Continental: Νέο ελαστικό sport-touring με έμφαση στο sport
Περισσότερο κράτημα στη βροχή και σπορ συμπεριφορά στους στεγνούς δρόμους
Από τον
Μπάμπη Μέντη
16/12/2021
Η sport-touring κατηγορία ελαστικών είναι πλέον η πιο δύσκολη για τους κατασκευαστές, καθώς απευθύνονται σε ένα τεράστιο φάσμα μοτοσυκλετών και μοτοσυκλετιστών. Αυτό σημαίνει πως οι συνθήκες που θα αντιμετωπίσουν, αλλά και οι απαιτήσεις που έχουν οι αναβάτες που θα τα επιλέξουν είναι αντιφατικές μεταξύ τους. Ειδικά τα τελευταία χρόνια όπου η sport-touring κατηγορία έχει φύγει πολύ μακριά από τις βαριές πολυκύλινδρες μοτοσυκλέτες για οδήγηση στις εθνικές οδούς και έχει εμπλουτιστεί με πολύ πιο sport μοντέλα που βασίζονται σε streetfighter ή ακόμα και σε superbike, οι απαιτήσεις για υψηλή απόδοση στις στροφές από ένα sport-touring ελαστικό είναι απαραίτητες.
Ως αποτέλεσμα τα σύγχρονα sport-touring ελαστικά είναι πολύ πιο sport σε συνολική απόδοση απ’ ότι ήταν τα καθαρόαιμα supersport ελαστικά μια δεκαετία πριν.
Ένα πολύ καλό παράδειγμα για το που έχουν φτάσει τα σύγχρονα sport-touring ελαστικά είναι το νέο ContiRoadAttack 4 της Continetal.
Χάρη στη νέα σύνθεση της γόμας και τη νέα χάραξη, τα ContiRoadAttack 4 διαπρέπουν σε συνθήκες βροχής και κρύου, την ίδια στιγμή που ο αναβάτης μπορεί να απολαύσει τη μοτοσυκλέτα του στο όριο όταν συναντήσει ένα στροφιλίκι.
Σύμφωνα με τη γερμανική εταιρεία, τα ContiRoadAttack 4 έχουν εμπρός γόμα από 100% πυρίτιο που προσφέρει άμεσο κράτημα στη βροχή και γενικά σε συνθήκες χαμηλής πρόσφυσης, ενώ η ίδια η γόμα παραμένει αφράτη και μαλακή στις χαμηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος.
Ιδιαίτερη προσοχή έχουν δώσει στο σχήμα της κορόνας, ώστε να μην δημιουργεί τάσεις να σηκωθεί η μοτοσυκλέτα όταν φρενάρει δυνατά υπό κλίση.
Το πίσω ελαστικό έχει διαφορετική σύνθεση γόμας, με την χάραξη να μην φτάνει έως τις άκρες, δημιουργώντας έτσι μια “slick” περιοχή μετά τις 40⁰ στην οποία πατάει η μοτοσυκλέτα όταν πλαγιάζει οριακά. Αυτό φυσικά αυξάνει την επιφάνεια του ελαστικού που πατά πάνω στην άσφαλτο και ταυτόχρονα μειώνει τις ταλαντώσεις και την ασάφεια όταν ανοίγεις το γκάζι πλαγιασμένος.
Τα νέα ContiRoadAttack 4 προσφέρονται μόνο σε διαστάσεις των 17”, με μία επιλογή για το εμπρός (120/70-17) και τέσσερεις επιλογές για το πίσω (160/60-17, 180/55-17, 190/50-17, 190/55-17) που καλύπτουν κυρίως τις naked, streetfighter και sport-touring μοτοσυκλέτες από τα 600 έως και τα 1400 κυβικά.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.