Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

EICMA - Roof DJagger 2026: Κράνος χωρίς λουράκι, που ανοίγει από πίσω

Η γαλλική εταιρεία παρουσίασε μια εναλλακτική πρόταση συγκράτησης του κράνους στο κεφάλι του αναβάτη
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/11/2025

Το νέο κράνος της εταιρείας Roof ανοίγει από το πίσω μέρος, ώστε να μπορεί να φορεθεί στο κεφάλι του αναβάτη, ενώ δεν διαθέτει ιμάντα για να δεθεί!

Η Roof επανεξετάζει τον τρόπο λειτουργίας ενός κράνους μοτοσυκλέτας, με το DJagger να διαθέτει ένα καινοτόμο σχεδιασμό που καταργεί εντελώς τον παραδοσιακό ιμάντα για το πηγούνι.

 

 

 

Η Roof κατασκευάζει ήδη κράνη που το προστατευτικό μέρος για το πιγούνι μπορεί να περιστραφεί για 180 μοίρες, όμως η εταιρεία τολμά για πρώτη φορά να φτιάξει ένα κράνος χωρίς λουράκι δεσίματος.

Roof

Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε ένα τέτοιο κράνος, καθώς η Voss είχε λανσάρει το κράνος RS1.0 το 2017 με παρόμοιο μηχανισμό, όμως μάλλον το πρωτοποριακό κράνος δεν τα πήγε πολύ καλά στο εμπορικό κομμάτι και η εταιρεία έχει διακόψει την λειτουργία της.

Πάμε πίσω στο Roof DJagger, που έχει φινίρισμα από ανθρακονήματα και ο ιδιοκτήτης πρέπει απλά να ανοίξει το πίσω μέρος του κράνους για το φορέσει ή να το βγάλει.

Το κάλυμμα έχει έναν πολύπλοκο μηχανισμό με μεντεσέ που κινεί το πίσω μέρος του κράνους και το ανασηκώνει. Μόλις ανοίξει πλήρως, ο αναβάτης μπορεί να βγάλει ή να βάλει το κράνος.

Η κατασκευάστρια εταιρεία ισχυρίζεται ότι αυτή η λύση προσφέρει μια σειρά από οφέλη στον αναβάτη, όπως αύξηση της άνεσης και μείωση του θορύβου, ενώ αν ο αναβάτης φοράει γυαλιά δεν χρειάζεται να τα βγάλει, αφού το κράνος τοποθετείται στο πρόσωπο και όχι στο κεφάλι.

Το DJagger βρίσκεται στο στάδιο του πρωτοτύπου και των δοκιμών και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό στην EICMA την περασμένη εβδομάδα. Δεν είναι ακόμη γνωστό αν το κράνος θα κυκλοφορήσει στην αγορά ή ποια θα είναι η λιανική του τιμή.

Ετικέτες