Brembo GP4-MS: MotoGP δαγκάνες για όλους, με αντίστοιχο τίμημα

Τα MotoGP πιο κοντά από πότε
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/12/2018

Βρεθήκαμε με τους ανθρώπους της Brembo στην EICMA, στις αρχές Νοεμβρίου, όπου με περηφάνια μας έδειχναν την monobloc, φτιαγμένη σε CNC, δαγκάνα που βγάζουν πλέον σε μαζική παραγωγή. Αν και το μαζική μπορείς να το πεις μονάχα συγκριτικά με το γεγονός πως μέχρι τώρα κατασκεύαζαν κάτι τέτοιο αποκλειστικά για τα MotoGP και τα WSBK. Φυσικά είχαν και monobloc, φυσικά είχαν και CNC, και όχι τώρα πρόσφατα αλλά εδώ και χρόνια, υπάρχει πλέον όμως σημαντική διαφορά.

Η «MS» είναι η νέα προσθήκη στην οικογένεια GP4 και κατασκευάζεται σε CNC εργαλειομηχανή από ένα ενιαίο κομμάτι αλουμινίου, ακριβώς όπως και οι κατά παραγγελία αγωνιστικές δαγκάνες που η Brembo δίνει στις ομάδες που υποστηρίζει. Η διαδικασία είναι φυσικά το ακριβώς αντίθετο από το γρήγορη και άμεση, κι έτσι το αποτέλεσμα είναι να μιλάμε για μία ακριβή λύση που θα την εκτιμήσεις μονάχα όταν την πιάσεις στα χέρια σου πριν ακόμα φρενάρεις μαζί της. Το "εξαιρετικά ελαφριά", δεν μπορεί να περιγράψει την πραγματικότητα μόλις την πιάσεις στα χέρια σου, που θα είναι και η πρώτη στιγμή που πραγματικά θα αντιληφθείς πως το κατώτερο όριο των €2.500, όπου τοποθετείται περίπου η τιμή εκκίνησης, έχει πραγματικό αντίκρισμα.

Η GP4-MS έχει τέσσερα πιστόνια των 30mm για μοτοσυκλέτες με κέντρα των 100mm, και στην πράξη η βασική διαφορά έναντι των υπόλοιπων δαγκανών, είναι το ελάχιστο βάρος της. Αποφεύγοντας την χύτευση η GP4-MS κερδίζει ορισμένα χαρακτηριστικά που διαφορετικά είναι αδύνατο να συνδυαστούν. Από την στιγμή που δεν χύνεται σε καλούπι, το μέταλλο της GP4-MS έχει διαφορετικές μηχανικές ιδιότητες, κι έτσι αντέχει σε υψηλότερες θερμοκρασίες, ενώ παρά το μικρότερο βάρος η αντοχή του είναι σημαντικά αυξημένη. Αυτό σημαίνει πως αφαιρείται μη-αναρτώμενο βάρος ελαχιστοποιώντας την αδράνεια της μοτοσυκλέτας σε κομβικό σημείο για τις επιδόσεις της στην πίστα.

Έχοντας ξοδέψει ήδη μία περιουσία για ελαφρύτερες ζάντες, προσπαθώντας να ελαχιστοποιήσεις το μη-αναρτώμενο βάρος που είναι από τις πρώτες βελτιώσεις σε μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα, το επόμενο στάδιο είναι οι δαγκάνες κι εκεί οι λύσεις που είχε κανείς δεν ήταν πολλές. Ανταγωνισμός και υπήρχε και θα υπάρχει, αλλά η Brembo δίνει τώρα μία πολύ καλή ευκαιρία σε εκείνους που τους ενδιαφέρει η απόδοση και όχι το κόστος, να αναβαθμίσουν τα φρένα τους και συνολικά την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας. Το ζήτημα είναι πως οι αγωνιστικές δαγκάνες θέλουν συχνό καθάρισμα και συντήρηση καθιστώντας τες μπελά, για εκείνους που σκέφτονται μια πιο συχνή χρήση σε track day ή ακόμη και περιστασιακή οδήγηση στον δρόμο. Έχοντας εξοικονομήσει βάρος από την κατασκευή, η νέα αγωνιστική δαγκάνα της Brembo είναι στεγανοποιημένη κι απέναντι στην σκόνη και τις ακαθαρσίες του δρόμου, διαφέροντας έτσι από τις αντίστοιχες τις ευρύτερης κατηγορίας της, απαιτώντας λιγότερη συντήρηση.

Αυτή είναι ουσιαστικά η βασική –μη κρυμμένη- διαφορά της νέας δαγκάνας, και όχι το γεγονός πως είναι απλά monobloc εκεί που θα εστιάσουν οι περισσότεροι. Αυτό που θα προσέξουν οι λίγοι και που πρέπει να ξέρετε εσείς, ως γενική γνώση για το που έχει φτάσει η τεχνολογία καθώς δεν πρόκειται αύριο να βάλουμε όλοι μας το χέρι στην τσέπη, είναι στην κατασκευή της. Κι αυτό γιατί η GP4-MS διαφέρει από τις υπόλοιπες της σειράς, καθώς προέρχεται απευθείας από μία ράβδο αλουμινίου, που σιγά-σιγά με την μεθοδικότητα και την λεπτομέρεια που υπόσχεται ένα CNC μηχάνημα, κατασκευάζεται η δαγκάνα χωρίς χύτευση. Το θέμα είναι πως και εδώ υπάρχουν ψιλά γράμματα, κι ακριβώς τώρα είναι που αρχίζει να εμφανίζεται η συσχέτιση με τις MotoGP δαγκάνες. Η κατεργασία σε CNC δεν είναι τίποτα νέο και μιλάμε για μεθοδολογία που υπάρχει από το ’83 για τις δαγκάνες των δύο κομματιών, όπως επίσης monobloc η brembo έχει κι άλλες στην γκάμα της. Αυτό που έκανε διαφορετικό, είναι πως επένδυσε στην αναβάθμιση των CNC μηχανών που χρησιμοποιεί στα εργοστάσιά της, κι εκεί πλέον «έριξε» το λογισμικό οδήγησης που έχει αναπτύξει η ίδια. Είναι η πρώτη φορά που το λογισμικό αυτό χρησιμοποιείται για μία δαγκάνα που μπορεί κανείς να αγοράσει στο εμπόριο.

Μετρώντας λοιπόν τέσσερις δεκαετίες και ακολουθώντας την πορεία της τεχνολογίας όλα αυτά τα χρόνια, η brembo περνά τώρα εμπρός, ξεφεύγοντας ολοκληρωτικά. Αν μείνεις στον τίτλο και το όνομα των μέσων που χρησιμοποιούνται η διαφορά δεν πρόκειται να φανεί, καθώς αυτή κρύβεται στις λεπτομέρειες. Αναπτύσσοντας το δικό της πρόγραμμα οδήγησης, η brembo σπάει κάθε περιορισμό που υπήρχε όταν σχεδίαζε μία νέα δαγκάνα και πλέον μπορεί να κάνει ακριβώς εκείνο που δεν μπορούσε πριν, μειώνοντας υλικό από καίρια σημεία και δοκιμάζοντας ενώ βρίσκεται ακόμη στο σχεδιαστήριο, αν αυτό που φτιάχνει είναι τόσο ελαφρύ που θα διαλυθεί. Πρόκειται για μία παράλληλη εξομοίωση, με την διαφορά πως δεν γίνεται να κάνει λάθος. Γιατί όμως, όταν όλα τα προγράμματα κάνουν λάθη, να μην υπάρχει αυτός ο κίνδυνος; Ας δούμε την διαδικασία που μέχρι τώρα ήταν η εξής: Οι monobloc σχεδιάζονταν από έναν τμήμα ανθρώπων κι έπειτα στέλνονταν σε ένα άλλο τμήμα που αναλάμβανε να μεταφέρει τα σχέδια στις δυνατότητες του CNC μηχανήματος, αντιστρέφοντας συχνά την διαδικασία, μέχρι να προκύψει το τελικό αποτέλεσμα με εκατέρωθεν συμβιβασμό. Τώρα η συνεργασία είναι τελείως διαφορετική και το ενδιάμεσο βήμα δεν υπάρχει. Η σχεδίαση γίνεται χρησιμοποιώντας νέους τοπογραφικούς αλγορίθμους που έχουν προκύψει αποκλειστικά μέσα από την εμπειρία της brembo. Εδώ τώρα πρέπει να τονιστεί πως η ανάπτυξη τέτοιων αλγορίθμων δεν είναι μία αποκλειστικότητα της brembo στην ανθρωπότητα. Απλά το ευρύ κοινό μπορεί να την ακούει τώρα, καθώς εδώ κρύβεται η ειδοποιός διαφορά της νέας δαγκάνας. Γεγονός είναι, πως η βελτιστοποίηση διαμόρφωσης (Topology optimization - TO) ως τεχνολογία στην σχεδίαση δομικών στοιχείων κινητήρων και κινητών μερών, έχει κάνει άλματα τα τελευταία χρόνια και χρησιμοποιείται από όλους, ακόμη κι από τους κατασκευαστές ελαστικών. Το πώς χρησιμοποιείται είναι βέβαια το ζήτημα, αλλά και επτασφράγιστο μυστικό κάθε εταιρίας. Από τα ψήγματα στις αναφορές τους, φαίνεται πως η brembo είναι στον σωστό δρόμο, κι αυτό γιατί ανέπτυξε δικούς της αλγόριθμους. Σε αυτό το κομμάτι της βιομηχανίας, μιλάμε για μία διαδικασία που ξεφεύγει από τον ψηφιακό κόσμο και επεκτείνεται στην επί τόπου μέτρηση και καταγραφή έως ότου διασφαλιστεί μία φόρμουλα πάνω στην οποία θα πατήσουν τα σχέδια από την πρώτη στιγμή.

Έτσι έφτασαν να σχεδιάζουν πρώτα τα φρένα των MotoGP, μετά των Superbike και τώρα υπάρχει η δυνατότητα για κάθε έναν κοινό –πλην πλούσιο- θνητό, να αποκτήσει κάτι αντίστοιχο για την μοτοσυκλέτα του, πληρώνοντας ένα ποσό, που αν και σημαντικό δεν συμπεριλαμβάνει το κόστος εξέλιξης αυτής της τεχνολογίας καθώς αυτό έχει καλυφθεί από τις ομάδες. Άλλωστε θα ήταν ολότελα απαγορευτικό σε διαφορετική περίπτωση.

Οι monobloc δαγκάνες έχουν μεγαλύτερη ακαμψία από εκείνες που αποτελούνται από δύο κομμάτια κι αυτό τις κάνει να σχεδιάζονται ελαφρύτερες. Στην μείωση του βάρους όμως είχαμε φτάσει στο όριο που υπήρχε και για πολύ καιρό η brembo, μέσα από την Marchesini, είχε κατευθύνει την προσπάθεια για μείωση του μη- αναρτώμενου βάρους συνολικά στο σύστημα του τροχού, αφήνοντας για λίγο τις δαγκάνες στην άκρη. Αυτό που φέρνει η GP4-MS, είναι η επαναδραστηριοποίηση ακριβώς εκεί, στην μείωση βάρους της δαγκάνας, με τρόπο όμως που μπορεί να γίνει μονάχα ακολουθώντας πραγματικά τις εξελίξεις από τους αγώνες MotoGP και WSBK και όχι απλά ανακοινώνοντας κάτι τέτοιο για λόγους marketing. Δεν ζύγισα την GP4-MS, αλλά πιάνοντάς την στα χέρια μου, ήταν λες και αντί για επίστρωση νίκελ σε μασίφ αλουμίνιο, ήταν απλά… γάλλιο! Εκείνο το αργυρόλευκο πανάλαφρο μέταλλο που λιώνει στην παλάμη σου, τόσο ελαφριά ήταν η αίσθηση!

Η brembo κινείται στην σωστή κατεύθυνση, που λέει πως όταν είσαι στην κορυφή πρέπει να αναθεωρείς τα όρια ο ίδιος και να προχωράς εμπρός, αν θέλεις να συνεχίσεις να είσαι πρώτος. Ολόκληρη η σειρά GP4 κινείται σε αυτή την κατεύθυνση και η MS είναι η κορυφαία τους πρόταση. Αντίστοιχα όμως και με την ίδια τεχνογνωσία κινείται και ο ανταγωνισμός, καταλήγοντας σε αυτό που αναφέρουμε πιο πάνω, πως σημασία έχει η υλοποίηση. Μέχρι τώρα είχαμε φτάσει να έχουμε μία σταθερά για τα φρένα, κι αυτό από άποψη αίσθησης δεν θα αλλάξει. Τώρα ο πόλεμος είναι στην μείωση του βάρους, κρατώντας όλα τα υπόλοιπα δυναμικά στοιχεία. Το βήμα αυτό της brembo είναι τεράστιο προς τα εμπρός, κι απλά περιμένουμε τον υπόλοιπο ανταγωνισμό να δώσει την απάντησή του…

Ετικέτες

Triumph Tiger 1200 Rally Explorer 2027: Με εμπρός ραντάρ - Προσπάθησαν να το κρύψουν οι Άγγλοι πηγαίνοντας για ρεκόρ

Greenwich-Κωνσταντινούπολη σε 39 ώρες και 34 λεπτά ο Sam Sunderland - Θέλει να κάνει τον ταχύτερο γύρο του κόσμου με μοτοσυκλέτα
Sam Sunderland
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/9/2026

Ο δύο φορές νικητής του Dakar ολοκλήρωσε το πρώτο σκέλος της προσπάθειάς του να γίνει ο ταχύτερος αναβάτης που έχει κάνει τον γύρο του κόσμου με μοτοσυκλέτα. Ωστόσο η Tiger 1200 Rally Explorer που ανακοινώθηκε για την απόπειρα είναι διαφορετική από αυτή με την οποία ξεκίνησε ο Sunderland!

Ο Sam Sunderland ολοκλήρωσε το πρώτο σκέλος της προσπάθειάς του να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ γύρου του κόσμου με μοτοσυκλέτα, καλύπτοντας περίπου 3.792 χιλιόμετρα, από το Greenwich έως την Κωνσταντινούπολη σε 39 ώρες και 34 λεπτά.

Sunderland

Η μοτοσυκλέτα με την οποία ξεκίνησε όμως ο Sunderland είναι αρκετά διαφορετική από την μοτοσυκλέτα παραγωγής που δείχνουν οι Βρετανοί στις πρώτες επίσημες φωτογραφίες του εγχειρήματος, όπως γίνεται εμφανές από την πρόσθια όψη της Triumph Tiger 1200 Rally. Στις πρώτες φωτογραφίες διακρίνουμε τον γνώριμο οριζόντιο προβολέα με τους ανεμοθραύστες στα άκρα του, που φιλοξενούν τα φλας στην μοτοσυκλέτα της παρουσίασης. Στις επίσημες φωτογραφίες κατά την εκκίνηση για την απόπειρα ρεκόρ φαίνεται ξεκάθαρα το εντελώς διαφορετικό φωτιστικό σώμα, πάνω από το οποίο έχει τοποθετηθεί και ένα εμπρόσθιο ραντάρ.

Triumph Tiger Explorer 1200

Το εγχείρημα λοιπόν μοιάζει να έχει μεγάλο ενδιαφέρον για την Triumph με την, αν μη τι άλλο, συμπυκνωμένη συλλογή δεδομένων που θα αποκομίσει από την προσπάθεια του Βρετανού, με στοιχεία από μεγάλο εύρος συνθηκών οδηγικών, καιρικών άλλα και τερέν. H βρετανική εταιρεία προσπαθεί να εξελίξει την τεχνολογία ραντάρ της, που θα αξιοποιηθεί στην ερχόμενη μοτοσυκλέτα της και φάνηκε επίσης να προσπαθεί να περάσει το γεγονός αυτό…. κάτω από το ραντάρ, ενώ η μοτοσυκλέτα μοιάζει να βρίσκεται πολύ κοντά σε αυτή που λογικά θα παρουσιάσουν στην ερχόμενη EICMA.

Ο δύο φορές νικητής του Dakar Rally και αθλητής της Red Bull ξεκίνησε από το Greenwich στις 03:00 UTC το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου, με την… διαφορετική Triumph Tiger 1200 Rally Explorer βάζοντας σε εφαρμογή την προσπάθειά του να ξεπεράσει το υφιστάμενο ρεκόρ για τον γύρο του κόσμου με μοτοσυκλέτα, το οποίο βρίσκεται στις 19 ημέρες, 8 ώρες και 25 λεπτά.

Triumph Tiger Explorer 1200

Ο Sunderland έφτασε στην Κωνσταντινούπολη στις 21:50 UTC την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου, έχοντας διασχίσει κατά σειρά την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Σλοβενία, την Κροατία, τη Σερβία, τη Βουλγαρία και την Τουρκία.

Το πρώτο σκέλος αποτελεί μέρος μιας συνολικής διαδρομής άνω των 28.968 χιλιομέτρων, η οποία θα περάσει από πέντε ηπείρους και δύο αντίποδα σημεία της Γης.

Κατά τις θαλάσσιες και υπερπόντιες μετακινήσεις το χρονόμετρο σταματά. Έτσι, ο χρόνος που πέρασε ο Sunderland, κατά τη διέλευσή του από την Αγγλία στη Γαλλία, δεν προσμετράται στον συνολικό χρόνο της απόπειρας για το ρεκόρ.

Αντίθετα, οι στάσεις για ξεκούραση υπολογίζονται κανονικά. Ως αποτέλεσμα, οι 39 ώρες και 34 λεπτά του πρώτου σκέλους αποτελούν ένα σημαντικό πρώτο σημείο αναφοράς για την προσπάθεια.

Triumph Tiger Explorer 1200

Το πρώτο σκέλος δεν κύλησε πάντως χωρίς προβλήματα. Στην αρχή της διαδρομής ένα λάθος στην πλοήγηση κόστισε ήδη 32 χιλιόμετρα, εκτός της προβλεπόμενης πορείας. Το χρονόμετρο συνέχισε να μετρά όσο χρειάστηκε για να διορθώσει το λάθος ο Sunderland.

Τα επιπλέον αυτά χιλιόμετρα δεν προσμετρώνται στην απαιτούμενη απόσταση για το ρεκόρ, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο την πίεση σε μια προσπάθεια όπου τόσο ο χρόνος όσο και η απόσταση παρακολουθούνται με ακρίβεια.

Ο Sunderland πραγματοποιεί την προσπάθεια με μια Triumph Tiger 1200 Rally Explorer, προσφέροντας παράλληλα μια πρώτη εικόνα της έκδοσης της μεγάλης adventure της Triumph για το 2027, σε συνθήκες σαφώς διαφορετικές από εκείνες μιας συνηθισμένης δοκιμής δρόμου.

Sunderland

Η ίδια μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιηθεί σε ολόκληρη την προσπάθεια και στο τέλος θα πρέπει να επιστρέψει οδικώς μέχρι το Greenwich, ολοκληρώνοντας έτσι τον γύρο του κόσμου. Με το ραντάρ στο εμπρός μέρος της η μεγάλη adventure της Triumph αναμένεται να αποκτήσει μια σειρά από νέες δυνατότητες, οι οποίες προς το παρόν δεν είναι γνωστές. Ωστόσο μοτοσυκλέτες με ανάλογη τεχνολογία προσφέρουν τη δυνατότητα προειδοποίησης εμπρόσθιας σύγκρουσης (σε κάποιες περιπτώσεις και με ήπια παρέμβαση στα φρένα) και έχουν ενεργό cruise control που ρυθμίζει την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας σύμφωνα με εκείνη του προπορευόμενου οχήματος. Με τη χρήση του ραντάρ η μοτοσυκλέτα θα μπορούσε επίσης να ρυθμίζει την ένταση του εμπρός προβολέα ώστε να μην τυφλώνει τους οδηγούς που έρχονται από το αντίθετο ρεύμα.

H Tiger 1200 είχε μείνει πίσω σε αυτό το σημείο σε σχέση με της ανταγωνίστριές της καθώς διέθετε μόνο πίσω ραντάρ και όλα δείχνουν πως η Triumph θέλει να μειώσει αυτή τη διαφορά σε τεχνολογικό επίπεδο με την adventure που παρουσιάστηκε το 2022 να φτάνει περίπου στο μέσο της εμπορικής της σταδιοδρομίας. Παρατηρούμε επίσης ότι το ραντάρ στο πίσω μέρος είναι διαφορετικό από αυτό που γνωρίζουμε και αυτό ίσως έχει να κάνει με αλλαγή του προμηθευτή και την Triumph να αφήνει το πίσω ραντάρ της Continental για το σύστημα της Bosch. 

Με την ολοκλήρωση του πρώτου σκέλους, η Tiger 1200 θα μεταφερθεί αεροπορικώς στην Bangkok, όπου το χρονόμετρο θα σταματήσει πριν ξεκινήσει το επόμενο τμήμα της διαδρομής. Το δεύτερο σκέλος θα ξεκινήσει από την Bangkok με προορισμό την Kuala Lumpur, καθώς η προσπάθεια συνεχίζεται με στόχο το όριο των 19 ημερών, 8 ωρών και 25 λεπτών.