Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Κωνσταντίνος Μητσάκης: Η άποψή του για την Harley-Davidson Pan America 1250 SP

Από το ταξίδι Pan America Beyond the Map - 7.500 χλμ. με συνεπιβάτη έκανε ο Μητσάκης με την αμερικάνικη adventure
Pan America Beyond the Map 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/9/2025

Σε αυτό το ταξίδι του ο Κωνσταντίνος Μητσάκης κινήθηκε αυστηρά στην Ευρώπη, στη σέλα της Harley-Davidson Pan America 1250 SP και έχει να πει και για αυτή δυο λόγια, έπειτα από 7.500 χλμ.

Ας δούμε τι λέει ο Μητσάκης για την αμερικάνικη adventure έχοντας πλέον αποκτήσει μια πολύ καλή εικόνα για τις δυνατότητές της ειδικά στο ταξίδι:

"Μετά από 7.500 χλμ. στην σέλα της HD Pan America 1250 SP, ήρθε η ώρα να καταθέσω τις εντυπώσεις μου από την πρώτη mega on–off πρόταση της Harley-Davidson. H Pan America 1250 SP αποδείχτηκε μια ευκολοδήγητη και απολαυστική μοτοσυκλέτα, που με συνάρπασε με τον δικύλινδρο V2 κινητήρα της και την κτηνώδη ροπή του! Με λογικό ύψος για on–off μοτοσυκλέτα (η σέλα έχει δυο ρυθμιζόμενες θέσεις), δεν προβληματίστηκα ιδιαίτερα, ενώ λειτουργικό αποδείχθηκε το σύστημα Adaptive Ride Heigh που μειώνει αυτόματα το ύψος της σέλας κατά την ακινησία. Διαθέτοντας εργονομικό σχεδιασμό, η σέλα της Pan America μού επέτρεπε να κάθομαι για πολλές ώρες άνετα και ξεκούραστα, όπως ήταν άλλωστε και η συνολική θέση οδήγησης της μοτοσυκλέτας.

Pan America Beyond the Map 2025

Οι ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενες ημι-ενεργητικές αναρτήσεις ανταποκρίθηκαν άριστα στο έργο τους προσφέροντας ευελιξία, υποδειγματική σταθερότητα και ακρίβεια στον έλεγχο της μοτοσυκλέτας. Όλα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα δούλεψαν σωστά και απροβλημάτιστα, τα μπροστινά φώτα με cornering λειτουργία έκαναν την νύχτα μέρα, αρκετά αποτελεσματική ήταν η προστασία του ανεμοθώρακα (διαθέτει 4 θέσεις), ενώ το σύστημα φρένων της Brembo ανταποκρινόταν άψογα στην ακινητοποίηση της βαρυφορτωμένης μοτοσυκλέτας και με βοήθησε καθοριστικά να έχω τον έλεγχο σε όλες τις συνθήκες οδήγησης. Κι όσον αφορά την κατανάλωση, με ταχύτητες 120-130 χλμ./ώρα κυμάνθηκε σε ικανοποιητικά επίπεδα (5–5,3 λτ./100 χλμ.), που σε συνδυασμό με το ρεζερβουάρ των 21 λίτρων, μού πρόσφερε μια αυτονομία γύρω στα 400 χλμ.
   
Τι δεν μου άρεσε; Η λειτουργικότητα του πλαϊνού σταντ (λάθος σχεδιασμός κατά την άποψή μου), ο αριστερός διακόπτης ήταν δύσχρηστος εν κινήσει, η αλυσίδα κίνησης ήθελε τέντωμα στα 7.500 χλμ., η θύρα φόρτισης ήταν Type–C και η σέλα του συνεπιβάτη θα έπρεπε να είναι λίγο μεγαλύτερη.

Pan America Beyond the Map 2025

Στη δημοφιλή και απαιτητική κατηγορία των Adventure, η ανανεωμένη HD Pan America 1250 SP κάνει τη “δουλειά” διαφορετικά από τους ανταγωνιστές της και τα καταφέρνει πολύ καλά. Δυνατά χαρτιά της, ο τολμηρός σχεδιασμός, ο δυνατός κινητήρας, η ανταγωνιστική τιμή, τα προηγμένα ηλεκτρονικά βοηθήματα και η άριστη ποιότητα κατασκευής."