Δημοπρασία Bimota YB9 SR του 1996 με 2 μίλια στο κοντέρ

Δεν έχει πάρει ποτέ μπροστά μετά τον έλεγχο του εργοστασίου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/11/2022

Στις Η.Π.Α. δημοπρατείται μέσω του site Iconic Motorbikes μια Bimota YB9 SR με μόλις 1,8 μίλια στο κοντέρ της, σε ιδιαίτερο χρώμα και κατάσταση βιτρίνας -με ελάχιστες γρατσουνιές κυρίως στο τελικό της εξάτμισης.

To 1992 η Yamaha δημιούργησε έναν νέο τετρακύλινδρο κινητήρα 600 κ.εκ. για το επερχόμενο YZF600, με την ιαπωνική εταιρεία να δίνει τον κινητήρα της στη Bimota πριν από την παρουσίαση του YZF, με τους Ιταλούς να εφοδιάζουν με αυτόν την YB9 SR.

Παρόλο που η δημοπρασία λαμβάνει χώρα στις Η.Π.Α., η YB9 SR δεν πωλήθηκε ποτέ εκεί, βρίσκοντας αντίθετα τον δρόμο της για τις αγορές Ευρώπης και Ασίας. Η YB9 SR κατασκευαζόταν μεταξύ 1994 και 1996, με συνολική παραγωγή 651 μοτοσυκλετών.

Χάρη στο βελτιωμένο φιλτροκούτι και στη νέα εξάτμιση, ο κινητήρας με τα 4 CKVD36 Keihin καρμπιρατέρ απέδιδε 4 περισσότερους ίππους από ότι στο YZF600, με μέγιστη απόδοση 104 hp / 11.750 rpm, για ένα στεγνό συνολικό βάρος 175 κιλών. Στη δοκιμή της μοτοσυκλέτας από τον Alan Cathcart το 1994, ο συνεργάτης του ΜΟΤΟ είχε γράψει μεταξύ άλλων “η απόκριση του γκαζιού είναι τόσο έντονη που κινδυνεύεις να χάσεις την πρόσφυση του πίσω τροχού όταν ανοίγεις το γκάζι πλαγιασμένος, ακόμα κι αν το κάνεις με τη δέουσα προσοχή. Αλλά η επιτάχυνση που κερδίζεις από τις 3.000 μόλις στροφές -η μέγιστη απόδοση είναι στις 8.000 rpm- σε ανταμείβει και με το παραπάνω για αυτή την απότομη απόκριση γκαζιού.” H πραγματική τελική ταχύτητα έφτανε τα 240 χλμ/ώρα σύμφωνα με μετρήσεις του ειδικού τύπου της εποχής.

Το πλαίσιο ήταν κτηνώδες, αλουμινίου δυο δοκών, το μεταξόνιο ήταν ιδιαίτερα κοντό στα 1.380 mm, η κάστερ στις 24 μοίρες και το ίχνος στα 95 χιλιοστά. Στις ρυθμιζόμενες αναρτήσεις βρίσκουμε ένα συμβατικό πιρούνι 43 mm της Paioli με διαδρομή 120 mm, πίσω ένα μονό αμορτισέρ της ίδιας εταιρείας διαδρομής 130 mm, ενώ στα φρένα έχουμε 2 δίσκους 320 mm της Brembo (Serie Oro) μπροστά κι έναν ακόμα 230 mm πίσω.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ανήκει στην συλλογή των 30 μοτοσυκλετών του Alan Wilzig που βγαίνουν “στο σφυρί” από το site δημοπρασιών Iconic Motorbikes. Βρισκόταν σε κλειστό χώρο καθ’ όλη τη διάρκεια της ιδιοκτησίας της, ενώ δεν έχει πάρει μπροστά μετά τον έλεγχο του εργοστασίου!

Βρίσκεται σε εντελώς στοκ κατάσταση, με τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης της Michelin, ενώ απ’ ότι φαίνεται αρχικά είχε πουληθεί στην αγορά της Ιαπωνίας. Στην πώληση περιλαμβάνονται και τα δυο κλειδιά της μοτοσυκλέτας.

Η μοτοσυκλέτα βρίσκεται στη Santa Monica της Καλιφόρνια, και η δημοπρασία τελειώνει την 1η Δεκεμβρίου του 2022.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες