Δελχί - Απαγορεύει τον ανεφοδιασμό οχημάτων άνω των 15 ετών λόγω ατμοσφαιρικής ρύπανσης [VIDEO]

Ειδικές συσκευές στα πρατήρια θα αναγνωρίζουν τα παλαιά οχήματα - Ριζοσπαστική απόφαση, μέρος ευρύτερου πακέτου μέτρων
Δελχί - Απαγόρευση ανεφοδιασμού παλαιών οχημάτων
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/3/2025

Μια από τις πιο ταλαιπωρημένες μεγαλουπόλεις του κόσμου όσον αφορά στην ατμοσφαιρική ρύπανση, το Δελχί της Ινδίας που το 2016 είχε σημειώσει ρεκόρ αιωρούμενων σωματιδίων όπου ξεπέρασαν τα όρια που μπορούσαν να μετρήσουν τα μηχανήματα καταγραφής, προσθέτει σε σειρά μέτρων για τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα και την απαγόρευση ανεφοδιασμού παλαιών οχημάτων.

Από το 2018 είχε απαγορευτεί η κυκλοφορία στα παλαιότερα οχήματα (15ετίας για τη βενζίνη και 10ετίας για το diesel) στην πρωτεύουσα της Ινδίας, όμως αρκετά από αυτά συνεχίζουν να κυκλοφορύν παράνομα στους δρόμους της πόλης των 34 εκατομμυρίων κατοίκων, συνεισφέροντας στο 41% της ατμοσφαιρικής μόλυνσης που προκαλείται από οχήματα. Στην ατμοσφαιρική ρύπανση της ινδικής μεγάπολης συνεισφέρουν πέρα από τα οχήματα, τα 11 εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού που χρησιμοποιούν κάρβουνο, η εποχική καύση των αγροτικών εκτάσεων ως πρακτική για να καθαρίσουν από τα υπολείμματα φυτών κάθε Νοέμβριο, ενώ την ίδια εποχή η μόλυνση ανεβαίνει θεαματικά και λόγω των πυροτεχνημάτων του ινδουιστικού φεστιβάλ Diwali.

Τώρα από την 1η Απριλίου 2025, το Δελχί απαγορεύει αυστηρά την προμήθεια καυσίμων σε όλα τα οχήματα άνω των 15 ετών, μέσω του πιλοτικού προγράμματος “Aavewg”, όπου κάμερες στα πρατήρια θα αναγνωρίζουν τα παλαιά οχήματα "σκανάροντας" τους αριθμούς κυκλοφορίας τους, και δεν θα επιτρέπουν τον ανεφοδιασμό τους. Για την ώρα κάμερες έχουν εγκατασταθεί στα πρώτα 500 πρατήρια και έπεται συνέχεια, ώστε να εφοδιαστεί το 100% των πρατηρίων μέχρι και τις 31 Μαρτίου 2025. Παράλληλα, η Διεύθυνση Περιβάλλοντος στο Δελχί θα συγκροτήσει ειδικές ομάδες που θα παρακολουθούν παλαιά οχήματα που κυκλοφορούν στην πόλη, ακόμη και έξω από τα πρατήρια καυσίμων.

Το αυστηρό αυτό μέτρο μπορεί να δείχνει -και να είναι- άδικο απέναντι στους φτοχώτερους ιδιοκτήτες παλαιών οχημάτων, όμως μιλάμε για κατάσταση που ξεφεύγει πολύ από τα όρια ατμοφαιρικής ρύπανσης που εμείς έχουμε συνηθίσει στην Ευρώπη, με εκατομμύρια παιδιών στο Δελχί να έχουν υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες στα πνευμόνια -και όχι μόνο-, και με το άσθμα να βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ.

Σε μια πρόσφατη έρευνα σε 21.000 κατοίκους στην ευρύτερη περιοχή του Δελχί, σχεδόν 75% των οικογενειών έχουν τουλάχιστον ένα μέλος που πάσχει από πονόλαιμο ή βήχα, και πιο συγκεκριμένα:

  • Ένα 58% των οικογενειών ανέφεραν πονοκεφάλους λόγω της αυξανόμενης ρύπανσης.
  • Το 50% είχαν μέλος με αναπνευστικά προβλήματα ή άσθμα.

Παράλληλα, τo 2020, μια μεγάλη μελέτη του Πανεπιστημίου του Σικάγο που δημοσιεύθηκε στο Lancet Planetary Health Pollution έδειξε ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους στην Ινδία από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο, ενώ μειώνει το προσδόκιμο ζωής στο ευρύτερο Δελχί κατά 11,9 χρόνια!

Η ρύπανση του αέρα δεν προκαλεί μόνο χαμηλό βάρος γέννησης αλλά επηρεάζει σχεδόν όλα τα όργανα του ανθρώπινου σώματος, συμπεριλαμβανομένων των ματιών, των πνευμόνων, του δέρματος και της καρδιάς, ενώ συνδέεται ακόμη και με προβλήματα ψυχικής υγείας.

  • Το 2019, η ατμοσφαιρική ρύπανση συνδέθηκε με 1,67 εκατομμύρια θανάτους στην Ινδία, δηλαδή το 17,8% του συνόλου των θανάτων στη χώρα.
  • Η συγκέντρωση αιωρούμενων σωματιδίων (PM) στην Ινδία το 2019 ήταν κατά μέσο όρο 70,3 μικρογραμμάρια/κυβικό μέτρο -το υψηλότερο επίπεδο παγκοσμίως.

Φανταστείτε πως συχνά ο δείκτης ποιότητας αέρα (AQI) στο Δελχί ξεπερνά τις 500 μονάδες, φτάνοντας 100 φορές πάνω από το όριο που θεωρείται ασφαλές από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO)!

Το παραπάνω μέτρο εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο που έχει μπει σε εφαρμογή μετά το "μεγάλο νέφος" (The Great Smog) του 2016-2017, και περιλαμβάνει υποχρεωτική στροφή στην ηλεκτροκίνηση, εγκατάσταση ηλιακών πάνελ, πύργων με ειδικά μηχανήματα καθαρισμού του νέφους, κίνητρα στους αγρότες για να μην καίνε τα υπολείμματα από τις σοδιές τους, κ.α.

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.