CBR1000RR-R 2024 - Ίσως το τελευταίο "απόλυτο" Superbike της Honda

Το κυνήγι της ανθρακικής ουδετερότητας αλλάζει τα δεδομένα
Honda CBR1000RRR 2024
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/12/2022

Λίγο πριν οι προδιαγραφές ρύπων ωθήσουν ίσως ακόμα και τη Honda στην εγκατάλειψη της αναζήτησης συνεχώς δυνατότερων κινητήρων για τους αγώνες, ο ιαπωνικός τύπος επικαλείται πληροφορίες εκ των έσω, αναφέροντας πως το CBR1000RR-R του 2024 πιθανώς να είναι το τελευταίο "απόλυτο" Superbike του ιαπωνικού εργοστασίου πριν η ανθρακική ουδετερότητα ωθήσει το big-Η σε αλλαγή πολιτικής.

Υπεύθυνο για τη συγκεκριμένη αναφορά είναι το ιαπωνικό περιοδικό Best Car Web, που τη “ντύνει” με μια όμορφη CGI δημιουργία για την υποθετική εμφάνιση του CBR1000RR-R του 2024.

Οι πληροφορίες του Best Car Web αναφέρουν πως το ιαπωνικό Superbike με τα τέσσερα R, που αυτή τη στιγμή αποδίδει 218 PS (215 Hp) θα βελτιωθεί εκ βάθρων για το 2024, με κύριο στόχο την παροχή μιας δυνατότερης μοτοσυκλέτας που να μπορεί να πάρει επιτέλους τίτλο στα WSBK.

Το υπάρχων CBR1000RR-R έχει στο ενεργητικό του μόλις… τρία βάθρα τα τελευταία τρία χρόνια, με όλα να αφορούν μάλιστα την τρίτη και τελευταία θέση. Σε σύγκριση με τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Endurance, όπου έχει κερδίσει ακόμα και τον τίτλο, η αντίστοιχη απόδοση του CBR στα WSBK προκαλεί στεναχώρια, ειδικά για μια εταιρεία με το ένδοξο αγωνιστικό ιστορικό της Honda.

Μήπως όμως δεν φταίει μόνο η μοτοσυκλέτα για τους ελάχιστους βαθμούς που έχει δρέψει στα WSBK, αλλά υπάρχει και έλλειμμα αναβατών; Σίγουρα δεν βοήθησε η αποχώρηση του Alvaro Bautista από την ομάδα, με τη μετακίνηση αυτή να “ενοχλεί” ακόμα περισσότερο τη Honda, με την κατάκτηση του τίτλου από τον Ισπανό στη σέλα της Ducati το 2022.

CBR 1000 RRR-R

Παρόλα αυτά, οι Ιάπωνες συνεχίζουν χωρίς πρωτοκλασάτες μεταγραφές για το 2023, όμως όπως είδαμε και στα πρώτα δοκιμαστικά των WSBK 2023 στη Jerez, το επόμενο CBR θα έχει αρκετές αλλαγές, τόσο σε κινητήρα όσο και σε πλαίσιο και αεροδυναμική, με στόχο να γίνει πιο αποτελεσματικό και να φέρει επιτέλους τα αποτελέσματα που θέλει η Honda.

Είπαμε πως κύριος στόχος είναι η νίκη στα WSBK, όμως ένας δευτερεύων λόγος που ίσως δούμε το υπέρτατο, πιο δυνατό αλλά και... τελευταίο (!) CBR της ιστορία, είναι οι πιο αυστηρές προδιαγραφές ρύπων και εξοπλισμού Euro 5+ / OBD2-2 που είναι να εφαρμοστούν στις μοτοσυκλέτες στην Ε.Ε. αλλά και στην Ιαπωνία το 2024-2026.

Με τη νέα πολιτική της Honda για την ανθρακική ουδετερότητα της εταιρείας, και την “πράσινη” επιθυμία της για ηλεκτρικά και πιο καθαρά δίκυκλα, οι άνθρωποι της ιαπωνικής εταιρείας αναφέρουν πως η μελλοντική εξέλιξη των κινητήρων εσωτερικής καύσης δεν θα γίνεται με την άνευ περιορισμών νοοτροπία στο κυνήγι της μέγιστης απόδοσης, καθώς αυτή συνδυάζεται με υψηλές εκπομπές CO2! Κάπως έτσι, η Honda θέλει να σπρώξει το CBR στον μέγιστο βαθμό, πριν την μεγάλη αυτή αλλαγή πολιτικής που θα εμπεριέχει διαφορετικούς στόχους για τη μελλοντική πορεία της εταιρείας. Ακόμα κι αν η Honda συνεχίσει να παράγει και να εξελίσσει το CBR, αυτό θα είναι μόνο για χρήση πίστας, και δεν θα βγάζει αριθμό κυκλοφορίας, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να παρακάμψει τις προδιαγραφές.

CBR

Η κίνηση της Honda έρχεται στον απόηχο της αποχώρησης της Suzuki από όλες τις αγωνιστικές διοργανώσεις Παγκοσμίου επιπέδου, και στις πληροφορίες πως και η Yamaha θα σταματήσει την εξέλιξη του R1 -τουλάχιστον για τον δρόμο- μετά το 2024. Ούτε όμως και η Kawasaki δείχνει πρόθυμη να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό, αφήνοντας έτσι τις BMW & Ducati να παράγουν Superbikes που συνεχώς κερδίζουν ίππους, με τις δηλώσεις των δυο Ευρωπαίων κατασκευαστών να αναφέρουν πως όσο παράγουν Superbikes, εκείνα θα συνεχίσουν να μπορούν να κυκλοφορήσουν και στον δρόμο.

Κι αν αναρωτιέστε "μα θα σταματήσουν τη συμμετοχή του στη μεγάλη κατηγορία WSBK" οι Ιάπωνες κατασκευαστές, καθώς αν δεν βγάζει πινακίδα κυκλοφορίας ένα μοντέλο, δεν μπορεί να αγωνιστεί στο Πρωτάθλημα, οι κανονισμοί υπάρχουν για να εξυπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς. Αν αυτοί οι σκοποί (στην περίπτωση μας οι πωλήσεις) δεν εξυπηρετούνται, τότε οι κανονισμοί αλλάζουν. Εύκολα, όπως άλλαξε φέτος το όριο τιμής των μοτοσυκλετών του WSBK, ώστε να μπορεί να συνεχίσει να αγωνίζεται η Ducati με το εξωτικό Panigale V4 R.

Τέλος, στη νέα εποχή, η Dorna δουλεύει πάνω σε μια καινούργια κατηγορία που θα έχει πιο "ανθρώπινες" και πιο προσιτές μοτοσυκλέτες, όπως το επερχόμενο RC 990 της KTM, το Panigale V2 της Ducati, το επίσης επερχόμενο Yamaha R9, κ.α.. Μοτοσυκλέτες που θα δώσουν νέα ώθηση στο ασθματικό πλέον Πρωτάθλημα που θέλει νέο αίμα, θεατές, νέους κανονισμούς και μια πιο στενή και ρεαλιστική σχέση με τα Superbikes παραγωγής όπως παλιά, πριν περάσουμε στην απόλυτη υπέρ-εξιδείκευση και στα αστρονομικά κόστη, με μοτοσυκλέτες που ελάχιστοι μπορούν να αποκτήσουν -και να αισθανθούν μαζί τους κάποια οικειότητα.

SK Motorium

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες