CFMOTO Moto3 Qatar: Ντεμπούτο στο κορυφαίο παγκόσμιο πρωτάθλημα

Πήρε τους πρώτους βαθμούς

Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/3/2022

Η CFMOTO έκανε στην πίστα του Qatar το ντεμπούτο της στην Moto3, παίρνοντας ταυτόχρονα τους πρώτους έξι βαθμούς της στο κορυφαίο παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας. Στο δελτίο τύπου της ελληνικής αντιπροσωπείας που ακολουθεί θα βρείτε όλες τις λεπτομέρειες από αυτή τη νέα αρχή της εργοστασιακής ομάδας της CFMOTO:

Δελτίο Τύπου

2022 Moto3 is Go! CFMOTO race to top ten at thrilling Qatar Grand Prix

Ένα ολοκαίνουριο ξεκίνημα για την CFMOTO με την συμμετοχή της στο MotoGP. Η αγωνιστική ομάδα CFMOTO RACING PRUESTELGP έκανε ένα επιτυχημένο ντεμπούτο του που συνοδεύτηκε και με τους πρώτους 6 βαθμούς για την σεζόν.

To Παγκόσμιo Πρωτάθλημα MotoGP 2022 άρχισε με τους πρώτους 21 γύρους να πραγματοποιούνται στο Grand Prix του Κατάρ, που ήταν και η παρθενική εμφάνιση της CFMOTO στο Moto3.

Ο απολογισμός του αγώνα στο Lusail International Circuit:

- Το ντεμπούτο της CFMOTO Racing PrustelGP στο MotoGP συνδυάστηκε με αξιόλογα αποτελέσματα.

- Η ομάδα κατέκτησε τη 10η θέση στο Κατάρ, ενώ και οι δύο οδηγοί κατάφεραν να προκριθούν στην πρώτη 13άδα

- Ο Artigas κέρδισε 6 βαθμούς, ενώ ο Tatay ήταν άτυχος αφού χτυπήθηκε από άλλον αναβάτη στον 1ο γύρο

Η έντονη ηλιοφάνεια, ο άνεμος και η σκόνη στο Lusail International Circuit ήταν χαρακτηριστικές για τον πρώτο αγώνα του MotoGP. Το Κατάρ είναι παραδοσιακά ο πρώτος αγώνας του παγκόσμιου πρωταθλήματος από το 2008 και με αυτόν ξεκίνησε και η φετινή σεζόν που αναμένεται να είναι η μεγαλύτερη από κάθε άλλη χρονιά. Η ίδια η πίστα είναι σε μεγάλο βαθμό επίπεδη με φαρδιά τμήματα, δεκαέξι στροφές (εκ των οποίων οι δέκα δεξιές) και μια μεγάλη κύρια ευθεία. Οι συνθήκες αέρα σημαίνουν ότι η σκόνη από το γύρω τμήμα της ερήμου μπορεί συχνά να κάνουν την άσφαλτο να γλιστράει, αν και συνήθως ο αγώνας είναι συνήθως «κλειστός» και συναρπαστικός.

Το πρόγραμμα των αγώνων στο Καταρ ξεκίνησε ελαφρώς νωρίτερα φέτος σε σύγκριση με προηγούμενες χρονιές, ώστε και οι τρεις κατηγορίες (Moto3, Moto2 και MotoGP) να επωφεληθούν από το θερμότερο απογευματινό κλίμα, προτού το εντυπωσιακό σύστημα προβολέων κάνει την νύχτα μέρα.

Η CFMOTO Racing PruestelGP παρουσίασε τα χρώματα της για πρώτη φορά και οι δύο γρήγοροι Ισπανοί αστέρες, ο Carlos Tatay και ο Xavi Artigas, διασφάλισαν ότι οι μοτοσυκλέτες της νέας ομάδας έκαναν αισθητή την παρουσία τους τη διάρκεια των Ελεύθερων Προπονήσεων και των Προκριματικών. Ο Tatay ήταν 11ος το Σάββατο και κατέλαβε μια θέση στην τέταρτη σειρά του grid ενώ ο Artigas ήταν ακριβώς από πίσω στην 13η.

Όταν τα κόκκινα φώτα έσβησαν και ξεκίνησαν οι 18 γύροι του μανιασμένου ανταγωνισμού, ήταν ο Tatay που μπήκε στο γκρουπ των πρώτων. Η συνέχεια για το #99 ήταν καταστροφική, καθώς έπεσε και χτύπησε μετά από ένα σπρώξιμο από τον Sergio Garcia. Ο Garciaα τιμωρήθηκε για το περιστατικό και ο Tatay μπόρεσε να ξαναρχίσει, αλλά αναγκάστηκε να πάει στο pitlane. Ο Artigas πίεζε για μια θέση στην δεκάδα, και τελικά τα κατάφερε!

Ο δεύτερος αγώνας εμφανίζει μια καινούρια και ιδιαίτερη πρόκληση. Τα Moto3 θα αγωνιστούν για πρώτη φορά στο ολοκαίνουργιο Pertamina Mandalika Circuit στις 20 Μαρτίου. Στον πρώτο αγώνα στην Ινδονησία για αυτόν τον αιώνα οι οδηγοί και οι ομάδες είναι αναγκασμένες να μάθουν γρήγορα την πίστα και τα μυστικά της. Αναμένεται να ζήσουμε έντονες στιγμές με μεγάλες ταχύτητες και δυνατές συγκινήσεις!

Xavi Artigas: «Είμαι πολύ χαρούμενος με όλο το Σαββατοκύριακο γιατί δέθηκα με τη μοτοσυκλέτα και εντόπισα πού πρέπει να βελτιωθούμε. Θα είμαστε έτοιμοι για τον επόμενο αγώνα χρησιμοποιώντας αυτά που μάθαμε και θέλω να ευχαριστήσω πολύ την ομάδα για όλη τη σκληρή δουλειά της. Αυτή είναι μόνο η αρχή.”

Carlos Tatay: «Συνολικά, πρέπει να είμαι χαρούμενος γιατί είχαμε μια δυνατή προετοιμασία, δουλέψαμε καλά και ο ρυθμός μου εδώ στο Κατάρ ήταν αρκετά. Αλλά είμαι απογοητευμένος με τον αγώνα γιατί όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο που δεν είναι δικό σου λάθος, τότε δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Πρέπει να παραμείνουμε συγκεντρωμένοι, να συνεχίσουμε να πιέζουμε και να πάμε καλύτερα στην Ινδονησία. Θα διατηρήσουμε τη στρατηγική μας. Αυτός είναι μόνο ο πρώτος αγώνας και έχουμε ακόμα είκοσι μπροστά μας».

Αποτελέσματα

1. Andrea Migno, ITA, Honda 37:59.522

2. Sergio Garcia, ESP, GASGAS +0.037

3. Kaito Toba, JPN, KTM +0.573

4. Deniz Öncü, TUR, KTM +0.594

5. John McPhee, GBR, Husqvarna +1.064

10. Xavier Artigas, ESP, CFMOTO +6.055

DNF. Carlos Tatay, ESP, CFMOTO

Μια καλή αρχή είναι το ήμισυ της επιτυχίας. Το πρώτο βήμα της CFMOTO στο MOTO GP έγινε επιτέλους. Συγχαρητήρια στον Xavier Artigas που κατέκτησε την 10η θέση και έφερε 6 βαθμούς στην ομάδα, ενώ εκτιμούμε επίσης την προσπάθεια που κατέβαλε ο Carlos Tatay και την επίπονη προετοιμασία του για τον αγώνα. Ανυπομονούμε για καλύτερες επιδόσεις από τους αναβάτες μας στην Ινδονησία στις 20 Μαρτίου.

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!