Στην δημοφιλέστατη τον τελευταίο καιρό κατηγορία των Adventure scooters έρχεται να προστεθεί και το Daytona Virtus 250, με ασιατική προέλευση, On-Off εμφάνιση και εντυπωσιακό επίπεδο εξοπλισμού.
Το Virtus 250 πατάει πάνω στο XDV scooter της κινέζικης Longjia, που είχαμε δει το 2021, και που κατόπιν βρέθηκε και στην Ευρώπη μέσω διαφόρων κατασκευαστών (LexMoto, Keeway, κ.α.), ενώ τώρα ήρθε η σειρά και της Daytona Motors.
Πρόκειται για ένα scooter με μονοκύλινδρο, τετράχρονο, υγρόψυκτο και ψεκαστό τετραβάλβιδο κινητήρα 250 κ.εκ. (που μάλλον προέρχεται από συνεργασία του Piaggio Group με κινέζικα εργοστάσια), με επίσημα νούμερα απόδοσης 24,85 hp / 8.750 rpm και 2,34 kgm / 6.750 rpm, και τροχούς 13 ιντσών.
Εντυπωσιακή και καλαίσθητη (αν και ταυτόχρονα και λίγο φλύαρη) είναι η εμφάνιση του Virtus, με μεγάλα floordboards για μαρσπιέ, προβολάκια ενσωματωμένα χαμηλά στο φέρινγκ, LED φωτιστικά σώματα με επιθετικό design, άπειρες αιχμές και εξίσου πολλές επιφάνειες και επίπεδα στο κοστούμι του.
Το ρεζερβουάρ έχει χωρητικότητα 13,5 λίτρων καυσίμου, το μεταξόνιο ανακοινώνεται στα 1.390 mm, το ύψος σέλας στα 800 mm, και το γεμάτο υγρά βάρος στα 168 κιλά.
Στον εντυπωσιακό στάνταρ εξοπλισμό του Virtus περιλαμβάνονται: full LED φώτα, LCD οθόνη οργάνων 5 ιντσών, Keyless σύστημα, σύστημα ελέγχου πίεσης ελαστικών, αναρτήσεις KYB με ανεστραμμένο πιρούνι 38 mm και 2 πίσω αμορτισέρ, φρένα J.Juan με δίσκο 240 mm μπροστά με ακτινική δαγκάνα, δίσκο 220 mm πίσω και δικάναλο ABS, ρυθμιζόμενη ζελατίνα χωρίς τη χρήση εργαλείων, έξοδος ρεύματος 12V/10Ah, θερμαινόμενα γκριπ 3 επιπέδων (!), αλουμινένιο τιμόνι μεταβλητής διατομής, άνετη και μεγάλη σέλα 2 ατόμων, σχάρα με χειρολαβές συνεπιβάτη, ντουλαπάκι με θύρα USB στην ποδιά, ρυθμιζόμενες μανέτες σε 5 θέσεις, αποθηκευτικός χώρος για ένα κράνος και μικροαντικείμενα κάτω από τη σέλα.
Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]
Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Από τον
Κώστα Γκαζή
27/1/2026
Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.
Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.
Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.
Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.
Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων!
Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά.
Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.
Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.
Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.
Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.
