Damon Motorcycles: Σε κρίση η καναδική εταιρεία με την ηλεκτρική superbike των 200 ίππων

Εξοργισμένοι οι επενδυτές, αγωγή και από τον ιδρυτή της - Αμφίβολο αν οι μοτοσυκλέτες της φτάσουν ποτέ στον δρόμο
Damon going bust
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/10/2025

Η καναδική startup, Damon, που κάποτε υποσχόταν μία superbike με τελική 320+ χλμ./ώρα και αυτονομία έως 320 χλμ., βρίσκεται σήμερα στο μάτι του κυκλώνα, παλεύοντας με αγωγές και λειτουργώντας με ελάχιστο προσωπικό, μόλις 13 άτομα!

Κάποτε προβλήθηκε ως μια ανατρεπτική δύναμη στον χώρο της μοτοσυκλέτας, αλλά πλέον η Damon μοιάζει όλο και περισσότερο να βουλιάζει σε ένα βαρέλι δίχως πάτο.

Η δραστηριότητα της Damon στα επίσημα κανάλια κοινωνικής δικτύωσης είναι μηδενική τους τελευταίους εννέα μήνες και στις τελευταίες οικονομικές εκθέσεις της αποκαλύπτεται ότι βρίσκεται μπλεγμένη σε πολλαπλές νομικές διαμάχες, συμπεριλαμβανομένων απαιτήσεων από πρώην στελέχη. Η πιο "δυνατή" αγωγή, σύμφωνα με το αμερικανικά μέσα, προέρχεται από τον χρηματοδότη Andrew DeFrancesco, ο οποίος υποστηρίζει ότι η Damon του οφείλει πάνω από 3,2 εκατ. δολάρια σε μετοχικές αποζημιώσεις για συμβουλευτικές υπηρεσίες. Ο DeFrancesco, μια αμφιλεγόμενη φιγούρα με ιστορικό κυρώσεων για ενορχήστρωση οικονομικής απάτης, διατηρούσε στενούς δεσμούς με την εταιρεία μέσω του επενδυτικού του ταμείου House of Lithium, το οποίο είχε διοχετεύσει χρηματοδοτήσεις στην Damon κατά τη φάση ανάπτυξης.

Damon going bust

Σήμερα, όμως, η σχέση αυτή έχει μεταφερθεί στις αίθουσες των δικαστηρίων. Και ο DeFrancesco δεν είναι ο μόνος. Η Damon βρίσκεται επίσης αντιμέτωπη με αγωγές για απλήρωτα ενοίκια, ενώ, σύμφωνα με τα έγγραφα, αντιμετωπίζει δράση ακόμα και από τον εκδιωγμένο ιδρυτή και πρώην CEO, Jay Giraud. Πρόκειται για ένα μπλεγμένο κουβάρι που φανερώνει τα βαθιά ρήγματα στη μέχρι πρότινος πολυδιαφημισμένη startup, η οποία λίγο έλειψε να καταρρεύσει και πέρυσι πριν επιστρέψει στο τιμόνι ο συνιδρυτής Dominique Kwong για να σώσει την κατάσταση.

Damon going bust

Από μοτοσυκλέτες σε λογισμικό
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τα οικονομικά στοιχεία αποκάλυψαν ένα σοκαριστικό γεγονός: μόλις 13 άτομα παραμένουν στο μισθολόγιο της εταιρείας, εκ των οποίων οι δύο είναι εξωτερικοί συνεργάτες και οι μισοί από αυτούς... διευθυντικά στελέχη. Από τους πάνω από 100 υπαλλήλους που υποστήριζε κάποτε ότι είχε, με ένα βιβλίο προπαραγγελιών αξίας 100 εκατ. δολαρίων και σχέδια για νέο εργοστάσιο, η Damon έχει κατρακυλήσει σε μια σκιά του εαυτού της. Το εργοστάσιο δεν υπάρχει, η παραγωγή μοιάζει απίθανη και η εταιρεία στρέφεται πλέον προς την δημιουργία λογισμικού ασφάλειας τεχνητής νοημοσύνης σε μια ύστατη προσπάθεια επιβίωσης. Ή τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται ότι κάνει.

Damon going bust

Το ερώτημα αν η Damon μπορεί να επιβιώσει παραμένει. Η κατασκευή προηγμένων ηλεκτρικών μοτοσυκλετών σε  μεγάλη κλίμακα με λίγο παραπάνω από μια δεκαριά υπαλλήλους φαντάζει ουτοπική, ιδιαίτερα όταν δανειστές, επενδυτές και πρώην στελέχη έχουν στραφεί νομικά εναντίον της.

Damon going bust

Για όσους έχουν προπαραγγείλει τις HyperSport ή HyperFighter, οι προοπτικές είναι δυσοίωνες. Η Damon δεν έχει ακόμα σχολιάσει τις αγωγές ή την μελλοντική της κατεύθυνση, αλλά όσο οι πιέσεις αυξάνονται, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι οι μοτοσυκλέτες της θα φτάσουν ποτέ στον δρόμο.

Damon going bust

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.