Βρετανία - Στόχος το 2040 να απαγορεύσει τις πωλήσεις νέων μοτοσυκλετών με θερμικό κινητήρα

Η αρχή αναμένεται να γίνει από το 2030 με τα μικρού κυβισμού δίκυκλα
motomagΗ.Β. – Στόχος το 2040 να απαγορεύσει τις πωλήσεις μοτοσυκλετών με θερμικό κινητήρα
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

14/5/2024

Σύμφωνα με πηγές της Downing Street, το Ηνωμένο Βασίλειο θα απαγορεύσει την πώληση βενζινοκίνητων μοτοσυκλετών κατηγορίας “L3” και πάνω από το 2040 και έπειτα, ενώ για τα μικρότερου κυβισμού δίκυκλα κατηγορίας “L1” το τέλος αναμένεται νωρίτερα, με πλάνο το 2030.

Αν και η Μεγάλη Βρετανία δεν αποτελεί πλέον μέλος της Ε.Ε., όπως βλέπουμε θέλει να ακολουθήσει την ίδια αυστηρή πολιτική, όσον αφορά τις εκπομπές ρύπων και την εγκατάλειψη του κινητήρα εσωτερικής καύσης. Βέβαια, οι Βρετανοί, κοιτάζουν λίγο πιο μακριά από τους υπόλοιπους ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι θέλουν από το 2035 και μετά να μην υπάρχουν νέα μοντέλα με κινητήρες εσωτερικής καύσης -αν και μέχρι στιγμής τα πράγματα είναι αρκετά θολά για τις μοτοσυκλέτες…

Όσον αφορά τώρα τη Βρετανία, η κυβέρνηση έχει θέσει ως πιο βραχυπρόθεσμο στόχο την απαγόρευση μοτοσυκλετών κατηγορίας L1, ήδη από το 2030. Εκεί ανήκουν όλα τα δίκυκλα, τα οποία έχουν λιγότερα από 50 κυβικά χωρητικότητα και δεν ξεπερνούν τα 50 χ.α.ω. τελικής ταχύτητας. Για την συγκεκριμένη κατηγορία, ο στόχος φαίνεται να είναι πιο ρεαλιστικός αν σκεφτεί κανείς ότι σχεδόν το 50% των μικρού κυβισμού δικύκλων ήταν ηλεκτρικά το 2023.

Η.Β. – Στόχος το 2040 να απαγορεύσει τις πωλήσεις μοτοσυκλετών με θερμικό κινητήρα

Τα πράγματα όμως είναι εντελώς διαφορετικά, όσον αφορά τις μεγαλύτερου κυβισμού μοτοσυκλέτες, όσες δηλαδή ανήκουν στην L3 κατηγορία. Πέρσι, μόλις το 3,5% του συνόλου που πουλήθηκε ήταν ηλεκτρικές. Η βρετανική κυβέρνηση θέλει να αλλάξει αυτή τη συνθήκη, επεκτείνοντας την επιδότηση των 500 λιρών για ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες που κοστίζουν μέχρι 10.000 λίρες Αγγλίας, μέχρι και τον Απρίλιο του 2025. Δεν είναι όμως μόνο το υψηλό κόστος των ηλεκτρικών που εμποδίζει πολλούς να κάνουν το βήμα. Αυτή τη στιγμή, το πενιχρό δίκτυο φόρτισης και η περιορισμένη αυτονομία των ηλεκτροκίνητων μοτοσυκλετών είναι δύο σκόπελοι, που χρειάζονται χρόνο και χρήμα για να επιλυθούν.

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει κάποια επίσημη επιβεβαίωση από την Downing Street, όσον αφορά την ακριβή ημερομηνία που το μέτρο της απαγόρευσης θα τεθεί σε εφαρμογή. Άσχετα με το πότε θα ανακοινωθεί, όμως, η βρετανική κυβέρνηση θα πρέπει να αναμένει αντιδράσει. Όπως είδαμε, ήδη η MAG αποχώρησε από την FEMA παρουσιάζοντας ως βασική αιτία την πολιτική της δεύτερης, όσον αφορά τον εξηλεκτρισμό των μοτοσυκλετών.

Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αντιμετωπίζουν αρκετά ζητήματα και δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες όλων των αναβατών. Η αυτονομία είναι αρκετά περιορισμένη, καθώς για να αυξηθεί θα πρέπει να συμπαρασύρει μαζί και το βάρος, τουλάχιστον με την τεχνολογία που έχουμε αυτή την στιγμή διαθέσιμη.

Μία ακόμα ανησυχία, όπως εκφράστηκε από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Ένωσης της Βιομηχανίας Μοτοσυκλετών (MCIA), Tony Campbell, είναι το γεγονός ότι στην περίπτωση που η Βρετανία δεν συμβαδίζει με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, ορισμένοι κατασκευαστές ίσως να φύγουν από την αγορά. Ο φόβος αυτός δεν είναι αβάσιμος, καθώς η Ε.Ε. δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει τη θέση της όσον αφορά τον εξηλεκτρισμό των μοτοσυκλετών, ενώ έχει ήδη αλλάξει δύο φορές το χρονικό πλάνο για την γενικότερη απαγόρευση (από το 2025 έχουμε φτάσει στο 2035). Ο Campbell τόνισε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να διευρύνει τους ορίζοντές της, όσον αφορά τα ανθρακικά ουδέτερα καύσιμα και να αφήσει την επιστήμη και την τεχνολογία να βρει την καλύτερη λύση. Όπως έχουμε πει και εμείς πολλές φορές στο MOTO, η ηλεκτροκίνηση είναι ένα βήμα προς το μέλλον, όμως δεν μπορεί, και δεν πρέπει, να βρει καθολική εφαρμογή, αντικαθιστώντας στο σύνολό τους τα ορυκτά καύσιμα.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.