CFMOTO - Νέα πατέντα για ρυθμιζόμενο τιμόνι και μαρσπιέ
Σύστημα που μεταβάλλει το ύψος του τιμονιού και των μαρσπιέ εξελίσσουν οι Κινέζοι
Από τον
Παύλο Καρατζά
10/7/2025
Η CFMoto κατέθεσε διπλώματα ευρεσιτεχνίας που δείχνουν το τιμόνι και τα μαρσπιέ να μπορούν ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν με το πάτημα ενός κουμπιού. Μάλιστα δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε κάτι τέτοιο, καθώς η Damon Motors έχει κάνει κάτι αντίστοιχο.
Η ιδέα μπορεί να φαίνεται αρκετά περίπλοκή, όμως στην περίπτωση της CFMoto τα πράγματα είναι διαφορετικά, καθώς η εφαρμογή είναι σχετικά απλή. Ο σχεδιασμός φαίνεται ότι χρησιμοποιεί ένα ανεστραμμένο πιρούνι και τιμονόπλακα, κάτι που σημαίνει ότι θα μπορούσε να τοποθετηθεί και εκ των υστέρων σε υπάρχοντα μοντέλα.
Στην ουσία ένα βραχίονας συνδέεται με την τιμονόπλακα και όταν ο αναβάτης το θελήσει, μπορεί ηλεκτρονικά – με το πάτημα ενός κουμπιού δηλαδή – να μετατοπίσει τα clip on προς τα κάτω ή προς τα πάνω, αναλόγως τον τρόπο οδήγησης που θέλει να ακολουθήσει ή το περιβάλλον που βρίσκεται η μοτοσυκλέτα κάθε φορά. Η εργονομία του κάτω μέρους του σώματος μπορεί να ρυθμιστεί αναλόγως, χάρη στα μαρσπιέ που περιστρέφονται κατά 180 μοίρες, μετακινώντας τα πάνω-κάτω και μπρος-πίσω, ξανά με το πάτημα ενός κουμπιού.
Οι παραπάνω ρυθμίσεις είναι εξαιρετικά σημαντικές, καθώς μπορούν να φέρουν την μοτοσυκλέτα στα “μέτρα” οποιουδήποτε αναβάτη. Σκεφτείτε ότι έχετε μία naked μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιείτε καθημερινά για τις μετακινήσεις σας, στην περίπτωση αυτή τα μαρσπιέ μπορούν να μείνουν σε χαμηλή θέση και το τιμόνι σε υψηλή θέση, εστιάζοντας στην άνεσή σας. Την Κυριακή όμως, έχει καλό καιρό και έχετε φορέσει ένα καλό ζευγάρι ελαστικών και θέλετε να κάνετε ένα track day, τότε ρυθμίζετε το τιμόνι στην χαμηλή θέση και τα μαρσπιέ στην ψηλή και η μοτοσυκλέτα σας είναι “ετοιμοπόλεμη” με το πάτημα ενός κουμπιού, σαν να ρυθμίζετε το ύψος της ζελατίνας στο σκούτερ σας.
Τώρα μένει να δούμε αν η συγκεκριμένη τεχνολογία θα προχωρήσει στάδια και θα εφαρμοστεί από την CFMoto στο μέλλον ή είναι από τις πατέντες που έμειναν μόνο στα χαρτιά και ξεχάστηκαν με το πέρας του χρόνου.
Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει
Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2026
Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.
Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.
Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.
Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.
"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.
Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά
Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.
Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη.
Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.
Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.
