Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

VR46 Racing Apparel: Μπήκε μέσα 1,2 εκατομμύρια το 2025 – Κατονομάζει ως αιτία τον ίδιο τον Valentino Rossi

Δύσκολη χρονιά η περασμένη για την εταιρεία ένδυσης του Rossi με αποτελέσματα που απέχουν παρασάγγας από τις προβλέψεις
VR46
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Το 2024 η VR46 Racing Apparel, δηλαδή η εταιρεία που αφορά στον ρουχισμό και αξεσουάρ που σχετίζονται με τους αγώνες Grand Prix, είχε κλείσει με τζίρο 9 εκατομμυρίων αλλά και καθαρό κέρδος μόλις 14.000 ευρώ, με τον Rossi να προβλέπει πως το 2025 τα νούμερα θα ήταν καλύτερα, εκτιμώντας πως με τη νέα κολεξιόν ο τζίρος θα ανέβαινε στα 10 εκατομμύρια.

Αυτό δυστυχώς δεν επιβεβαιώθηκε και, ακόμη χειρότερα, τα αποτελέσματα του 2025 δείχνουν μείωση του τζίρου στα 7,7 εκατομμύρια και αρνητικά κέρδη προ φόρων, δηλαδή χασούρα 1,2 εκατομμυρίων ευρώ.

Δεν είναι όλα αρνητικά στη VR46 των 39 εργαζομένων, καθώς ένα άλλο τμήμα της που αφορά σε ρουχισμό που συνδέεται με τη μουσική σκηνή εμφάνισε καλύτερα αποτελέσματα, όπως λ.χ. η σειρά που φτιάχτηκε σε συνεργασία με τον Ιταλό τραγουδιστή Cesare Cremonini για τη διεθνή τουρνέ του και η οποία πήγε καλά φέρνοντας 3,4 εκατομμύρια ευρώ στην εταιρεία του Rossi.

Το πιο ενδιαφέρον ωστόσο της όλης ιστορίας δεν είναι τα νούμερα, αλλά το ολιγόλογο ανακοινωθέν της VR46 Racing Apparel, όπου η ίδια η εταιρεία περιγράφει τον λόγο της αρνητικής κερδοφορίας:

“Η μείωση του τζίρου είναι αποτέλεσμα της σταδιακής πτώσης στη ζήτηση για ρουχισμό motorsport, καθώς και στη μείωση των πωλήσεων ρουχισμού.

“Συνολικά η προβολή του Valentino Rossi έχει μειωθεί και η νέα του δραστηριότητα τους 4 τροχούς δεν έχει εγγυηθεί την προώθηση της μάρκας, όπως γινόταν προηγουμένως με το MotoGP,” καταλήγει η ανακοίνωση.

Λέει επίσης πως μια διέξοδος θα είναι η πώληση του στοκ με μεγάλες εκπτώσεις προκειμένου να μειωθεί το αδιάθετο απόθεμα.

Ωστόσο έχει ήδη δώσει την εξήγηση για τα αποτελέσματα αυτά. Ο ίδιος ο Valentino Rossi έχει μειώσει τις εμφανίσεις του και ως γνωστόν … μάτια που δεν βλέπονται, γρήγορα ξεχνιούνται. Στις σποραδικές του επισκέψεις σε αγώνες MotoGP οι κάμερες απλά δεν μπορούν να ξεκολλήσουν από πάνω του, όμως στα πέντε χρόνια που ο Ιταλός πρωταθλητής έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση είναι μετρημένα στα δάχτυλα τα Grand Prix στα οποία ήταν παρών αυτοπροσώπως.

Η δε εμπλοκή του σε αγώνες αυτοκινήτων ουδέποτε συγκέντρωσε ανάλογη δημοσιότητα με αυτή που κατάφερνε ως αναβάτης MotoGP, κάτι που ο ίδιος ελπίζει να αλλάξει μεταπηδώντας σε νέο πρωτάθλημα και δη στην κατηγορία Hypercars.

Αν κοιτάξει κανείς στις εξέδρες κάθε αγώνα MotoGP θα δει ακόμη πολλές κίτρινες μπλούζες, σημαίες, καπελάκια και λοιπά αξεσουάρ με τα λογότυπα της VR46, πολύ απλά γιατί ο κόσμος δεν τον έχει ξεχάσει, μα για ν’ ανοίξει την αναγνωρισιμότητα της εταιρείας του σε νέο κοινό θα πρέπει να δίνει το παρών συχνότερα στις πίστες, για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιότεροι.

Ουσιαστικά δηλαδή η ίδια του η εταιρεία εντοπίζει το πρόβλημα στον ιδιοκτήτη της, ο οποίος θα πρέπει να κάνει περισσότερα για την προώθηση των προϊόντων του, εκμεταλλευόμενος δύο μεγάλα προσόντα που αναμφίβολα έχει: το σπουδαίο του όνομα και το γεγονός πως αυτό φιγουράρει σε μια ομάδα που διακρίνεται στα Grand Prix.

Ετικέτες