να ελαχιστοποιήσεις το μη-αναρτώμενο βάρος που είναι από τις πρώτες βελτιώσεις σε μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα, το επόμενο στάδιο είναι οι δαγκάνες κι εκεί οι λύσεις που είχε κανείς δεν ήταν πολλές. Ανταγωνισμός και υπήρχε και θα υπάρχει, αλλά η Brembo δίνει τώρα μία πολύ καλή ευκαιρία σε εκείνους που τους ενδιαφέρει η απόδοση και όχι το κόστος, να αναβαθμίσουν τα φρένα τους και συνολικά την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας. Το ζήτημα είναι πως οι αγωνιστικές δαγκάνες θέλουν συχνό καθάρισμα και συντήρηση καθιστώντας τες μπελά, για εκείνους που σκέφτονται μια πιο συχνή χρήση σε track day ή ακόμη και περιστασιακή οδήγηση στον δρόμο. Έχοντας εξοικονομήσει βάρος από την κατασκευή, η νέα αγωνιστική δαγκάνα της Brembo είναι στεγανοποιημένη κι απέναντι στην σκόνη και τις ακαθαρσίες του δρόμου, διαφέροντας έτσι από τις αντίστοιχες τις ευρύτερης κατηγορίας της, απαιτώντας λιγότερη συντήρηση.

Αυτή είναι ουσιαστικά η βασική –μη κρυμμένη- διαφορά της νέας δαγκάνας, και όχι το γεγονός πως είναι απλά monobloc εκεί που θα εστιάσουν οι περισσότεροι. Αυτό που θα προσέξουν οι λίγοι και που πρέπει να ξέρετε εσείς, ως γενική γνώση για το που έχει φτάσει η τεχνολογία καθώς δεν πρόκειται αύριο να βάλουμε όλοι μας το χέρι στην τσέπη, είναι στην κατασκευή της. Κι αυτό γιατί η GP4-MS διαφέρει από τις υπόλοιπες της σειράς, καθώς προέρχεται απευθείας από μία ράβδο αλουμινίου, που σιγά-σιγά με την μεθοδικότητα και την λεπτομέρεια που υπόσχεται ένα CNC μηχάνημα, κατασκευάζεται η δαγκάνα χωρίς χύτευση. Το θέμα είναι πως και εδώ υπάρχουν ψιλά γράμματα, κι ακριβώς τώρα είναι που αρχίζει να εμφανίζεται η συσχέτιση με τις MotoGP δαγκάνες. Η κατεργασία σε CNC δεν είναι τίποτα νέο και μιλάμε για μεθοδολογία που υπάρχει από το ’83 για τις δαγκάνες των δύο κομματιών, όπως επίσης monobloc η brembo έχει κι άλλες στην γκάμα της. Αυτό που έκανε διαφορετικό, είναι πως επένδυσε στην αναβάθμιση των CNC μηχανών που χρησιμοποιεί στα εργοστάσιά της, κι εκεί πλέον «έριξε» το λογισμικό οδήγησης που έχει αναπτύξει η ίδια. Είναι η πρώτη φορά που το λογισμικό αυτό χρησιμοποιείται για μία δαγκάνα που μπορεί κανείς να αγοράσει στο εμπόριο.

Μετρώντας λοιπόν τέσσερις δεκαετίες και ακολουθώντας την πορεία της τεχνολογίας όλα αυτά τα χρόνια, η brembo περνά τώρα εμπρός, ξεφεύγοντας ολοκληρωτικά. Αν μείνεις στον τίτλο και το όνομα των μέσων που χρησιμοποιούνται η διαφορά δεν πρόκειται να φανεί, καθώς αυτή κρύβεται στις λεπτομέρειες. Αναπτύσσοντας το δικό της πρόγραμμα οδήγησης, η brembo σπάει κάθε περιορισμό που υπήρχε όταν σχεδίαζε μία νέα δαγκάνα και πλέον μπορεί να κάνει ακριβώς εκείνο που δεν μπορούσε πριν, μειώνοντας υλικό από καίρια σημεία και δοκιμάζοντας ενώ βρίσκεται ακόμη στο σχεδιαστήριο, αν αυτό που φτιάχνει είναι τόσο ελαφρύ που θα διαλυθεί. Πρόκειται για μία παράλληλη εξομοίωση, με την διαφορά πως δεν γίνεται να κάνει λάθος. Γιατί όμως, όταν όλα τα προγράμματα κάνουν λάθη, να μην υπάρχει αυτός ο κίνδυνος; Ας δούμε την διαδικασία που μέχρι τώρα ήταν η εξής: Οι monobloc σχεδιάζονταν από έναν τμήμα ανθρώπων κι έπειτα στέλνονταν σε ένα άλλο τμήμα που αναλάμβανε να μεταφέρει τα σχέδια στις δυνατότητες του CNC μηχανήματος, αντιστρέφοντας συχνά την διαδικασία, μέχρι να προκύψει το τελικό αποτέλεσμα με εκατέρωθεν συμβιβασμό. Τώρα η συνεργασία είναι τελείως διαφορετική και το ενδιάμεσο βήμα δεν υπάρχει. Η σχεδίαση γίνεται χρησιμοποιώντας νέους τοπογραφικούς αλγορίθμους που έχουν προκύψει αποκλειστικά μέσα από την εμπειρία της brembo. Εδώ τώρα πρέπει να τονιστεί πως η ανάπτυξη τέτοιων αλγορίθμων δεν είναι μία αποκλειστικότητα της brembo στην ανθρωπότητα. Απλά το ευρύ κοινό μπορεί να την ακούει τώρα, καθώς εδώ κρύβεται η ειδοποιός διαφορά της νέας δαγκάνας. Γεγονός είναι, πως η βελτιστοποίηση διαμόρφωσης (Topology optimization - TO) ως τεχνολογία στην σχεδίαση δομικών στοιχείων κινητήρων και κινητών μερών, έχει κάνει άλματα τα τελευταία χρόνια και χρησιμοποιείται από όλους, ακόμη κι από τους κατασκευαστές ελαστικών. Το πώς χρησιμοποιείται είναι βέβαια το ζήτημα, αλλά και επτασφράγιστο μυστικό κάθε εταιρίας. Από τα ψήγματα στις αναφορές τους, φαίνεται πως η brembo είναι στον σωστό δρόμο, κι αυτό γιατί ανέπτυξε δικούς της αλγόριθμους. Σε αυτό το κομμάτι της βιομηχανίας, μιλάμε για μία διαδικασία που ξεφεύγει από τον ψηφιακό κόσμο και επεκτείνεται στην επί τόπου μέτρηση και καταγραφή έως ότου διασφαλιστεί μία φόρμουλα πάνω στην οποία θα πατήσουν τα σχέδια από την πρώτη στιγμή.

Έτσι έφτασαν να σχεδιάζουν πρώτα τα φρένα των MotoGP, μετά των Superbike και τώρα υπάρχει η δυνατότητα για κάθε έναν κοινό –πλην πλούσιο- θνητό, να αποκτήσει κάτι αντίστοιχο για την μοτοσυκλέτα του, πληρώνοντας ένα ποσό, που αν και σημαντικό δεν συμπεριλαμβάνει το κόστος εξέλιξης αυτής της τεχνολογίας καθώς αυτό έχει καλυφθεί από τις ομάδες. Άλλωστε θα ήταν ολότελα απαγορευτικό σε διαφορετική περίπτωση.

Οι monobloc δαγκάνες έχουν μεγαλύτερη ακαμψία από εκείνες που αποτελούνται από δύο κομμάτια κι αυτό τις κάνει να σχεδιάζονται ελαφρύτερες. Στην μείωση του βάρους όμως είχαμε φτάσει στο όριο που υπήρχε και για πολύ καιρό η brembo, μέσα από την Marchesini, είχε κατευθύνει την προσπάθεια για μείωση του μη- αναρτώμενου βάρους συνολικά στο σύστημα του τροχού, αφήνοντας για λίγο τις δαγκάνες στην άκρη. Αυτό που φέρνει η GP4-MS, είναι η επαναδραστηριοποίηση ακριβώς εκεί, στην μείωση βάρους της δαγκάνας, με τρόπο όμως που μπορεί να γίνει μονάχα ακολουθώντας πραγματικά τις εξελίξεις από τους αγώνες MotoGP και WSBK και όχι απλά ανακοινώνοντας κάτι τέτοιο για λόγους marketing. Δεν ζύγισα την GP4-MS, αλλά πιάνοντάς την στα χέρια μου, ήταν λες και αντί για επίστρωση νίκελ σε μασίφ αλουμίνιο, ήταν απλά… γάλλιο! Εκείνο το αργυρόλευκο πανάλαφρο μέταλλο που λιώνει στην παλάμη σου, τόσο ελαφριά ήταν η αίσθηση!

Η brembo κινείται στην σωστή κατεύθυνση, που λέει πως όταν είσαι στην κορυφή πρέπει να αναθεωρείς τα όρια ο ίδιος και να προχωράς εμπρός, αν θέλεις να συνεχίσεις να είσαι πρώτος. Ολόκληρη η σειρά GP4 κινείται σε αυτή την κατεύθυνση και η MS είναι η κορυφαία τους πρόταση. Αντίστοιχα όμως και με την ίδια τεχνογνωσία κινείται και ο ανταγωνισμός, καταλήγοντας σε αυτό που αναφέρουμε πιο πάνω, πως σημασία έχει η υλοποίηση. Μέχρι τώρα είχαμε φτάσει να έχουμε μία σταθερά για τα φρένα, κι αυτό από άποψη αίσθησης δεν θα αλλάξει. Τώρα ο πόλεμος είναι στην μείωση του βάρους, κρατώντας όλα τα υπόλοιπα δυναμικά στοιχεία. Το βήμα αυτό της brembo είναι τεράστιο προς τα εμπρός, κι απλά περιμένουμε τον υπόλοιπο ανταγωνισμό να δώσει την απάντησή του…

Ετικέτες

Καύσιμα: H κυβέρνηση σχεδιάζει πάλι επιδόματα – Ούτε κουβέντα για ΕΦΚ και ΦΠΑ, αν και υπάρχει η δυνατότητα

Το ράλι τιμών των καυσίμων παίζει χωρίς αντίπαλο στην Ελλάδα
oil
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

21/9/2026

Με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή να επιδεινώνεται αντί να βελτιώνεται, η τιμή του αργού πετρελαίου Μπρεντ χτύπησε κόκκινο την εβδομάδα 13-20 Σεπτεμβρίου φτάνοντας κοντά στα 110 δολάρια το βαρέλι. Σήμερα, Δευτέρα 21/9 η τιμή έχει υποχωρήσει κοντά στα 102 δολάρια, ωστόσο οι τιμές των καυσίμων έχουν ήδη εκτοξευτεί σε όλη την Ευρώπη και οι αιτίες παραμένουν απειλώντας με νέα επιδείνωση.

Στην Ελλάδα σήμερα, Δευτέρα 21/9, η μέση τιμή της αμόλυβδης βενζίνης κυμαίνεται γύρω από τα 2,20 ευρώ/λίτρο, με ακραίες τιμές να εμφανίζονται στην επαρχία, όπως είναι λ.χ. τα 2,619 που καταγράφονται στην Αλόννησο, αλλά και σχεδόν τυπική ταρίφα τα 2,3-2,4 στα περισσότερα νησιά.

Απέναντι σε αυτό το πρόβλημα η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέτασε διάφορα μέτρα, ωστόσο στο τέλος δεν υιοθέτησε κανένα, ενόσω η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula Von Der Leyen, στην πρόσφατη ετήσια ομιλία της για την Κατάσταση της Ένωσης (State of the Union) επέλεξε συνειδητότατα να πετάξει τη μπάλα εκτός γηπέδου.

Η Γερμανίδα είδε την κρίση ως ευκαιρία να κουνήσει το δάκτυλο εξηγώντας πως αυτή είναι μια ευκαιρία να αντιληφθούμε την ανάγκη για εξηλεκτρισμό και απαγκίστρωση από τα ορυκτά καύσιμα. Εκτός τόπου και χρόνου δηλαδή, την ώρα που όλη η Ευρώπη αντιμετωπίζει κατακόρυφη πτώση της κατανάλωσης και προετοιμάζεται για ακόμη χειρότερα, με αρκετούς αναλυτές να προβλέπουν πως η τιμή της αμόλυβδης βενζίνης μπορεί να φτάσει ως τα 3 ευρώ ανά λίτρο!

Στο μεταξύ στην Ελλάδα η κυβέρνηση ετοιμάζεται να απαντήσει στην επιδείνωση της ενεργειακής αγοράς με νέα δέσμη μέτρων, καθώς η όλη κατάσταση έχει φορτωθεί ένα ακόμη μεγάλο αγκάθι: το πετρέλαιο θέρμανσης, το οποίο πέρυσι είχε 1,13/λίτρο και φέτος ακούμε τον πρωθυπουργό να πανηγυρίζει που θα το κρατήσει κάτω από το 1,75.

Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει ως τώρα, η κυβέρνηση αναμένεται να στηριχτεί στο πλαφόν στα κέρδη των πρατηρίων και το επίδομα θέρμανσης, ενώ θα συνεχίσει την επιδότηση του πετρελαίου κίνησης με 15 λεπτά το λίτρο. Αυτά ακούγονται, αλλά δεν είναι ακόμη τα επίσημα μέτρα, τα οποία αναμένονται σύντομα.

“Σε περίπτωση που η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτρέψει έκτακτες εθνικές παρεμβάσεις, χωρίς αυτές να προσμετρώνται στα όρια δαπανών, θα μπορούσαμε να εξετάσουμε και την προσωρινή μείωση της φορολογίας στα καύσιμα,” δήλωσε ο πρωθυπουργός την Κυριακή 20/9, έχοντας προφανώς αντιληφθεί πως ο ελληνικός λαός ολοένα και περισσότερο αντιλαμβάνεται το παιχνίδι που παίζεται με τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα καύσιμα.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν απαγορεύει τη μείωση του ΕΦΚ, ούτε του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ). Η σχετική οδηγία της ΕΕ ορίζει κατώτατο επιτρεπτό ΕΦΚ στη βενζίνη τα 359 ευρώ ανά 1000 λίτρα (330 στο ντίζελ), την ώρα που η Ελλάδα χρεώνει τους καταναλωτές 700 ευρώ ΕΦΚ ανά 1000 λίτρα βενζίνης. Μιλάμε για σχεδόν τον διπλό φόρο, 0,70 ευρώ ανά λίτρο είναι μόνο ο ΕΦΚ, αντί να αντιμετωπιστεί ως αυτό που είναι, θρασεία αισχροκέρδεια εις βάρος του λαού.

Ακόμη περισσότερο, η αναφορά στα όρια δαπανών μοιάζει με μια ακόμη δόση στάχτης στα μάτια, μιας και ο κανονισμός της ΕΕ που τα ορίζει διαχωρίζει από τον υπολογισμό τους τα προσωρινά ή έκτακτα μέτρα. Συζητάμε δηλαδή αν θα μας επιτραπεί να εξαιρεθεί αυτό που εξαιρείται εξ ορισμού;

Ομοίως ισχύει και για τον ΦΠΑ, με την Ελλάδα να έχει έναν από τους υψηλότερους συντελεστές της Ευρώπης (24%), χωρίς βέβαια αυτός να της έχει επιβληθεί άνωθεν. Και εδώ η ΕΕ ορίζει έναν ελάχιστο επιτρεπτό συντελεστή ΦΠΑ 15% και αφήνει στη διακριτική ευχέρεια κάθε κράτους-μέλους την τελική του τιμή. Έλληνες ήταν και είναι οι καλοθελητές που τον απογειώνουν στα ουράνια της Ευρώπης.

Εν ολίγοις, περιθώριο μείωσης υπάρχει από την ΕΕ και μάλιστα άφθονο, είτε μιλάμε για μόνιμα ή για περιορισμένο διάστημα λόγω έκτακτων συνθηκών, απλά η κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά να μην το χρησιμοποιεί, την ώρα που Ισπανία και Γερμανία (δύο πολύ πρόσφατα παραδείγματα) έχουν ήδη ανακοινώσει μειώσεις στους φόρους των καυσίμων, αντί να μοιράσουν κι αυτές μερικά fuel pass για τα μάτια του κόσμου. Μακάρι να διαψευστούμε.