CFMOTO - Πατέντα για ζώνες ασφαλείας σε μοτοσυκλέτα

Ιδέα που θα μπορεί να συνεργαστεί με το σύστημα αυτόματης πέδησης του Active Cruise Control
motomag CFMOTO – Πατέντα για ζώνες ασφαλείας σε μοτοσυκλέτα
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

9/7/2024

Με ένα νέο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας η CFMOTO θέλει να φέρει τις ζώνες ασφαλείας μοτοσυκλετών στο προσκήνιο, στοχεύοντας σε ένα ασφαλέστερο μοτοσυκλετιστικό περιβάλλον.

Γενικότερα οι ζώνες ασφαλείας δεν είναι και ιδιαίτερα συμβατές με τις μοτοσυκλέτες και αυτό είναι λογικό. Κανείς δεν θέλει να μείνει πάνω σε μία μοτοσυκλέτα κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος ενώ έχουμε δει πως τις περισσότερες φορές όταν συμβεί ένα τέτοιο ατυχές περιστατικό η πρώτη προσπάθεια που κάνεις είναι να “διώξεις” την μοτοσυκλέτα από κοντά σου ώστε να αποφύγεις κάποιο σοβαρότερο τραυματισμό.

CFMOTO – Πατέντα για ζώνες ασφαλείας σε μοτοσυκλέτα

Τελευταία φορά που είδαμε ένα δίτροχο να έχει ζώνες ασφαλείας και να πωλείται σε ευρεία παραγωγή ήταν το σκούτερ της BMW με ονομασία C1. Το συγκεκριμένο μοντέλο της βαυαρικής εταιρίας, της προηγούμενης δεκαετίας είχε έναν κλωβό ασφαλείας που προστάτευε τον αναβάτη σε περίπτωση σύγκρουσης. Ο αναβάτης δενόταν με ζώνη ασφαλείας τεσσάρων σημείων σαν να ήταν σε μπάκετ κάθισμα, ενώ σε περίπτωση ατυχήματος έπρεπε να έχει την ψυχραιμία να κρατήσει μέσα στον κλωβό χέρια και πόδια για να μην τα πιαστούν μεταξύ scooter και σταθερού σημείου και τραυματιστούν. Όπως γνωρίζετε, εμπορικά το C1 δεν πήγε καλά και έτσι το κεφάλαιο αυτό έκλεισε άδοξα για την γερμανική εταιρεία.

Τώρα η CFMOTO με ένα νέο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις ζώνες ασφαλείας για τους μοτοσυκλετιστές. Η πατέντα της κινεζικής εταιρείας έχει διάφορες παραλλαγές ανάλογα με τις περιστάσεις με τον κυριότερο στόχο αυτής να είναι η προστασία του αναβάτη κατά τη διάρκεια μιας μετωπικής σύγκρουσης, καθώς το σύστημα θα απορροφά μέρος της ενέργειας της σύγκρουσης, συγκρατώντας τον αναβάτη στη σέλα ώστε αυτός να μην εκτιναχθεί από πάνω της. Ταυτόχρονα το σύστημα θα επιτρέπει στον αναβάτη να “φεύγει” από την μοτοσυκλέτα όταν αυτή πέσει ή ασκηθεί σε αυτή πλευρική δύναμη κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος.

CFMOTO – Πατέντα για ζώνες ασφαλείας σε μοτοσυκλέτα

Οι περισσότεροι θα πουν πως η συγκεκριμένη πατέντα δύσκολα θα βρει εφαρμογή και πως θα μείνει στα χαρτιά ωστόσο η CFMOTO έχει αντίθετη άποψη. Στην πρώτη παραλλαγή της ιδέας η οποία απεικονίζεται στο Grand Tourer μοντέλο της CFMOTO 1250 TR-G βλέπουμε ένα ζεύγος άκαμπτων ράβδων, μία σε κάθε πλευρά του αναβάτη που καλύπτουν το κενό μεταξύ του ρεζερβουάρ και της σέλας του αναβάτη.

Οι μπάρες αρθρώνονται στο ρεζερβουάρ καυσίμου και χρησιμοποιούν έναν απλό μηχανισμό για να ασφαλίζουν στη θέση τους με ένα ελατήριο το οποίο εισέρχεται σε ένα ρουλεμάν το οποίο με τη σειρά του πέφτει σε μια σχισμή όταν οι πλευρικές μπάρες βρίσκονται είτε στην "ανοικτή" είτε στην "κλειστή" θέση. Αυτές οι μπάρες σε περίπτωση σύγκρουσης η απότομου φρεναρίσματος σύμφωνα με τη CFMOTO θα κρατήσουν τον αναβάτη στη θέση του ενώ αν ασκηθεί κάποια πίεση πλευρικά οι μπάρες αυτές θα ανοίξουν ώστε ο αναβάτης να φύγει από την μοτοσυκλέτα.

CFMOTO – Πατέντα για ζώνες ασφαλείας σε μοτοσυκλέτα

Η δεύτερη εκδοχή της πατέντας χρησιμοποιεί επίσης πλευρικές μπάρες, αλλά αυτή τη φορά αυτές “κουμπώνουν” πίσω από τον αναβάτη και μπροστά αντί να είναι στερεωμένες στο ρεζερβουάρ. Ταυτόχρονα υπάρχει ένα σύνδεσμος στο μέσο των μπαρών ο οποίος επιτρέπει το άνοιγμά τους για να ανεβαίνει και να κατεβαίνει ο αναβάτης από τη μοτοσυκλέτα.

Η CFMOTO όμως έχει και μία τρίτη παραλλαγή της συγκεκριμένης πατέντας. Σε αυτή βλέπουμε μία ζώνη ασφαλείας από ύφασμα με το πίσω μέρος της να είναι τοποθετημένο στο τέλος της σέλας του αναβάτη. Και σε αυτή την πατέντα χρησιμοποιείται ένας μηχανισμός ελατηρίου ο οποίος κρατά τη ζώνη στη θέση της κατά τη διάρκεια συγκρούσεων κάτι που σημαίνει πως ο αναβάτης δεν θα φύγει επάνω από την μοτοσυκλέτα. Φυσικά ο αναβάτης θα μπορεί με μία κίνηση να ξεκουμπώσει τη ζώνη ασφαλείας ώστε να κατέβει ή να ανέβει στη μοτοσυκλέτα όποτε χρειαστεί.

CFMOTO – Πατέντα για ζώνες ασφαλείας σε μοτοσυκλέτα

Όλες αυτές οι πατέντες της CFMOTO θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε συνεργασία με τα νέα ηλεκτρονικά συστήματα αυτόματης πέδησης ή ραντάρ ώστε σε κάποια μετωπική σύγκρουση με λίγα χιλιόμετρα το συγκεκριμένο σύστημα θα μπορεί να απορροφήσει τις δυνάμεις σύγκρουσης χωρίς ο αναβάτης να εκτιναχθεί από τη σέλα της μοτοσυκλέτας.

Θυμίζουμε πως και η Honda δουλεύει σε αντίστοιχο δρόμο της συγκράτησης του αναβάτη πάνω στο όχημα σε μετωπικές συγκρούσες έως 40 χλμ/ώρα, με τη λύση των Ιαπώνων να περιλαμβάνουν αερόσακο τιμονιού που θα φουσκώνει μην επιτρέποντας στον αναβάτη να "πετάξει" πάνω από το scooter / τη μοτοσυκλέτα, αλλά και αερόσακο που θα τυλίγει τον αναβάτη και κατόπιν θα αποκολλάται από το δίκυκλο, προστατεύοντας τον αναβάτη κατά την... πτήση του.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.