Δημοπρατείται σπάνια Ducati: Έμεινε 14 χρόνια καινούρια στην κούτα της

Μόνη παρέμβαση, οι υπογραφές που έχει επάνω της

Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/1/2020

Η Ducati Paul Smart 1000 Limited Edition κατασκευάστηκε σε μόλις 2000 αντίτυπα και ήταν η πιο ακριβή από τις τρεις εκδόσεις της σειράς Sport Classic της Ducati, που εμπνεύστηκε ο τότε σχεδιαστής της Pierre Terblanche και βγήκε στoς δρόμους το 2006. Η έκδοση Paul Smart είχε πιρούνι και αμορτισέρ της Ohlins και ήταν βαμμένη στα χρώματα της 750SS του 1972 με την οποία ο Paul Smart θριάμβευσε στον αγώνα Daytona 200.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα όμως είναι ακόμα πιο ξεχωριστή, ειδικά για όσους είναι λάτρεις της ιστορίας που συνοδεύει τις ιταλικές μοτοσυκλέτες. Έτσι πέρα από το γεγονός πως έμεινε στην ατσάλινη κούτα της απείραχτη για 14 ολόκληρα χρόνια, πάνω στο ρεζερβουάρ της έχει τρεις διάσημες υπογραφές.

Η μία είναι (φυσικά) του Paul Smart, η άλλη είναι του Pierre Terblanche και η τρίτη είναι του Miguel Galluzzi!!! Ο Galluzzi είναι αυτή τη στιγμή ο αρχισχεδιαστής του Piaggio Group και μένει μόνιμα στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ όπου εδρεύει και το σχεδιαστικό studio του ομίλου Piaggio. Μέχρι όμως να φτάσει σε αυτή την κορυφαία θέση, είχε σχεδιάσει το πρώτο Ducati Monster (δούλευε στην Ducati/Cagiva όσο την είχαν οι Castiglioni), καθώς και τα Cagiva Raptor, Mito και Planet, καθώς και όλα τα νέας γενιάς Husqvarna έως τη στιγμή που η BMW αγόρασε τα Husky (τον πήραν μαζί τους οι Castiglioni όταν πούλησαν την Ducati στους Αμερικάνους).

Όποιος εκτιμά όλη αυτή την παράλληλη ιστορία που συνοδεύει τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ας ετοιμαστεί για την επόμενη δημοπρασία του οίκου Bonhams, κι ας έχει πρόχειρα 25.000-30.000€ στην άκρη, καθώς τόσο έχει εκτιμηθεί η τιμή που θα πιάσει έως το τέλος της πλειοδοσίας.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων

Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.