Corfu Sand: Η τάξη του 85 - Tο Reunion!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/5/2015

του Τάσου Βενετσανόπουλου

 

Το ξενοδοχείο περιποιημένο, καθαρό, αλλά με την αισθητική της δεκαετίας του '80. Στο σαλόνι είχαν ήδη μαζευτεί οι πρώτοι. Όσο κανονίζαμε τα δωμάτια στη ρεσεψιόν ακούγαμε τις συζητήσεις. Αν ο καιρός θα παρέμενε καλός, αν η διαδρομή θα ήταν δύσκολη, αφού μερικοί δεν είχαν ξαναοδηγήσει σε αμμόλοφους. Καθώς κάνουμε να πάμε προς τον ανελκυστήρα μας πλησιάζει με ένα πλατύ χαμόγελο ένας ηλικιωμένος ντυμένος στα γαλάζια. Εγκώ είμαι παπαστρούμφ”, μας συστήνεται σε σπαστά Ελληνικά. Ήταν ο Reiner Verherstraten, 72 ετών, ο μεγαλύτερος της παρέας.

 

Ο Χρήστος Τασούλης μαζί με τον παπαστρούμφ (κατά δήλωσή του) Reiner Verherstraten, ο οποίος ήταν ο γηρεότερος των συμμετεχόντων, 72 ετών

 

 

Πλησίαζε επικίνδυνα το τριήμερο της Πρωτομαγιάς, η ιδανική εποχή για μοτοσυκλέτα άρα έπρεπε να κανονίσω κάποια εκδρομή. Μόλις άκουσα από τον Χρήστο Τασούλη ότι οργανώνανε μια εντουροσυνάντηση στην Κέρκυρα, είπα εκεί πρέπει να πάω.

Τον Φεβρουάριο του '85 η ΕΛΠΟΠ είχε οργανώσει στην Κέρκυρα το International Enduro Corfu Sand '85. Η ιδέα για αυτόν τον αγώνα ήταν του Βασίλη Σέρβου προέδρου της ΕΛΜΟΠ, ο οποίος βρήκε τον Reiner Verherstraten, ο οποίος ερχόταν τα καλοκαίρια στην Ελλάδα από το 1977. Ο γιός του, ο Fredy τότε έτρεχε σε αγώνες στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, αλλά και στην Ελλάδα. Ο αγώνας αυτός είχε γίνει στην παραλία του Ίσσου και στους γύρω αμμόλοφους με χορηγό την Metzeler. Είχαν συμμετάσχει στις κατηγορίες πάνω από 250, 201-250 και 125-200 συνολικά 109 αναβάτες από την Ελλάδα και το Βέλγιο, ενώ την γενική κέρδισε ο Βέλγος Marc Dammen με Honda CR 490.

Ο Marc που συνέχισε να έρχεται στην Ελλάδα είχε την ιδέα να οργανώσουν ένα reunion. Μαζί με τους Χρήστο Τασούλη και Γιώργο Κουτά αποτέλεσαν την οργανωτική επιτροπή. Ειδοποίησαν όσους μπόρεσαν να βρουν, οργάνωσαν τη διαμονή στο νησί, έφεραν και εννέα μηχανάκια και αναβίωσαν το '85.

Φτάσαμε την Παρασκευή 1η Μάη και μείναμε στο ίδιο ξενοδοχείο όπου είχαν μείνει το '85. Το βράδυ η οργανωτική επιτροπή είχε καλέσει όλους όσους είχαν έρθει στο Ταβερνάκι της Μαρίνας στο παλιό λιμάνι για να φάμε και να πιούμε και να ξαναθυμηθούμε (όσοι είχαν τρέξει) τα παλιά. Φαί του σκασμού, καθώς ταιριάζει σε εντουράδες, κρασί γέλια και φωνές ήταν αναμενόμενα. Όμως η επιτροπή είχε και εκπλήξεις: καπέλα και κονκάρδες για το μπουφάν με το σήμα του αγώνα για όλους.

Αλλά η επιτροπή ήταν αυστηρή. Δεν επέτρεψε να ξενυχτήσουμε κουτσοπίνοντας γιατί την επομένη ήταν ο “αγώνας” στους αμμόλοφους του Ίσσου, περίπου 30 χλμ. από το ξενοδοχείο.

Την επομένη το πρωί περίμενε έξω από το ξενοδοχείο πούλμαν για όσους είχαν έρθει από το Βέλγιο. Οι υπόλοιποι πήραμε τα μηχανάκια μας ή τα αυτοκίνητα, καθώς αρκετοί είχαν έρθει με τις οικογένειές τους. Η διαδρομή μέχρι τον Ίσσο θα μπορούσε να ήταν εξαιρετική αν δεν περνούσε μέσα από άναρχα οικοδομημένες τουριστικές περιοχές.

Η παραλία λόγω εποχής ήταν άδεια και η συγκέντρωση ήταν σε ένα πλάτωμα πίσω από τους αμμόλοφους. Οι οδηγοί προσπαθούσαν με κάποια δυσκολία, λόγω κοιλιάς, να ξαναφορέσουν τις φόρμες τους και τα μηχανάκια ετοιμάζονταν. Ο Χρήστος είχε αναλάβει τον ρόλο του “οδηγού”. Πηγαίνοντας να καβαλήσει τον ακούω να λέει: “θα τους πάω μια βόλτα ανάμεσα στους αμμόλοφους που είναι πιο εύκολα γιατί είναι γερόντια και φοβάμαι να μην μου πέσει κανείς”..... Αφού ρίξανε τις γκαζιές και ξεχαρμανιάσανε άρχισε να μυρίζει κοψίδι. Η οργανωτική επιτροπή είχε φροντίσει να υπάρχει BBQ στην παραλία. Εν τω μεταξύ είχε έρθει και ο Θανάσης Σμήρης με δύο παραπέντε με κινητήρες και έκοβε βόλτες λίγα μέτρα πάνω από τα κεφάλια μας.

Το απόγευμα υπήρχε ελεύθερο πρόγραμμα για βόλτες, αλλά το βράδυ έπρεπε να συγκεντρωθούμε στο Cafe Ακταίον όπου είχαν στήσει οθόνη και έκαναν προβολή slides από τον αγώνα του '85 και η επιτροπή είχε πάλι δώρα για όλους: μπλουζάκια και πετσέτες με τυπωμένη την αφίσα του αγώνα.

Το πρόγραμμα της Κυριακής προέβλεπε το πρωί επίδειξη trial ποδηλάτου στην κεντρική πλατεία και στην συνέχεια παρακολούθηση του MotoGP στο μαγαζί του Γιώργου Κουτά.

Εγώ αυτά τα “έχασα” γιατί υπήρχε σοβαρός λόγος: Είχα έρθει με άλλες τρεις μηχανές από την Λάρισα και είχαμε προγραμματίσει για το μεσημέρι κοψίδια στο Μέτσοβο. Ο ένας από τους τρείς ήταν ο Παναγιώτης Καράμπελας, ο οποίος καθώς ήταν ο πρώτος πρόεδρος της ΛΕΜΟΤ δεν επιτρέπει να του αλλάξεις το πρόγραμμα!

Τη Δευτέρα μερικοί Βέλγοι πήγαν με μηχανάκια στο Μετέωρα για λίγο εντούρο, αλλά από τη χαρά τους δεν πρόσεχαν αν έβλεπαν αυτοί που ακολουθούσαν που στρίβανε και χάθηκαν. Λένε στην περιοχή πως τα βραδιά αν προσέξεις ακούς κινητήρες μέσα στο δάσος.

 

O χώρος συγκέντρωσης ήταν σε αυτό το πλάτωμα πίσω από τους αμμόλοφους. Αριστερά διακρίνεται το βανάκι του Marc, ο οποίος ήρθε οδικώς από το Βέλγιο μεταφέροντας δύο μοτοσυκλέτες

 

O Γιώργος Κουτάς (αριστερά) με τον Χρήστο Τασούλη, τα δύο από τα τρία μέλη της οργανωτικής επιτροπής, υποδέχονται τους “καλεσμένους” στην είσοδο της ταβέρνας “Το ταβερνάκι της Μαρίνας” στο παλιό λιμάνι όπου μας είχαν δωρεάν δείπνο.

 

Γιώργος Κουτάς, Marc Dammen και Χρήστος Τασούλης (από αρ. προς δεξιά), Η οργανωτική επιτροπή σε πλήρη σύνθεση φορώντας τα καπέλα με το λογότυπο του αγώνα τα οποία προσέφεραν δωρεάν σε όλους τους παρευρισκόμενους

 

Μια αναμνηστική φωτό πριν από την μεγάλη εξόρμηση. Από αριστερα: Κώστας Δρυς, Marc Dammen, Στέλιος Παπάς, Γιώργος Κουτάς, Βασίλης Μικές, Χρήστος Τασούλης και Βαγγέλης Κουκουτσάκης. Λίγο πριν ξεκινήσουν ακούστηκε να λέει χαμηλόφωνα ο Χρήστος: “θα τους πάω μια βόλτα ανάμεσα στους αμμόλοφους που είναι πιο εύκολα γιατί είναι και κάποιας ηλικίας και δεν θέλω να μας πέσει κανείς” !!!

 

O Θάνος Μιχαλόπουλος, καθιστός στο τρέιλερ, συγκεντρώνεται πριν από την εκκίνηση…

 

Το βράδυ μετά τον “αγώνα” μαζευτήκαμε στο Cafe Ακταίον, όπου είχε στηθεί οθώνη και έγινε προβολή slides από τον αγώνα του ’85. Στη φωτό είναι ο νικητής Marc Dammen πάνω σε Honda CR 490. Οι θεατές είχαν κυριολεκτικά κατακλύσει τη διαδρομή.

 

Από αριστερά: Πάνος Καράμπελας πρώτος πρόεδρος της ΛΕΜΟΤ, Χρήστος Τασούλης και ο Στέλιος Χριστοδούλου που μελετάει τις συμμετοχές.

Ετικέτες

ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.