Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Ο Valentino Rossi προπονείται για πρώτη φορά στην Μανταλίκα [VIDEO]

Δεν είχε οδηγήσει ποτέ στην ινδονησιακή πίστα, την οποία βρήκε “διασκεδαστική”
Rossi rides Mandalika
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/1/2026

Καθώς ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP είχε αποσυρθεί από τους αγώνες στο τέλος του 2021, λίγους μήνες μόνο πριν η ινδονησιακή πίστα της Μανταλίκα κάνει ντεμπούτο στο Πρωτάθλημα, δεν είχε ποτέ οδηγήσει σε εκείνην. Τώρα, ο Rossi προσθέτει και τη Μανταλίκα στον μακρύ κατάλογο με τις πίστες που έχει οδηγήσει, καθώς οδήγησε τώρα εκεί μαζί με τους αναβάτες της VR46 Academy.

Να επισημάνουμε πως η Ινδονησία -αλλά και ολόκληρη η Ασία- λατρεύει τον Rossi, τόσο για τις αγωνιστικές επιδόσεις όσο και για τον μοναδικό χαρακτήρα του, ενώ ο “γιατρός” είχε κάνει πολλά προωθητικά βίντεο μοτοσυκλετών και παπιών της Yamaha για τις αγορές της ανατολής, λέγοντας μάλιστα και διάφορα τσιτάτα στα ινδονησιακά.

Το 2021 ο CEO της πίστας της Μανταλίκα είχε δηλώσει: “Εύχομαι στον Valentino Rossi ό,τι καλύτερο στη συνταξιοδότησή του, αλλά όλη η χώρα στεναχωρήθηκε που ανακοίνωσε την αποχώρησή του λίγο πριν τον πρώτο αγώνα MotoGP στη Μανταλίκα. Φυσικά, θα θέλαμε πολύ να τον έχουμε εδώ, ακόμη κι αν ερχόταν απλώς για δοκιμές. Θα τον υποδεχόμασταν με ανοιχτές αγκάλες. Η πόρτα μας θα είναι πάντα ανοιχτή για εκείνον.”

Και η στιγμή αυτή έφτασε. Ο Rossi βγήκε στην πίστα με μια Yamaha R1 βαμμένη στα χρώματά του, μαζί με τους αναβάτες της VR46 Academy, στο πλαίσιο προπονητικού ταξιδιού πριν τις δοκιμές της Sepang, οργανωμένου από τον βασικό χορηγό της ομάδας, Pertamina.

Ο Rossi, που είχε κερδίσει το 1997 το ινδονησιακό Grand Prix στα 125cc στο Sentul, δήλωσε μεταξύ άλλων: “Η πίστα της Μανταλίκα είναι εξαιρετική. Μου αρέσει πολύ γιατί η χάραξη είναι διασκεδαστική, γρήγορη και με ωραία ροή. Επίσης, η άσφαλτος είναι πολύ καλή, με καλό κράτημα και χωρίς σαμαράκια.” Θυμίζουμε πως στα GP εκεί οι αναβάτες κάθε χρονιά εκφράζουν πολλά παράπονα για το κακό κράτημα της πίστας -που συνήθως είναι και σκονισμένη- αλλά και για τις “παγίδες” με χαλίκια που δεν έχουν καλό σχεδιασμό, ενώ εκεί είχαν σημειωθεί πάμπολλες πτώσεις. Μάλιστα το 2025 εκεί είχε σπάσει την κλείδα του ο Marc Marquez, με πολλούς αναβάτες να κριτικάρουν την ασφάλεια της πίστας. Βέβαια, αν ο χορηγός σου είναι Ινδονήσιος, οι φαν της χώρας τρελαίνονται για σένα, και εσύ έχεις έρθει στη Μανταλίκα για λίγους γύρους φωτογράφησης, γιατί να πεις κάτι αρνητικό για την πίστα;

Στην προπόνηση συμμετείχαν επίσης οι Francesco Bagnaia, Marco Bezzecchi, Luca Marini και Franco Morbidelli, οι οποίοι τώρα κατευθύνονται προς τη Μαλαισία για τις επίσημες δοκιμές MotoGP στη Sepang την επόμενη εβδομάδα.

Παρότι η δική του καριέρα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα έχει ολοκληρωθεί, ο Rossi ελπίζει ότι η Μανταλίκα μπορεί να αποτελέσει σημείο-κλειδί για την ανάπτυξη νέων ταλέντων από την Ινδονησία: “Υπάρχουν πολλοί νεαροί Ινδονήσιοι αναβάτες που ονειρεύονται το MotoGP”, είπε.

“Πρέπει να προσπαθήσουν στο μέγιστο, γιατί τώρα έχουν μια πίστα MotoGP που μπορεί να τους βοηθήσει να εξελιχθούν. Όλοι θέλουν να δουν έναν Ινδονήσιο αναβάτη στο υψηλότερο επίπεδο. Νομίζω ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή.”

Κι αν σας ενδιαφέρουν οι χρόνοι που έγραψε ο Rossi με το GYTR R1 του, ο 9 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής ήταν 1,9 δευτερόλεπτα πιο αργός από τον Bagnaia με το Ducati Panigale V2. 

Ακολουθούν οι χρόνοι της παρέας του "γιατρού".

1. Francesco Bagnaia - 1:33.557
2. Marco Bezzecchi +0.053
3. Franco Morbidelli +0.089
4. Fabio Di Giannantonio +0.454
5. Celestino Vietti +0.859
6. Luca Marini +0.869
7. Valentino Rossi +1.878
8. Andrea Migno +4.792
9. Matteo Gabarrini +4.865

Ετικέτες