Δεκαπενταύγουστος με κινητοποιήσεις για τους Κύπριους μοτοσυκλετιστές!

Ξαφνικά ισχύουν περιορισμοί μετακίνησης…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/8/2020

Με μία πρωτοφανή απόφαση έχουν έρθει αντιμέτωποι οι Κύπριοι μοτοσυκλετιστές καθώς απαγορεύτηκε η κυκλοφορία για όλες τις μοτοσυκλέτες μεγαλύτερες των 125 κυβικών σε συγκεκριμένες ώρες και δρόμους για όλο τον υπόλοιπο Αύγουστο.

Με διάταγμα του Αρχηγού της αστυνομίας απαγορεύεται να κυκλοφορούν μοτοσυκλέτες μεγαλύτερες των 125 κυβικών σε κεντρικούς δρόμους της Λευκωσίας, Λεμεσού, Πάφου, και της Ελεύθερης Περιοχής Αμμοχώστου για μείωση της όχλησης από τον θόρυβο.

Βρίσκουμε σωστό να γίνεται προσπάθεια μείωσης του θορύβου, πάσχει ολόκληρος ο ελλαδικός χώρος από αυτό το φαινόμενο και είμαστε και ο μόνος λαός της Ευρώπης που αποδεδειγμένα χάνονται εργατοώρες και υπάρχει πρόβλημα παραγωγικότητας απλά και μόνο επειδή ένα παπί ή ένα TDM με αλλαγμένες εξατμίσεις, ξυπνάει όλα τα μωρά σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο που περνάει. Αλλά η απαγόρευση της κυκλοφορίας για όλους είναι απλά ένα χαζό μέτρο που στερείται κάθε λογικής εξήγησης!

Εκ πρώτης όψης θα μπορούσε κανείς να δώσει μικρότερη σημασία στο συγκεκριμένο διάταγμα, καθώς έχει ημερομηνία λήξεως η απόφαση αυτή. Από την άλλη δημιουργεί ένα προηγούμενο που δεν θα πρέπει να υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη! Διότι ακόμη και στις Άλπεις που τώρα τελευταία μεγάλος ντόρος γίνεται για την ηχορύπανση, δεν υπάρχει καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας!

Η αστυνομία μπορεί να αυξήσει τους ελέγχους, μπορεί να πραγματοποιεί μετρήσεις στις παραπάνω οδούς που έχει εντοπίσει το πρόβλημα και για το διάστημα που πιστεύει πως γιγαντώνεται η όχληση. Αύξηση των ελέγχων που κοστίζει σε χρόνο και χρήμα καθώς απαιτεί δέσμευση προσωπικού, είναι μία απόλυτα λογική λύση όταν μιλάμε για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένο χώρο. Η γενική απαγόρευση είναι απλά αστεία σκέψη, καθώς για την εφαρμογή της απαιτεί και πάλι την ύπαρξη περισσότερων ελέγχων!

Πιο λογικό θα ήταν οι έλεγχοι αυτοί να επικεντρωθούν σε εκείνους που παρανομούν. Διότι αφήνοντας τις μοτοσυκλέτες κάτω από τα 125 κυβικά ελεύθερες και μαζί και τους διανομείς, ανεξαρτήτως κυβισμού στην συγκεκριμένη περίπτωση, απλά αφήνεις ελεύθερους το μεγαλύτερο ποσοστό εκείνων που δημιουργούν την ηχορύπανση!

Ο μοτοσυκλετισμός της Κύπρου είναι αρκετά ενεργός σε δράσεις και έχει αποστείλει επιστολές προς όλους τους αρμόδιους αναγγέλλοντας και κινητοποιήσεις.

Η εικόνα βέβαια που έχει η αστυνομία σύμφωνα με το κυπριακό offsite, είναι διαφορετική, καθώς κρίνει τις αντιδράσεις λίγες, μπροστά στην γενικότερη θετική αντίδραση που είχε η πλειοψηφία. Κι αυτό είναι απόλυτα λογικό, καθώς η πλειοψηφία των κατοίκων πράγματι υποφέρει από ηχορύπανση, και μαζί της και πολλοί μοτοσυκλετιστές που οι ίδιοι δεν παρανομούν! Οι αστυνομικοί διευθυντές που εισηγήθηκαν το μέτρο, θέλουν απλά να ρίξουν μία κουβέρτα πάνω στο πρόβλημα για λίγες μάλιστα ημέρες, τις ημέρες που αρκετός κόσμος κοιμάται με ανοικτά παράθυρα, τουλάχιστον στους ορόφους που δεν φοβούνται πως θα τους ληστέψουν την ώρα που κοιμούνται.

Το πρόβλημα όμως έτσι δεν λύνεται, η ηχορύπανση παραμένει και απλά κουκουλώνεται για συγκεκριμένες ώρες και για συγκεκριμένους κατοίκους. Και στα στενά μέσα στις πόλεις θα συνεχίσουν να υποφέρουν και να πετάγονται μέσα στον ύπνο τους...

Οι μοτοσυκλέτες που δεν έχουν αλλαγμένα τελικά εξατμίσεων δεν δημιουργούν προβλήματα, εκτός κι αν δεν τηρούνται τα όρια ταχύτητας εντός των πόλεων. Κι αυτό γιατί οι προδιαγραφές καθορίζουν συγκεκριμένα όρια για συγκεκριμένες στροφές, με το σκεπτικό πως όταν κανείς κινείται εντός πόλεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα τηρεί τα όρια ταχύτητας. Αυτό στις υπόλοιπες χώρες είναι κάτι που ακολουθείται πολύ πιο ευλαβικά από ότι εδώ, στα ανατολικά σύνορα της ηπείρου… Οπότε ένας έλεγχος για τελικά που είναι εκτός προδιαγραφών, μόνο για αγωνιστική χρήση για παράδειγμα, μαζί με έλεγχο ορίου ταχύτητας, θα ήταν προτιμότερο ως μέτρο από την καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας…

 

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;