Δημοπρατείται σπάνια Ducati: Έμεινε 14 χρόνια καινούρια στην κούτα της

Μόνη παρέμβαση, οι υπογραφές που έχει επάνω της

Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/1/2020

Η Ducati Paul Smart 1000 Limited Edition κατασκευάστηκε σε μόλις 2000 αντίτυπα και ήταν η πιο ακριβή από τις τρεις εκδόσεις της σειράς Sport Classic της Ducati, που εμπνεύστηκε ο τότε σχεδιαστής της Pierre Terblanche και βγήκε στoς δρόμους το 2006. Η έκδοση Paul Smart είχε πιρούνι και αμορτισέρ της Ohlins και ήταν βαμμένη στα χρώματα της 750SS του 1972 με την οποία ο Paul Smart θριάμβευσε στον αγώνα Daytona 200.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα όμως είναι ακόμα πιο ξεχωριστή, ειδικά για όσους είναι λάτρεις της ιστορίας που συνοδεύει τις ιταλικές μοτοσυκλέτες. Έτσι πέρα από το γεγονός πως έμεινε στην ατσάλινη κούτα της απείραχτη για 14 ολόκληρα χρόνια, πάνω στο ρεζερβουάρ της έχει τρεις διάσημες υπογραφές.

Η μία είναι (φυσικά) του Paul Smart, η άλλη είναι του Pierre Terblanche και η τρίτη είναι του Miguel Galluzzi!!! Ο Galluzzi είναι αυτή τη στιγμή ο αρχισχεδιαστής του Piaggio Group και μένει μόνιμα στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ όπου εδρεύει και το σχεδιαστικό studio του ομίλου Piaggio. Μέχρι όμως να φτάσει σε αυτή την κορυφαία θέση, είχε σχεδιάσει το πρώτο Ducati Monster (δούλευε στην Ducati/Cagiva όσο την είχαν οι Castiglioni), καθώς και τα Cagiva Raptor, Mito και Planet, καθώς και όλα τα νέας γενιάς Husqvarna έως τη στιγμή που η BMW αγόρασε τα Husky (τον πήραν μαζί τους οι Castiglioni όταν πούλησαν την Ducati στους Αμερικάνους).

Όποιος εκτιμά όλη αυτή την παράλληλη ιστορία που συνοδεύει τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ας ετοιμαστεί για την επόμενη δημοπρασία του οίκου Bonhams, κι ας έχει πρόχειρα 25.000-30.000€ στην άκρη, καθώς τόσο έχει εκτιμηθεί η τιμή που θα πιάσει έως το τέλος της πλειοδοσίας.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ιστορική μοτοσυκλέτα: Έκκληση στη βρετανική κυβέρνηση για τη διατήρηση της μοτοσυκλετιστικής κληρονομιάς της

Πίεση από φορείς για την προστασία της πολιτιστικής και οικονομικής αξίας του κλάδου

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/4/2026

Ο τομέας των κλασικών μοτοσυκλετών στο Ηνωμένο Βασίλειο ζητά στήριξη, καθώς αυξάνονται οι πιέσεις από κανονισμούς, καύσιμα και έλλειψη τεχνογνωσίας.

Η βρετανική κυβέρνηση δέχεται κλιμακούμενη πίεση να λάβει μέτρα για την προστασία της ιστορικής μοτοσυκλέτας, με κοινή παρέμβαση της Λέσχης Κλασσικής Μοτοσυκλέτας (Vintage Motor Cycle Club - VMCC) και του Εθνικού Συμβουλίου Μοτοσυκλετιστών (National Motorcyclists’ Council - NMC).

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το NMC, το 2023 καταγράφηκαν 624.805 κλασσικές μοτοσυκλέτες στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ ήδη από το 2020 η συνολική αξία του στόλου είχε εκτιμηθεί στα 1,2 δισ. λίρες. Παράλληλα, κυβερνητικά δεδομένα του 2025 δείχνουν ότι περίπου το 30% των ταξινομημένων μοτοσυκλετών στη Βρετανία είναι ηλικίας άνω των 25 ετών.

Η σημασία του κλάδου δεν είναι μόνο πολιτιστική, αλλά και οικονομική, καθώς σύμφωνα με το NMC συνεισφέρει έως και 1,6 δισ. λίρες ετησίως στην οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, οι οργανισμοί προειδοποιούν ότι το μέλλον του βρίσκεται υπό πίεση.

Μεταξύ των βασικών προβλημάτων που εντοπίζονται είναι η διαθεσιμότητα κατάλληλων καυσίμων για παλαιότερους κινητήρες, οι κανονισμοί για τα ιστορικά οχήματα, η σταδιακή απώλεια εξειδικευμένων τεχνικών γνώσεων, αλλά και περιβαλλοντικές πολιτικές που, όπως υποστηρίζεται, δεν λαμβάνουν επαρκώς υπόψη τις ιδιαιτερότητες των κλασικών μοτοσυκλετών. Επιπλέον, αλλαγές στη σύσταση των καυσίμων ενδέχεται να δημιουργήσουν περαιτέρω προβλήματα στη λειτουργία και συντήρησή τους.

Οι VMCC και NMC ζητούν από την κυβέρνηση καλύτερη κατανόηση του κλάδου, καθώς και αναγνώριση της σημασίας του. Παράλληλα, επισημαίνουν την ανάγκη διατήρησης εξαιρέσεων για ιστορικά οχήματα από διαδικασίες και επιβαρύνσεις, όπως τα τεστ MOT και οι χρεώσεις ζωνών χαμηλών εκπομπών (ULEZ).

Ο πρόεδρος του VMCC, Roger Bibbings, τόνισε ότι απαιτείται συντονισμένη δράση μεταξύ κυβέρνησης, βιομηχανίας και πολιτών, ώστε να διασφαλιστεί το μέλλον του τομέα.

Όπως υπογράμμισε, με στοχευμένες και σωστά σχεδιασμένες νομικές ρυθμίσεις, οι ιστορικές μοτοσυκλέτες μπορούν να συνεχίσουν να αποτελούν ζωντανό κομμάτι της βρετανικής πολιτιστικής κληρονομιάς, διατηρώντας παράλληλα χαμηλά το περιβαλλοντικό αποτύπωμα.